การพัฒนาธุรกิจหอมพร้าว เพื่อยกระดับขีดความสามารถในการแข่งขันทางการตลาด
คำสำคัญ:
หอมพร้าว, น้ำตาลมะพร้าวแท้, ธุรกิจน้ำตาลมะพร้าวบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากระบวนการผลิตและการตลาดตลอดจนพัฒนากระบวนการดังกล่าว และเพิ่มศักยภาพการจัดการธุรกิจหอมพร้าว โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม (Participatory Action Research) กลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำคัญประกอบด้วย ผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง จำนวน 25 คน เก็บข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์ การสังเกต และการสนทนากลุ่ม จากนั้นทำการวิเคราะห์ข้อมูล ด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) ผลการวิจัย พบว่า 1) กระบวนการผลิตและการตลาดในปัจจุบัน ธุรกิจหอมพร้าวผลิตน้ำตาลมะพร้าวแท้ 100% จากจั่นมะพร้าวในพื้นที่ทับสะแก โดยใช้กรรมวิธีแบบดั้งเดิม เช่น การใช้ไม้พะยอมเพื่อกันเสียธรรมชาติ และการเคี่ยวด้วยเตาฟืนในกระทะใบบัว อย่างไรก็ตาม ธุรกิจยังเผชิญความท้าทายด้านมาตรฐานการผลิตที่เป็นระบบและกลยุทธ์การตลาดที่ยังไม่สามารถแข่งขันได้อย่างเต็มศักยภาพ 2) การพัฒนากระบวนการผลิตและการตลาด การวิจัยได้มุ่งเน้นการปรับปรุงขั้นตอนการผลิตให้มีประสิทธิภาพ ลดต้นทุน และควบคุมมาตรฐานสินค้าให้สม่ำเสมอ ในด้านการตลาด ได้มีการนำแนวคิดส่วนประสมทางการตลาด (Marketing Mix) มาประยุกต์ใช้เพื่อสร้างอัตลักษณ์แบรนด์ที่โดดเด่น การพัฒนาบรรจุภัณฑ์ที่ทันสมัย และการกำหนดตำแหน่งผลิตภัณฑ์เป็นน้ำตาลมะพร้าวเกรดพรีเมียมสำหรับกลุ่มผู้รักสุขภาพ 3) การพัฒนาศักยภาพการจัดการ ผลการพัฒนาช่วยยกระดับขีดความสามารถในการแข่งขันของแบรนด์ผ่านการบริหารจัดการที่เป็นระบบมากขึ้น ส่งผลให้เกิดการสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับผลิตภัณฑ์ และสร้างความเข้มแข็งให้กับห่วงโซ่อุปทานในชุมชน ซึ่งช่วยเพิ่มรายได้ที่มั่นคงให้กับเกษตรกรในท้องถิ่นอย่างยั่งยืน
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงพาณิชย์. (2565). แนวทางการยกระดับสินค้าเกษตรไทยสู่ตลาดพรีเมียมด้วยสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ (GI). กรมทรัพย์สินทางปัญญา.
กรมส่งเสริมอุตสาหกรรม. (2566). ถอดบทเรียนความสำเร็จกลุ่มเกษตรกรแปรรูปน้ำตาลมะพร้าว: การสร้างมูลค่าเพิ่มและรายได้ที่ยั่งยืน. กระทรวงอุตสาหกรรม.
ธงชัย สมบูรณ์.(2549). การบริหารและจัดการมนุษย์ในองค์กร. ปราชญ์สยาม.
ผู้จัดการออนไลน์. (2565, 12 พฤษภาคม). “หอมพร้าว” น้ำตาลมะพร้าวแท้ทับสะแก ยกระดับภูมิปัญญาชาวบ้านสู่ตลาดพรีเมียม. https://mgronline.com/sme/detail/9650000045123.
พัฒนา ศิริโชติบัณฑิต. (2553). การศึกษาการเลือกใช้กลยุทธ์การตลาดเพื่อสิ่งแวดล้อมที่มีความเหมาะสมกับองค์กรธุรกิจไทย [รายงานการวิจัย]. มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนสุนันทา.
ภาวิณี โสระเวช, สัคพัศ แสงฉาย, ตรัยคุณ รอดเกษม, และชิสากัญญ์ ปภาพันธ์เกียรติ. (2566). การพัฒนา
กลยุทธ์สินค้าน้ำตาลมะพร้าวเชิงรุกเพื่อเสริมสร้างความเข้มแข็งการจัดการชุมชนพึ่งตนเองจังหวัดสมุทรสงคราม. วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์, 8(5). 130-137.
สิริรัตน์ ตั้นวัน. (2552). ทฤษฎีการจัดการองค์กรและการตัดสินใจของผู้บริหาร. https://docs.google. com/document/.
สำนักงานเกษตรอำเภอทับสะแก. (2564). ข้อมูลพื้นฐานและศักยภาพการผลิตมะพร้าวในพื้นที่อำเภอทับสะแก จังหวัดประจวบคีรีขันธ์. กรมส่งเสริมการเกษตร.
สำนักงานดัชนีเศรษฐกิจการค้า. (2566). วิเคราะห์สถานการณ์สินค้าเกษตรและดัชนีความเชื่อมั่นผู้บริโภคยุคหลังโควิด-19. กระทรวงพาณิชย์.
สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ. (2563). นวัตกรรมอาหารเพื่อสุขภาพ: การพัฒนาผลิตภัณฑ์ค่าดัชนีน้ำตาลต่ำจากทรัพยากรท้องถิ่น. กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม.
วรรณภา มีก่ำ. (2561). ภูมิปัญญาการผลิตน้ำตาลมะพร้าวแท้ ภายใต้บริบทภูมิสังคม โครงการอัมพวา ชัยพัฒนานุรักษ์ ตำบลอัมพวา อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม (รายงานการวิจัย). มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
วีระพงษ์ กำแพงทอง.(2558). การถ่ายทอดภูมิปัญญาท้องถิ่นในการทำน้ำตาลมะพร้าวผู้ประกอบการน้ำตาลมะพร้าว ตำบลท่าคา อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม. สารนิพนธ์หลักสูตรพัฒนาชุมชนมหาบัณฑิต ภาควิชาการพัฒนาชุมชน คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
Borden, N. H. (1964). The concept of the marketing mix. Journal of Advertising Research, 4(2),2–7.
Certo, S. C. (2000). Modern Management. Pretice-Hall.
Food and Agriculture Organization of the United Nations. (2020). Coconut palm sugar: Nutritional profile and sustainability. http://www.fao.org/publications
Global Wellness Institute. (2021). The global wellness economy: Looking beyond COVID-19. https://globalwellnessinstitute.org/reports/the-global-wellness-economy-looking-beyond-covid-19/
Kotler, P., & Keller, K. L. (2016). Marketing management (15th ed.). Pearson.
Trinidad, T. P., Mallillin, A. C., Sagum, R. S., & Encabo, R. R. (2010). Glycemic index of commonly consumed carbohydrate foods in the Philippines. Journal of Functional Foods, 2(4), 271–274. https://doi.org/10.1016/j.jff.2010.10.002
Trinidad, T. P., Mallillin, A. C., Sagum, R. S., & Encabo, R. R. (2010). Glycemic index of commonly consumed commercial soft drinks in the Philippines. International Food Research Journal, 17(4), 1057-1064.
Voraittinon, N., Jantanasakulwong, K., & Rachtanapun, P. (2020). Physicochemical properties and sensory evaluation of traditional coconut sugar produced in Thailand. Journal of Culinary Science & Technology, 18(5), 342–355.
Vygotsky, L. S. (1978). Mind in society: The development of higher psychological processes (M. Cole, V. John-Steiner, S. Scribner, & E. Souberman, Eds.). Harvard University Press.
World Health Organization. (2023). Diet, nutrition and the prevention of chronic diseases. https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/healthy-diet
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารบริหารการพัฒนานวัตกรรมเชิงบูรณาการ

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.