ประสิทธิภาพการทำงานของพนักงานนิคมอุตสาหกรรมบางปะอิน
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของพนักงานในนิคมอุตสาหกรรมบางปะอิน และ 2) เพื่อเปรียบเทียบประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานตามปัจจัยส่วนบุคคล โดยใช้แบบสอบถามชนิดเลือกตอบ แบ่งเป็น 2 ส่วน ได้แก่ ปัจจัยส่วนบุคคล และประสิทธิภาพในการปฏิบัติงาน แบบสอบถามผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาโดยผู้เชี่ยวชาญ 3 ท่าน ได้ค่าดัชนีความสอดคล้อง (IOC) เท่ากับ 0.85 และมีค่าสัมประสิทธิ์ความเชื่อมั่น (Reliability) เท่ากับ 0.925 กลุ่มตัวอย่างจำนวน 372 ราย พิจารณาจากตารางของ Krejcie & Morgan วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-Way ANOVA) และการเปรียบเทียบรายคู่ด้วยวิธี LSD
ผลการวิจัยพบว่า 1) ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง (69.58%) อายุ 20–30 ปี (49.74%) โสด (59.26%) จบมัธยมศึกษาตอนต้น (49.21%) มีประสบการณ์ทำงาน 1–5 ปี (50.53%) และรายได้ 10,000–15,000 บาท/เดือน (46.30%) 2) ประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานโดยรวมอยู่ในระดับมาก ( =3.69, S.D. = .751) โดยด้านปริมาณงานมีค่าเฉลี่ยสูงสุด ( =3.72, S.D.=.790), รองลงมาคือด้านเวลา ( =3.71, S.D.= .738) และต่ำสุดคือด้านค่าใช้จ่าย ( =3.65, S.D.= .751)
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมโรงงานอุตสาหกรรม. (2567). จำนวนโรงงานอุตสาหกรรมนิคมอุตสาหกรรมบางปะอิน. เรียกใช้เมื่อ 20 มีนาคม 2568 จาก https://www.diw.go.th/webdiw/
นริศ มหาพรหมวัน. (2561). รูปแบบสมรรถนะผู้นำโรงเรียนเอกชนสู่มาตรฐานสากล. ใน วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาผู้นำทางการศึกษาและการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์. มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.
ประชัน หันชัยเนาว์. (2561). กลยุทธ์การพัฒนาสมรรถนะของบุคลากรในการสร้างขีดความสามารถการแข่งขันในการให้บริการของธนาคารพาณิชย์ไทยพื้นที่ภาคเหนือตอนบนเพื่อรองรับประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน. ใน วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.
สภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย. (2567). โรงงานอุตสาหกรรมนิคมอุตสาหกรรมบางปะอิน. เรียกใช้เมื่อ 20 มีนาคม 2568 จาก https://www.fti.or.th/
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2567). อุตสาหกรรม. เรียกใช้เมื่อ 20 มีนาคม 2568 จาก https://www.nesdc.go.th/nscr/main/
อาภรณ์ ภู่วิทยพันธุ์. (2560). การพัฒนาสมรรถนะกลุ่มงาน HR บนแนวคิด 70:20:10 Learning Model. กรุงเทพมหานคร: เอช อาร์ เซ็นเตอร์.
Delaney, J.T., & Huselid, M.A. (1996). The impact of human resource management practices on perceptions of organizational performance. Academy of Management Journal, 39(4), 949–969.
Hofstede, G. (1980). Culture’s consequences: International differences in work-related values. Beverly Hills, CA: Sage.
Pfeffer, J. (1998).The Human Equation: Building Profits by Putting People First. Harvard Business School Press.
Tobin, J. (2008). The development of children's rights. In G. Monahan & L. Young (Eds.), Children and the law in Australia (p. 26)