การประยุกต์ใช้กาลามสูตรอย่างมีสติในสังคมยุคใหม่

Main Article Content

พระครูวินัยธรยุทธพงษ์ อาภากโร

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความหมาย บทบาท และการประยุกต์
ใช้หลักธรรมใน กาลามสูตร อันเป็นพระสูตรสำคัญในพระพุทธศาสนาเถรวาท ซึ่งปรากฏใน
อังคุตตรนิกาย ติกนิบาต โดยมุ่งเน้นที่หลักการใช้ปัญญาและเหตุผลกลั่นกรองก่อนเชื่อหรือยึดมั่นในสิ่งใด บริบทของการแสดงพระสูตรนี้คือ ความสับสนของชาวกาลามะแห่งเกสปุตตนิคม
ที่เผชิญกับคำสอนจากนักบวชนิกายต่าง ๆ ที่มีความขัดแย้งกัน พระพุทธเจ้าจึงทรงแสดง
หลัก 10 ประการแห่ง “การไม่ควรเชื่อทันที” เพื่อเป็นแนวทางในการพิจารณาความจริง โดยเน้นการใช้ โยนิโสมนสิการ หรือการพิจารณาโดยแยบคาย


ในสังคมปัจจุบันที่ข้อมูลข่าวสารไหลบ่าอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะในสังคมดิจิทัล
หลักกาลามสูตรจึงยังคงความร่วมสมัยและมีคุณค่าทางจริยธรรมและปัญญาอย่างเด่นชัด
เนื้อหาในบทความได้วิเคราะห์การประยุกต์ใช้กาลามสูตรในหลากหลายมิติ เช่น การเสพข่าวสารอย่างมีสติ การตัดสินใจทางสังคมอย่างมีเหตุผล การปลูกฝังเยาวชนให้คิดเป็น ถามเป็น และการพัฒนาตนเองด้วยการตั้งคำถามต่อความเชื่อที่ยึดถือ บทความชี้ให้เห็นว่า กาลามสูตรมิใช่เพียงหลักธรรมทางพระพุทธศาสนา หากแต่เป็นเครื่องมือทางความคิดที่มีศักยภาพในการสร้างภูมิคุ้มกันทางปัญญาในสังคมโลกยุคใหม่ แนวคิดในพระสูตรนี้สามารถนำไปประยุกต์ใช้เพื่อส่งเสริมการอยู่ร่วมกันในสังคมอย่างสร้างสรรค์ ด้วยความเคารพความแตกต่าง ลดความขัดแย้ง และส่งเสริมสันติภาพภายในและภายนอก โดยมีปัญญาเป็นเครื่องนำทางในการดำรงชีวิตอย่างมีสติและไม่หลงเชื่อตามกระแสอย่างไร้เหตุผล

Article Details

ประเภทบทความ
บทความ

เอกสารอ้างอิง

ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. (2559). พุทธปรัชญา: การศึกษาวิธีคิดในพระพุทธศาสนา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

บุญเลิศ วิเศษปรีชา. (2564). พุทธธรรมกับการพัฒนาปัญญาในยุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2550). กาลามสูตร: วิธีคิดที่ไม่งมงาย. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิพุทธธรรม.

พระมหาวุฒิชัย วชิรเมธี. (2553). กาลามสูตร: วิธีคิดที่ไม่งมงาย. กรุงเทพมหานคร: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.

พูนลาภ อุทัยเลิศ. (2558). โยนิโสมนสิการ: เครื่องมือแห่งปัญญาในพระพุทธศาสนา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

วิชิต จันทะวงค์. (2559). กาลามสูตรกับการสร้างเสรีภาพทางความคิดในพระพุทธศาสนาเถรวาท. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 13(2), 127–128.

สมเกียรติ โอสถสภา. (2561). โยนิโสมนสิการ: แก่นแห่งการคิดในพระพุทธศาสนา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

สมชาย เสถียรยุทธ. (2562). การคิดอย่างมีวิจารณญาณในบริบทสื่อสังคม. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

สุพัตรา พิริยะพงศ์. (2562). สังคมออนไลน์กับการรับรู้ของประชาชน. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์วิชาการ.

สุภาพร พงษ์พานิช. (2564). จิตวิทยาสังคมยุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุเมธ สุวรรณเนตร. (2560). การคิดแบบพุทธ: การแสวงหาปัญญาในโลกสมัยใหม่. เชียงใหม่: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.