การศึกษาผลกระทบจากโรคระบาดติดต่อไวรัสโคโรน่า (COVID-19) ที่มีต่อการจัดระบบการเรียนการสอนออนไลน์ของนักศึกษา มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตศรีธรรมาโศกราช
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ 2 ประการ 1) เพื่อศึกษาผลกระทบจากโรคระบาดต่อต่อไวรัสโคโรน่า (COVID-19) ที่มีต่อการจัดระบบการเรียนการสอนออนไลน์ของนักศึกษา มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตศรีธรรมาโศกราช (มมร.ศศ) 2) เพื่อนำเสนอรูปแบบการเรียนการสอนออนไลน์ในบริบทสถานการณ์โรคระบาดไวรัสโคโรน่า (COVID-19) ของนักศึกษา มมร.ศศ กลุ่มตัวอย่าง คือ นักศึกษา มมร.ศศ ปีการศึกษา 2563 จำนวน 380 รูป/คน ซึ่งได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยโปรแกรมคอมพิวเตอร์สำเร็จรูป สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า
- ผลกระทบจากโรคระบาดติดต่อไวรัสโคโรน่าที่มีต่อการจัดระบบการเรียนการสอนออนไลน์ของนักศึกษา มมร.ศศ โดยรวมทั้ง 4 ด้าน อยู่ในระดับมาก ( =3.72) เมื่อพิจารณารายด้านโดยเรียงลำดับตามค่าเฉลี่ยจากมากไปหาน้อย พบว่า ด้านความรู้สึกต่อการเรียนออนไลน์มีค่าเฉลี่ยสูงสุด ( =3.75 )รองลงมา ด้านความรู้สึกต่อหลักสูตร ( =3.72) ด้านความรู้สึกต่อผู้สอน ( =3.71) ด้านความรู้สึกต่อตัวนักศึกษาเองมีค่าเฉลี่ยต่ำสุด ( =3.68)
- รูปแบบการเรียนการสอนออนไลน์ในบริบทสถานการณ์โรคไวรัสโคโรน่า
ของนักศึกษา มมร.ศศ 1) การจัดอบรมร่วมกันระหว่างอาจารย์และนักศึกษาให้เข้าใจสามารถใช้แพลทฟอร์มในการเรียนการสอนออนไลน์ ซึ่งควรใช้เพียง google meet เพราะเป็นแพลทฟอร์มที่มหาวิทยาลัยซื้อลิขสิทธิ์ 2) อาจารย์มีระเบียบในการเรียนการสอน ทั้ง 2 ฝ่ายจะต้องเปิดกล้องในการเรียนการสอนออนไลน์ เพื่อให้สามารถประเมินพฤติกรรมการเรียนได้ 3) วิทยาเขตและนักศึกษาควรวางแผนการเรียนการสอนให้ชัดเจน 4) อาจารย์ผู้รับผิดชอบรายวิชาควรมีช่องทางออนไลน์สำหรับติดต่อนักศึกษาเพื่อสื่อสาร
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กาญจนา รัตนธีรวิเชียร. (2555). การพัฒนาบทเรียนออนไลน์ วิชาอัลกอริทึมเบื้องต้น เรื่อง การเขียนผังงานสำหรับนักศึกษาปริญญาตรี มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏลําปาง, 1(1), 99-110.
ไกรรัตน์ นิลฉิม และแวฮาซัน แวหะมะ. (2556). ผลการใช้สื่อการสอนด้วยการบันทึกการสอนในห้องเรียนเป็นแบบมัลติมีเดียฝังบนห้องเรียนเสมือนในรายวิชาด้านคอมพิวเตอร์.
จุลศักดิ์ สุขสบาย. (2558). การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้ทางอิเล็กทรอนิกส์ เรื่องเทคโนโลยีสารสนเทศ และการสื่อสารสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนสาธิต มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร (ฝ่ายประถม). วารสารมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร, 10(1), 25–33.
ฉันท์ทิพย์ ลีลิตธรรมและมนต์ชัย เทียนทอง. (2557). การสังเคราะห์กรอบแนวคิดการเรียนรู้ใน ห้องเรียนกลับทางร่วมกับเทคโนโลยีการเรียนรู้ แบบภควันตภาพโดยใช้รูปแบบการเรียนรู้แบบร่วมมือ การประชุมวิชาการเสนอผลงานวิจัย ระดับบัณฑิตศึกษาครั้งที่15 ณ วิทยาลัยการปกครองท้องถิ่น มหาวิทยาลัยขอนแก่น. (28 มีนาคม 2557). 120-126.
มาณี ไชยธีรานุวัฒศิริ. (2543). หอพักกับการพัฒนานิสิตนักศึกษาระดับอุดมศึกษา. ใน รายงานการวิจัย. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานปลัดทบวงมหาวิทยาลัย.
พัชรา คงเหมาะ. (2560). แนวทางการพัฒนาห้องเรียนออนไลน์สำหรับ อาจารย์มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
วัลลภา เทพหัสดิน ณ อยุธยา. (2551). การเลือกวิธีการสอนระดับอุดมศึกษา. ข่าวสารวิชาการ. คณะเภสัชศาสตร์: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
วุฒิภัทร หนูยอด (2555). ประสิทธิผลของรูปแบบการสอนโดยใช้สื่อ การสอนแบบออนไลน์ วิชาการเขียนโปรแกรมเว็บแบบพลวัติ. วิจัยจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก สาขาวิชาการจัดการสารสนเทศ.
สถิตินักศึกษา ฝ่ายทะเบียน มมร.ศศ. 2563. สถิติจำนวนนักศึกษาวิทยาเขตศรีธรรมาโศกราช. ฝ่ายทะเบียน.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2543). รูปแบบและภารกิจอุดมศึกษา. กรุงเทพมหานคร: วัฒนาพานิช.
ธวัชชัย ศุภดิษฐ์. (2556). ปัจจัยที่มีผลต่อผลสัมฤทธิ์ของการเรียนในระดับปริญญาโทของสถาบันบัณฑิตพัฒน บริหารศาสตร์ปีการศึกษา 2554. ใน รายงานการวิจัย. สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
kapook.com. (2563). COVID-19 คืออะไร มารู้จักโคโรนาไวรัส สายพันธุ์ใหม่ ที่ทำลายปอดได้. เรียกใช้เมื่อ 16 ธันวาคม 2563. จาก https://covid-19.kapook.com/viw221519.html
