การบริหารกิจการสาธารณะที่มีผลต่อประสิทธิผล ขององค์การบริหารส่วนตำบลในจังหวัดลำพูน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับประสิทธิผลการบริหารกิจการสาธารณะขององค์การบริหารส่วนตำบลในเขตจังหวัดลำพูน 2)วิเคราะห์ปัจจัยด้านการบริหารกิจการสาธารณะที่มีผลต่อประสิทธิผลขององค์การบริหารส่วนตำบลในเขตจังหวัดลำพูน และ 3) เพื่อเสนอแนวทางในการพัฒนาการบริหารกิจการสาธารณะขององค์การบริหารส่วนตำบลในเขตจังหวัดลำพูน เป็นวิจัยแบบผสมวิธี ประชากรที่ใช้ คือ ประชาชนที่มีอายุตั้งแต่ 18 ปีขึ้นไปที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ขององค์การบริหารส่วนตำบลในจังหวัดลำพูน จำนวน 116,491 คน นำมาคำนวณหาขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้สูตรของทาโร ยามาเน่ ได้ จำนวน 400 คน สัมภาษณ์นายกและรองนายกองค์การบริหารส่วนตำบล รวม 18 คน เครื่องมือการวิจัยได้แก่ แบบสอบถามที่เป็นมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ และแบบสัมภาษณ์นำข้อมูลคุณภาพมาวิเคราะห์เนื้อหา สถิติที่ใช้ได้แก่ แจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ
ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับประสิทธิผลการบริหารกิจการสาธารณะขององค์การบริหารส่วนตำบลในเขตจังหวัดลำพูน ปัจจัยด้านการบริหารในภาพรวม อยู่ในระดับมากที่สุด 2) ผลการวิเคราะห์ปัจจัยด้านการบริหารและการบริหารกิจการสาธารณะ มีระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 3) แนวทางในการพัฒนาการบริหารกิจการสาธารณะขององค์การบริหารส่วนตำบลในเขตจังหวัดลำพูน ควรการเปิดเผยข้อมูลการพัฒนา การบริหารราชการอย่างจริงใจ ตรงไปตรงมา
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (2546). แนวคิดคู่มือปฏิบัติงานสภาตำบลและอบต. กรุงเทพมหานคร: กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น.
คุณากร อักษรพรมราช. (2021). ประสิทธิผลการบริหารจัดการองค์การบริหารส่วนตำบลในจังหวัดอุบลราชธานี. วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยเวสเทิร์น มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 7(1), 15–24.
บรรเจิด เจริญเวช. (2552). องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่มีการบริหารจัดการที่ดี: กรณีศึกษาองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ได้รับรางวัลการบริหารจัดการที่ดีประจำปี 2548 จังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารการพัฒนาท้องถิ่น, 4(1), 240.
สิทธิกร คงสืบชาติ. (2561). แนวทางการบริหารที่ส่งผลต่อการจัดบริการสาธารณะขององค์การบริหารส่วนตำบล ในเขตอำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี. ฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ, 11(1), 1120–1121.
สุพจน์ บุญวิเศษ. (2023). สภาพนวัตกรรมการบริการสาธารณะและความพึงพอใจของประชาชนที่มีต่อนวัตกรรมการบริการสาธารณะในเทศบาลเมือง ในพื้นที่จังหวัดชลบุรี. วารสารการบริหารการปกครองและนวัตกรรมท้องถิ่น, 7(1), 167–178.
สุวิทย์ ยิ่งวรพันธ์. (2551). พัฒนาชนบทในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.
วสันต์ ใจเย็น. (2549). ปัญหาความรับผิดชอบในการบริหารงานภาครัฐ. วารสารการพัฒนาท้องถิ่น, 1(1), 39–56.
Friedlander, F., & Pickle, H. (1968). Component of effectiveness in small organization. Administrative Science Quarterly, 13, 289–304.
