การพัฒนาทักษะด้านการอ่านภาษาบาลีโดยใช้แนวคิดการเรียนรู้เชิงรุก

Main Article Content

พระมหาทรงวิทย์ วริทฺธิฐายี (ศิริ)

บทคัดย่อ

บทความวิชาการครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อการจัดการเรียนการสอนเพื่อส่งเสริมทักษะด้านการอ่านโดยใช้แนวคิดการเรียนรู้เชิงรุก พบว่า กระบวนการเรียนรู้ให้ผู้เรียนได้อ่าน พูด ฟัง คิดอย่างลุ่มลึกที่เน้นทักษะการคิดขั้นสูง ได้แก่ การวิเคราะห์ การสังเคราะห์ และประเมินผู้เรียนร่วมกัน ซึ่งบทบาทของอาจารย์ผู้สอน คือ ให้ความสำคัญกับนักศึกษาภาษาบาลีเป็นหลักในการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนที่ส่งเสริมทักษะด้านการอ่านกับเวลาในการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนอย่างชัดเจนเพื่อเน้นกับการนำไปใช้ประโยชน์กับนักศึกษาภาษาบาลีในส่วนของเนื้อหา รวมถึงบทบาทนักศึกษาภาษาบาลี คือ การเตรียมตัวเกี่ยวกับภาษาไทยและเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับภาบาลี อักษรบาลี สระ และพยัญชนะ รวมถึงการฝึกทำความเข้าใจต่อการเรียนภาษาบาลี ประกอบด้วย 5 ขั้นตอน คือ 1) การทำความเข้าใจกับเนื้อหาไวยากรณ์บาลี
2) ศึกษาความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับอักษรบาลี สระบาลี และพยัญชนะบาลี 3) การเลือกวิธีการอ่านพยัญชนะ สระ นิคคหิต และอ่านจุดพินทุทึบใต้พยัญชนะ 4) ขั้นทบทวนวิธีการอ่าน และ 5) แปลความหมายของศัพท์

Article Details

ประเภทบทความ
บทความ

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2546). คู่มือหลักสูตรสอน. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.

กานต์มณี ศักดิ์เจริญ. (2546). วิธีการการอ่านหนังสือและการอ่านหนังสือให้ฟัง. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.

ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. (2561). 80 นวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ. (พิมพ์ครั้งที่ 8). นนทบุรี: พี บาลานซ์ดีไซด์แอนปริ้นติ้ง.

ไชยยศ เรืองสุวรรณ. (2553). เทคโนโลยีการศึกษา : ทฤษฎีและการวิจัย. กรุงเทพมหานคร: โอ เอส.พริ้นติ้งเฮ้าส์.

ทิศนา แขมมณี. (2546). ศาสตร์การสอน. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พรรณ ณ บางช้าง. (2538). ไวยากรณ์บาลี. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: มหามกุฏราชวิทยาลัย.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2550). การพัฒนาที่ยั่งยืน. (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพมหานคร: บริษัท สหธรรมิก จำกัด

พระมหาเทียบ สิริญฃาโณ (มาลัย). (2547). การใช้ภาษาบาลี. กรุงเทพมหานคร: มหาจุฬาบรรณาคาร.

พันตรี ป. หลงสมบุญ. (2540). พจนานุกรม มคธ-ไทย. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: อาทรการพิมพ์.

พิทยา ลิ้มมณี. (2547). การอ่านตีความ. กรุงเทพมหานคร: โอเดียนสโตร.

มนธิรา ภูมลี. (2557). การเปรียบเทียบความสามารถในการอ่านเชิงวิเคราะห์เจตคติต่อการเรียนวิชาภาษาไทยของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ระหว่างการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้เทคนิคการตั้งคำถามกับการ จัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้แผนผังความคิด. ใน วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและ

การสอน. คณะศึกษาศาสตร์: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

เยาวเรศ ภักดีจิตร. (2557). Active Learning กับการพัฒนาผู้เรียนในศตวรรษที่ 21. สาขาวิชาสังคมศึกษา คณะครุศาสตร์. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.

วรรณี โสมประยูร”. (2544). การสอนภาษาไทยระดับประถมศึกษา. กรุงเทพมหานคร: ไทยวัฒนาพานิช.

วิมลรัตน์ สุนทรโรจน์. (2547). นวัตกรรมเพื่อการเรียนรู้. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ช้างทอง.

วัชรา เล่าเรียนดี. (2560). กลยุทธ์การจัดการเรียนรู้เชิงรุกเพื่อพัฒนาการคิดและยกระดับคุณภาพการศึกษาสำหรับศตวรรษที่ 21. นครปฐม: เพชรเกษม ปริ้นติ้งกรุ๊ป.

สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2547). คู่มือหนังสือกิจกรรมสาระการเรียนรู้พื้นฐานชุดวิทยาศาสตร์กายภาพ ช่วงชั้นที่ 2 ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.

สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส. (2538). บาลีไวยากรณ์ อักขรวิธี ภาคที่ 1 สมัญญาภิธาน และสนธิ. (พิมพ์ครั้งที่ 37). กรุงเทพมหานคร: มหามกุฏราชวิทยาลัย.

สุนันทา มั่นเศรษฐวิทย์. (2542). หลักและวิธีการสอนภาษาไทย. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: ไทยวัฒนาพาณิช.

สุวนันท์ สันติเดชา. (2547). ใช้แบบฝึกเพื่อแก้ปัญหานักเรียนออกเสียงภาษาไทยไม่ถูกต้อง. กรุงเทพมหานคร: สํานักพิมพ์ธารอักษร จํากัด.

Bonwell, C. C., & Sutherland, T. E. (1996). The active learning continuum: Choosing activities to engage students in the classroom. New directions for teaching and learning, (67), 3-16.

Knowles, Malcom S. (1975). Self – Directed Learming : A guild for Learner and Teacher). Chicago : Association Press.

Piaget. (1962). Play dreams and imitation in childhood. New York: Norton.