กระบวนการจัดการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมความสามารถของครู สอนภาษาบาลี
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากระบวนการจัดการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมความสามารถของครูสอนภาษาบาลี พบว่า การจัดการเรียนการสอนภาษาบาลีนั้นจะต้องสร้างเคล็ดลับวิชาต่าง ๆ เช่น ขบคิดทฤษฎีให้แตกแยกประเด็นให้ถูก จับสาระสำคัญของเนื้อหาพระบาลีให้ได้ ดำเนินการสอนไปตามลำดับไม่วนวนสับสน และมีความพร้อมในการปรับปรุงแก้ไข เปลี่ยนแปลงและพัฒนาวิธีการสอนของตนให้สอดคล้องกับอัธยาศัยของนักเรียนอยู่เสมอเนื่องจากครูผู้สอนบาลีจะต้องเป็นที่พึงและเป็นที่หวังของนักเรียนพระบาลีได้อย่างแท้จริง มีการประมวลความรู้ทุกสัปดาห์ด้วยการทำข้อสอบ หลักการอ่านภาษาบาลีโดยเริ่มทำความรู้จักกับสละและพยัญชนะในภาษาบาลีการใช้ตัวสะกดและสัญลักษณ์ต่างๆที่มีใช้ในหลักสูตรบาลีโดยครูผู้สอนต้องทำการบ้านเกี่ยวกับเนื้อหาที่จะเข้าสอนทุกครั้งโดยคิดหาวิธีที่จะอธิบายให้เด็กเข้าใจได้ง่ายและจดจำได้นาน มีการนำ Q&A (ถาม-ตอบ) ในเนื้อหาที่เรียนทุกครั้งหรือผู้สอนถามนักเรียนเพื่อเช็คความเข้าใจ และมีการสอบวัดผลในแต่ละสัปดาห์ทั้งด้านการอ่านและเนื้อหา
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). แนวทางการจัดกิจกรรมพัฒนาผู้เรียน ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทยจำกัด.
กระทรวงศึกษาธิการสำนักคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.(2558). นโยบายสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ปีงบประมาณ 2558. กรุงเทพมหานคร: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2558). สำนักคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานนโยบายสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ปีงบประมาณ 2558. กรุงเทพมหานคร: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กฤษมันต์ วัฒนาณรงค์. (2553). สมรรถนะวิชาชีพ. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์ผลิตตำราเรียน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.
กีรติ ยศยิ่งยง. (2550). ขีดความสามารถ : Competency Based Approach. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: มิสเตอร์ก๊อปปี้.
ชนสิทธิ์ สิทธิ์สูงเนิน. (2553). การพัฒนารูปแบบการจัดกระบวนการเรียนรู้ของอาจารย์ในศูนย์เรียนรู้ โครงการโครงการมหาวิทยาลัยชีวิต. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต. สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยศิลปากร.
เชียรศรี วิวิธสิริ. (2534). จิตวิทยาการเรียนรู้ของผู้ใหญ่. (พิมพ์ครั้งที่ 2), กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร.
ทวีป อภิสิทธิ์. (2529). เส้นทางสู่นักบริหาร. กรุงเทพมหานคร: วัฒนาพานิช.
ยุทธนา อักขิโสภา. (2531). คุณลักษณะที่พึงประสงค์ของอาจารย์วิทยาลัยพลศึกษาตามทรรศนะของ ผู้บริหารและนักศึกษาวิทยาลัยพลศึกษา. ใน วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยบูรพา.
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2547). การปรับใช้สมรรถนะในการบริหารทรัพยากรมนุษย์. เอกสารประกอบการสัมมนาเรื่องสมรรถนะของข้าราชการ.
สำนักงานราชบัณฑิตสภา. (2558). พจนานุกรมศัพท์ศึกษาศาสตร์ร่วมสมัย ฉบับราชบัณฑิตยสภา. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานราชบัณฑิตสภา.
สุจริต เพียรชอบ, (2540). “ลักษณะของครูที่ดี” ข่าวสารกองบริการการศึกษา. (มกราคม- กุมภาพันธ์ 2540).
สุรชาติ สังข์รุ่ง. (2537). การพัฒนาระบบการสรรหาข้าราชการครู. มปพ.
สุรีรัตน์ อารีรักษ์สกุล ก้องโลก. (2561). ศักยภาพ สมรรถภาพครู และจิตวิญญาณความเป็นครู. เรียกใช้เมื่อ 30 มิถุนายน 2568 จาก https://word5148.files.wordpress. com/2018/10/20509-10. pdf
สุวัฒน์ งามยิ่ง. (2547, อ้างอิงใน Hessong and Weeks.1987). คุณลักษณะครูที่ดี-อาจารย์ วิทยาลัยสารพัดช่างสังกัดสถาบันอาชีวศึกษา ภาคกลาง 1 และภาคกลาง 5. ใน สารนิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
อภิภา ปรัชญพฤทธิ์. (2561). การพัฒนารูปแบบการผลิตครูเพื่อรองรับการศึกษายุค 4.0. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อาภรณ์ ภู่วิทยพันธุ์. (2558). Competency dictionary. กรุงเทพมหานคร: เอช อาร์ เซ็นเตอร์.