การพัฒนาทักษะการคิดเชิงวิพากษ์ เรื่อง การวิเคราะห์และนำเสนอข้อมูลเชิงปริมาณ รายวิชาคณิตศาสตร์พื้นฐาน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โดยการจัดการเรียนรู้แบบคอนสตรัคติวิสต์ ร่วมกับ การเรียนรู้แบบร่วมมือด้วยเทคนิค STAD (C-STAD 5 STEPS LEARNING MODEL)

Main Article Content

วัฒนา ประสานทอง

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้เป็นการวิจัยและพัฒนามีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาแผนการเรียนรู้ เรื่อง การวิเคราะห์และนำเสนอข้อมูลเชิงปริมาณ รายวิชาคณิตศาสตร์พื้นฐาน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โดยการจัดการเรียนรู้แบบคอนสตรัคติวิสต์ร่วมกับการเรียนรู้แบบร่วมมือด้วยเทคนิค STAD   (C-STAD 5 Steps Learning Model) 2) ศึกษาประสิทธิภาพของแผนการเรียนรู้ฯ 3) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียน ก่อนเรียนและหลังเรียนด้วยแผนการเรียนรู้ฯ และ 4) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนต่อการเรียนโดยใช้แผนการเรียนรู้ฯ การวิจัย มี 3 ระยะ ประชากรและกลุ่มตัวอย่างแบ่งตามระยะการวิจัย ได้แก่ ระยะที่ 1 พัฒนาแผนการเรียนรู้ กลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำคัญ เจาะจงเลือกจากผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 9 คน ระยะที่ 2 ศึกษาประสิทธิภาพแผนการเรียนรู้ เจาะจงเลือกจากนักเรียน จำนวน 41 คน และระยะที่ 3 ศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความพึงพอใจ จากประชากร 351 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างจากโปรแกรมคอมพิวเตอร์ G*Power Version 3.1.9.4 ได้จำนวน 44 คน สุ่มตัวอย่างแบบแบ่งกลุ่ม เครื่องมือการวิจัยประกอบด้วย แบบสัมภาษณ์ แบบสอบถามประเมินความเหมาะสมของแผนการเรียนรู้ แบบทดสอบ และแบบสอบถามความพึงพอใจ วิเคราะห์ด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสถิติทดสอบที


ผลการวิจัยพบว่า


1) พัฒนาแผนการเรียนรู้ เรื่อง การวิเคราะห์และนำเสนอข้อมูลเชิงปริมาณ รายวิชาคณิตศาสตร์พื้นฐาน โดยการจัดการเรียนรู้แบบคอนสตรัคติวิสต์ร่วมกับการเรียนรู้แบบร่วมมือด้วยเทคนิค STAD ประกอบด้วย 5 ขั้นตอน คือ ขั้นที่ 1 กระตุ้นความรู้เดิมและสร้างสถานการณ์ท้าทาย ขั้นที่ 2 สร้างองค์ความรู้ใหม่ด้วยการมีส่วนร่วม ขั้นที่ 3 การฝึกฝนและตรวจสอบความเข้าใจ ขั้นที่ 4 การประเมินผล และขั้นที่ 5 สะท้อนผลการเรียนรู้และเชื่อมโยง  สู่บริบทจริง และแผนการเรียนรู้นี้มีคุณภาพในระดับมากที่สุด


2) แผนการเรียนรู้นี้นี้มีประสิทธิภาพที่ 82.23/80.38


3) หลังเรียนด้วยแผนการเรียนรู้นี้นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05


4) นักเรียนมีความพึงพอใจต่อการเรียนโดยใช้แผนการเรียนรู้นี้ในระดับมาก

Article Details

ประเภทบทความ
บทความ

เอกสารอ้างอิง

จันทร์ ติยะวงศ์. (2564) ได้ศึกษาผลการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค STAD เรื่อง การบวก ลบ คูณ หาร พหุนาม ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความพึงพอใจของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ, 10(1), 34-45.

ทิพย์สุดา สรณะ ปิยะธิดา ปัญญา และไพศาล วรคำ. (2566). การวิเคราะห์องค์ประกอบสมรรถนะของครูด้านการจัดการเรียนรู้วิชาวิทยาการคานวณ ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น. วารสารวิชาการเครือข่ายบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏภาคเหนือ, 13(2), 20-31.

ทิศนา แขมมณี. (2562). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 23). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

นิพนธ์ ฝ่ายบุญ และอุไร ซิรัมย์. (2566). ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้วิชาคณิตศาสตร์ เรื่องอัตราส่วน สัดส่วนและร้อยละระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ตามแนวคิดทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์ร่วมกับวิธีเรียนแบบร่วมมือด้วยเทคนิค STAD, 6(2), 663-680.

ปิยะพร นิตยารส. (2562). การพัฒนาการจัดการเรียนรู้คณิตศาสตร์ตามแนวคิดทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์ที่ส่งเสริมทักษะการแก้ปัญหา เรื่อง อสมการ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. ในปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาคณิตศาสตรศึกษา. คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

ฝ่ายงานวิชาการโรงเรียนวิทยานุกูลนารี. (2567). รายงานการประเมินตนเองประจำปีการศึกษา 2566 ของโรงเรียนวิทยานุกูลนารี. เพชรบูรณ์: โรงเรียนวิทยานุกูลนารี.

ภัทรพร คล้ายสมบูรณ์. (2565). ผลของการจัดการเรียนรู้ตามทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์ร่วมกับกลวิธีSTAR ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. ใน วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการสอนคณิตศาสตร์. คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.

มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์. (2566). ความเป็นมาและระบบการจัดการศึกษาไทย. นราธิวาส: มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์.

เยาวรัช ทองเสริม. (2567). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้คณิตศาสตร์ เรื่อง จำนวนเชิงซ้อน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ระหว่างการจัดการเรียนรู้ ตามแนวคิดทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์และการสอนแบบร่วมมือเทคนิค STAD. Journal of Roi Kaensarn Academi, 9(3), 312-335.

ราตรี บุญเกลี้ยง. (2567). การพัฒนารูปแบบการสอนแบบร่วมมือกันเรียนรู้รายวิชาวิทยาการคำนวณ โดยใช้หนังสืออิเล็กทรอนิกส์. วารสารวิชาการและวิจัยสหวิทยาการ, 4(1), 267-286.

รุงฤดี ศิริบุรี. (2561). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์เรื่องสถิติชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ตามแนวคิดทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

สิริราช ถูกดี และพรรณวิไล ดอกไม้. (2565). การจัดการเรียนรู้แบบห้องเรียนกลับด้านเพื่อส่งเสริมการแก้ปัญหาทางวิทยาศาสตร์ สำหรับผู้เรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ด้วยการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ตามแนวคิดทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์ร่วมกับวิธีเรียนแบบร่วมมือด้วยเทคนิค STAD. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 16(3), 270-280.

สํานักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). แนวทางการนิเทศเพื่อพัฒนาและส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) ตามนโยบายลดเวลาเรียนเพิ่มเวลารู้. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). มาตรฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัดกลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ และสาระภูมิศาสตร์ ในกลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.

Cohen, A. (1992). Antecedents of Organizational Commitment across Occupational Group: A. Meta-Analysis. Journal of Organizational Behavior, 92(13), 539-554.

Faul, F., Erdfelder, E., Buchner, A., & Lang, A. G. (2009). Statistical power analysis using G* Power 3.1: Tests for correlation and regression analysis. Behavior research methods, 41(4), 1149-1160.