การสะท้อนของสังคมยุคใหม่ต่อการใช้เทคโนโลยีของพระสงฆ์ ในยุคปัจจุบัน

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์พลวัตความเปลี่ยนแปลงและปฏิกิริยาของสังคมไทยที่มีต่อการนำเทคโนโลยีสารสนเทศมาประยุกต์ใช้ในศาสนกิจ โดยศึกษาผ่านกรอบทฤษฎีการสื่อสารสมัยใหม่และหลักพระธรรมวินัย ผลการศึกษาพบว่าสังคมยุคใหม่มีการสะท้อนมุมมองในลักษณะทวิลักษณ์ (Dualism) กล่าวคือ ในด้านหนึ่งมีการยอมรับเทคโนโลยีในฐานะเครื่องมือทรงประสิทธิภาพที่ช่วยทลายกำแพงวัดเพื่อเข้าถึงคนรุ่นใหม่และสร้างความโปร่งใสผ่านระบบดิจิทัล แต่ในอีกด้านหนึ่งกลับเกิดความกังวลเชิงจริยศาสตร์เกี่ยวกับ “โลกวัชชะ” หรือความเหมาะสมของภาพลักษณ์สงฆ์ในพื้นที่เสมือนที่อาจบดบังจริยวัตรอันสงบสำรวม ข้อสรุปของการวิจัยชี้ให้เห็นว่า ความอยู่รอดของศรัทธาในยุคดิจิทัลขึ้นอยู่กับการสร้างสมดุลระหว่างความทันสมัยกับความศักดิ์สิทธิ์ โดยมีข้อเสนอแนะให้องค์กรปกครองสงฆ์จัดทำธรรมนูญดิจิทัลและส่งเสริมความรู้เท่าทันสื่อแก่พระสงฆ์ เพื่อให้เทคโนโลยีทำหน้าที่เป็นสะพานแห่งปัญญาที่เชื่อมโยงธรรมะสู่สังคมได้อย่างยั่งยืน