การพัฒนาทักษะการคิดแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์โดยการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดสะเต็มศึกษาสำหรับนักศึกษาสาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์คือ 1) เพื่อพัฒนาทักษะการคิดแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ของนักศึกษาสาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย ชั้นปีที่ 1 และ 2 ก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดสะเต็มศึกษา 2) เพื่อศึกษาความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดสะเต็มศึกษาสำหรับนักศึกษาสาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย ชั้นปีที่ 1 และ 2 ซึ่งเป็นการวิจัย กึ่งทดลอง กลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้คือ นักศึกษาสาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย ชั้นปีที่ 1 และ 2 ที่กำลังศึกษาในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 จำนวน 32 คน ซึ่งได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้คือ 1) แบบประเมินทักษะการคิดแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ และ 2) แบบประเมินความพึงพอใจ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐานได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า
- ทักษะการคิดแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์โดยการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดสะเต็มศึกษาสำหรับนักศึกษาสาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก
- ความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดสะเต็มศึกษาสำหรับนักศึกษาสาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2563). แผนยุทธศาสตร์กระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. 2563-2565. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.
รุ่งโรจน์ ภู่พงศ์. (2564). จิตวิทยาการเรียนรู้และการสร้างแรงจูงใจในชั้นเรียนอุดมศึกษา. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
_________. (2564). ผลของการจัดการเรียนรู้แบบสะเต็มศึกษาที่มีต่อความพึงพอใจและเจตคติต่อการเรียนรู้ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการ วิจัย, 5(2), 145-158.
วรรณา วงศ์สว่าง. (2564). กรอบแนวคิดและองค์ประกอบของทักษะการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์. วารสารนวัตกรรมทางการศึกษา, 5(1), 77-92.
_________. (2564). การพัฒนาสมรรถนะการสร้างสรรค์นวัตกรรมของนักศึกษาครูปฐมวัยในยุคดิจิทัล. วารสารวิชาการครุศาสตร์, 12(1), 89-104.
วิมลรัตน์ ชัยบุรินทร์. (2562). ทฤษฎีและแนวคิดการพัฒนาความคิดสร้างสรรค์. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
_________. (2562). การออกแบบสื่อการเรียนรู้สำหรับเด็กปฐมวัยตามแนวคิดการสร้างสรรค์ด้วยปัญญา. วารสารการศึกษาปฐมวัย, 23(3), 45-56.
ศศิมา สุขสว่าง. (2558). การแก้ไขปัญหาอย่างสร้างสรรค์ Creative Problem Solving คืออะไร. เรียกใช้เมื่อ 8 พฤศจิกายน 2568 จาก https://www.sasimasuk.com
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2557). สะเต็มศึกษา. กรุงเทพมหานคร:คุรุสภาลาดพร้าว.
สมศรี พงศ์ภิญโญ. (2560). การพัฒนาทักษะการคิดเชิงวิเคราะห์สำหรับครูปฐมวัย. วารสารการศึกษาปฐมวัย, 21(2), 45-60.
สุชาติ เจริญลาภ. (2565). การจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดสะเต็มศึกษาที่ส่งผลต่อความสามารถในการแก้ปัญหาของนักศึกษาครู ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์.
สุทธิชัย วัฒนากุล. (2561). ทักษะแห่งศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัย ธรรมศาสตร์.
สุพรรณี ไชยเทพ. (2562). การจัดการเรียนรู้เชิงบูรณาการเพื่อพัฒนาทักษะในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: อักษร.
_________. (2562). การจัดการเรียนรู้สะเต็มศึกษาเพื่อส่งเสริมความสามารถในการสร้างสรรค์นวัตกรรม. วารสารวิจัยทางการศึกษา, 14(2), 210-225.
อริยา ชัยพฤกษ์ และ คณะ. (2563). การวิเคราะห์ความจำเป็นในการพัฒนาทักษะการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์. วารสารวิจัยและพัฒนาการศึกษา, 12(3), 101-115.
_________. (2563). สภาพปัญหาและแนวทางการพัฒนาทักษะการสร้างสรรค์ชิ้นงานของนักศึกษาครู. วารสารพัฒนาการเรียนรู้วิชาการ, 8(4), 112-127.
Besemer, S. P., & O'Quin, K. (1999). Confirming the three-factor creative productanalysis matrix model in an American sample. Creativity Research Journal, 12(4), 287-296.
National Aeronautics and Space Administration. (2014). Engineering designprocess. Retrieved November 8, 2025 from https://www.nasa.gov/ audience/foreducators/best/edp.html
Papert, S. (1980). Mindstorms: Children, computers, and powerful ideas. BasicBooks.
