ความสัมพันธ์ระหว่างบรรยากาศองค์การเชิงสร้างสรรค์ ตามการรับรู้ของครูกับพฤติกรรมเชิงนวัตกรรมของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับบรรยากาศองค์การเชิงสร้างสรรค์ตามการรับรู้ของครู 2) ศึกษาระดับพฤติกรรมเชิงนวัตกรรมของครู และ 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างบรรยากาศองค์การเชิงสร้างสรรค์ตามการรับรู้ของครูกับพฤติกรรมเชิงนวัตกรรมของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2 เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ข้าราชการครูและครูผู้สอน จำนวน 134 คน ซึ่งกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้โปรแกรม G*Power และใช้วิธีการสุ่มแบบชั้นภูมิ จำแนกตามขนาดของโรงเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ ดำเนินการเก็บรวบรวมข้อมูลผ่านระบบออนไลน์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน
ผลการวิจัย พบว่า 1) ระดับบรรยากาศองค์การเชิงสร้างสรรค์ตามการรับรู้ของครู โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก (M = 4.33, SD = 0.68) โดยด้านการสนับสนุนจากกลุ่มงาน มีค่าเฉลี่ยสูงสุด (M = 4.52, SD = 0.60) 2) ระดับพฤติกรรมเชิงนวัตกรรมของครู โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก (M = 4.40, SD = 0.61) โดยด้านการทำให้แนวคิดใหม่เกิดขึ้นจริง มีค่าเฉลี่ยสูงสุด (M = 4.47, SD = 0.58) และ 3) บรรยากาศองค์การเชิงสร้างสรรค์ตามการรับรู้ของครูกับพฤติกรรมเชิงนวัตกรรมของครูมีความสัมพันธ์ทางบวกทุกรายคู่ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยเมื่อพิจารณารายคู่พบว่า ด้านอิสระในการทำงานมีความสัมพันธ์กับการสร้างแนวคิดใหม่สูงที่สุด (r = .776) สะท้อนให้เห็นว่า การเปิดโอกาสให้ครูมีเสรีภาพทางความคิดและการตัดสินใจ เป็นปัจจัยสำคัญต่อการส่งเสริมนวัตกรรมในสถานศึกษา
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
พิมพ์ลภัส มาแก้ว. (2564). ความสัมพันธ์ระหว่างบรรยากาศการส่งเสริมนวัตกรรม ในองค์การกับพฤติกรรมเชิงนวัตกรรมในการทำงานของพนักงานธนาคารพาณิชย์ ในประเทศไทย:บทบาทการเป็นตัวแปรสื่อของความหลงใหลในงานแบบกลมกลืน.ใน วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2. (2568). รายงานสถานการณ์ และข้อมูลสถิติประจำปี 2568. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ (พ.ศ. 2561– 2580). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 135 82 ก หน้า 1 (13 ตุลาคม 2561).
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. พริกหวานกราฟฟิค.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2568). รายงานสภาวะการศึกษาไทย ปี 2567/2568. สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
เอกนันท์ ทองจันทร์ และ สรัญณี อุเส็นยาง. (2565). บรรยากาศองค์การที่สนับสนุนความคิดสร้างสรรค์กับพฤติกรรมเชิงนวัตกรรมของบุคลากรสถาบันการอาชีวศึกษาในสามจังหวัดชายแดนใต้. ใน วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยทักษิณ.
Amabile, T. M., Conti, R., Coon, H., Lazenby, J., & Herron, M. (1996). Assessing the work environment for creativity. Academy of
Management Journal, 39(5), 1154–1184. https://doi.org/10.5465/256995
International Commission on the Futures of Education. (2021). Reimagining our futures together: A new social contract for education. UNESCO. https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000379707
Janssen, O. (2000). Job demands, perceptions of effort–reward fairness and innovative work behaviour. Journal of Occupational and Organizational Psychology, 73(3), 287–302. https://doi.org/10.1348/096317900167038
Kanter, R. M. (1988). When a thousand flowers bloom: Structural, collective, and social conditions for innovation in organizations. Research in Organizational Behavior, 10, 169–211.
OECD. (2023). PISA 2022 results (Volume I): The state of learning and equity in education. OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/53f23881-en
West, M. A., & Farr, J. L. (1989). Innovation at work: Psychological perspectives. Social Behaviour, 4(1), 15–30.
