การนำนวัตกรรมเทคโนโลยีมาใช้ป้องกันอาชญากรรมในประเทศไทย : กรณีศึกษาอากาศยานไร้คนขับ (โดรน)

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาองค์ความรู้เกี่ยวกับอากาศยานไร้คนขับ  (โดรน) รวมถึงปัญหา รูปแบบ และวิธีการของอาชญากรรมที่มีความเกี่ยวข้องกับอากาศยานไร้คนขับ (โดรน) 2) ศึกษาแนวทางที่เหมาะสมในการรับมือนวัตกรรมเทคโนโลยีอากาศยานไร้คนขับ (โดรน) ในประเทศไทย  และ 3) เสนอแนะแนวทางในการป้องกันอาชญากรรมที่เกี่ยวช้องกับอากาศยานไร้คนขับ (โดรน) เป็นการวิจัยคุณภาพ กลุ่มผู้ให้ข้อมูลในการวิจัยครั้งนี้เป็นบุคคลที่มีความเกี่ยวข้องกับอากาศยานไร้คนขับ (โดรน) ได้แก่ นักบินตำรวจ สำนักงานการบินพลเรือน (CAAT) คณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กสทช.) อัยการ และประชาชนที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับอากาศยานไร้คนขับ (โดรน) จำนวน 6 คน โดยใช้เครื่องมือเก็บรวบรวมข้อมูลแบบเฉพาะเจาะจงได้แก่ การสัมภาษณ์เชิงลึก วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis)

          ผลการวิจัยพบว่า 1) ปัญหา รูปแบบ และวิธีการของอากาศยานไร้คนขับ (โดรน) ที่พบในประเทศไทย จากการสัมภาษณ์ พบว่าเริ่มมีการกระทำผิด ซึ่งการกระทำผิดนั้นไม่สามารถระบุตัวตนของผู้กระทำผิดได้ เนื่องจากอากาศยานไร้คนขับ (โดรน) ไม่ได้ขึ้นทะเบียน จึงทำให้ทราบเพียงว่ามีการกระทำผิด 2) การรับมือเบื้องต้น ปัจจุบันจะมีเครื่องมือที่เรียกว่า Anti Drone ซึ่งอยู่ในการดูแลของทหาร และมีการละเมิดโดยการกระทำผิดเกี่ยวกับการถ่ายภาพ และรุกล้ำพื้นที่ส่วนบุคคล ซึ่งยังไม่สามารถเอาผิดได้ เนื่องจากยังไม่มีกฎหมายรองรับ 3) แนวทางการป้องกันการกระทำผิด จากการสัมภาษณ์ พบว่ายังไม่มีหน่วยงานใดเข้ามาดูแลอย่างจริงจัง ทำให้การกระทำผิดยังเกิดขึ้นบ่อย ควรมีหน่วยงานควบคุมดูแลอย่างจริงจัง และออกกฎหรือข้อบังคับเป็นแนวทางเดียวกัน