การพัฒนาที่ยั่งยืนตามแนวคิดความครอบคลุมทางสังคม

ผู้แต่ง

  • ทิพย์ปริญญ์ ปัญญามี -

คำสำคัญ:

การพัฒนาที่ยั่งยืน , ความครอบคลุมทางสังคม , เป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน

บทคัดย่อ

          บทความวิชาการฉบับนี้มุ่งเน้นการศึกษาองค์ความรู้เกี่ยวกับแนวคิดความครอบคลุมทางสังคม ซึ่งเป็นรากฐานสำคัญของการพัฒนาที่ยั่งยืน โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อรวบรวมและวิเคราะห์แนวคิด พัฒนาการ และความเชื่อมโยงระหว่างความครอบคลุมทางสังคมกับเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน ที่ประชาคมโลกตั้งเป้าบรรลุภายในปี พ.ศ. 2573 การศึกษาใช้วิธีการทบทวนวรรณกรรม เอกสารวิชาการ และรายงานจากองค์การระหว่างประเทศ เพื่อสะท้อนภาพการเปลี่ยนแปลงกระบวนทัศน์จากการมุ่งเน้นเพียงการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติในอดีต สู่การให้ความสำคัญกับมิติมนุษย์และความเท่าเทียม ผลการศึกษาพบว่า แนวคิดความครอบคลุมทางสังคมมีวิวัฒนาการมาจากความพยายามแก้ปัญหาการกีดกันทางสังคม ซึ่งเป็นแนวคิดเชิงลบที่ส่งผลให้เกิดความเหลื่อมล้ำและการแบ่งแยก ในขณะที่ความครอบคลุมทางสังคมเป็นแนวคิดเชิงบวกที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานความเชื่อว่าทุกคนในสังคมควรมีสิทธิและโอกาสเข้าถึงทรัพยากรอย่างเท่าเทียม โดยไม่ถูกแบ่งแยกด้วยปัจจัยด้านเพศ อายุ ความทุพพลภาพ เชื้อชาติ หรือสถานะทางเศรษฐกิจ องค์ประกอบสำคัญของแนวคิดนี้ประกอบด้วย 4 มิติ ได้แก่ สิทธิพลเมือง การเข้าถึงตลาดแรงงาน การได้รับบริการทางสังคมและสาธารณูปโภค และการมีเครือข่ายทางสังคมที่เข้มแข็ง นอกจากนี้ การศึกษายังชี้ให้เห็นว่าความครอบคลุมทางสังคมมีความสอดคล้องอย่างใกล้ชิดกับหลักการ "การไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลัง" ของสหประชาชาติ ซึ่งมุ่งเน้นการลดความเปราะบางและขจัดการเลือกปฏิบัติทุกรูปแบบ ข้อมูลจากบทความนี้จะเป็นประโยชน์อย่างยิ่งสำหรับนักวิชาการและหน่วยงานภาครัฐในการนำไปประยุกต์ใช้เป็นกรอบแนวคิดเพื่อกำหนดนโยบายสาธารณะ และวางแผนยุทธศาสตร์การพัฒนาที่มุ่งสร้างโอกาสและความเป็นธรรมให้เกิดขึ้นในสังคมอย่างแท้จริง

เอกสารอ้างอิง

กานต์ธีรา ภูริวิกรัย. (2564, 1 มีนาคม). สู่โลกที่ดีกว่าเดิมในปี 2030 ด้วยเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (SDGs). The101.world. https://www.the101.world/chol-bunnag-interview/

เกษราภร ศรีจันทร์. (2565, 8 สิงหาคม). ไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลัง เป็นแค่ความหวังหรือเป็นจริงได้. สถาบันวิจัยและพัฒนาพื้นที่สูง (องค์การมหาชน). https://www.hrdi.or.th/articles/Detail/1539

ชล บุนนาค, ณัฐวิคม พันธุวงศ์ภักดี, อรรถเศรษฐ์ จริยธรรมานุกูล, ธัญรดา เวียงเกตุ, และณรงค์ ชุมสุพรรณวารี. (2562). รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ โครงการประสานงานการวิจัยเพื่อสนับสนุนการพัฒนาที่ยั่งยืน (SDG Move) ปี 2. สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (สกสว.).

ชัยพร พิบูลศิริ. (2551). การศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อความสำเร็จการจัดสวัสดิการสังคมขององค์กรชุมชน. วารสารพัฒนบริหารศาสตร์, 48(1), 57-84.

ถวิลวดี บุรีกุล. (2553). คุณภาพสังคมในประเทศไทย. ใน การประชุมวิชาการสถาบันพระปกเกล้า ครั้งที่ 12 (น. 115-146). สถาบันพระปกเกล้า.

ทิพย์ปริญญ์ ปัญญามี. (2555). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความครอบคลุมทางสังคม (Social Inclusion) ของ ประชาชนในเขตกรุงเทพมหานคร [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์]. คลังปัญญา สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์. http://repository.nida.ac.th/handle/

/2098

ปรียานุช ธรรมปิยา และผานิต เกิดโชคชัย. (2562). สืบสานสู่ปฏิบัติเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืนของประเทศไทย. ส.พิจิตรการพิมพ์.

สำนักความร่วมมือด้านทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมระหว่างประเทศ. (2556). อนาคตที่เราต้องการ (The future we want): คำแปลเอกสารผลลัพธ์การประชุมสหประชาชาติว่าด้วยการพัฒนาที่ยั่งยืน (United Nations Conference on Sustainable Development: Rio+20). อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2564). รายงานวิเคราะห์สถานการณ์ความยากจนและความเหลื่อมล้ำของประเทศไทย ปี 2563. https://www.nesdc.go.th/wordpress/wp-content/uploads/2025/04/article_20211018102530.pdf

สุรสิทธิ์ วชิรขจร. (2553). คุณภาพสังคม: จากยุโรปสู่ประเทศไทย. วารสารพัฒนาสังคม, 12(1), 16-45.

อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ. (2553). ปาฐกถานำเรื่อง คุณภาพสังคมคุณภาพประชาธิปไตย [ปาฐกถา]. ใน การประชุมวิชาการสถาบันพระปกเกล้า ครั้งที่ 12, สถาบันพระปกเกล้า, นนทบุรี.

อาแว มะแส. (2553). บทบาทของกิจกรรมร่วมในการเสริมสร้างคุณภาพสังคมในชุมชนชนบทไทย: วิเคราะห์กรณีของ 2 ชุมชนในภาคใต้. วารสารร่มพฤกษ์, 29(1), 10-38.

Beall, J. (2002). Globalization and social exclusion in cities: Framing the debate with lessons from Africa and Asia. Environment and urbanization, 14(1), 41-51.

Beck, W., Maesen, L V. D., & Walker, A. (1997). The social quality of Europe. Policy Press.

Hickey, S., & du Toit, A. (2007). Adverse incorporation, social exclusion and chronic poverty (CPRC Working Paper 81). Chronic Poverty Research Centre, University of Manchester.

International Union for Conservation of Nature and Natural Resources. (1980). World conservation strategy: Living resource conservation for sustainable development. https://portals.iucn.org/library/efiles/documents/WCS-004.pdf

Kabeer, N. (2006). Social exclusion and the MDGs: the challenge of “durable inequalities” in the Asian context. Institute of Development Studies.

Kabeer, N. (2006). Poverty, social exclusion and the MDGs: The challenge of “durable inequalities” in the Asian context. IDS Bulletin, 37(3), 64-78.

Levitas, R. (2005). The inclusive society?: Social exclusion and New Labour (2nd ed.). Palgrave Macmillan.

Panyamee, T. (2021). A struggle for getting free from social exclusion of tribe-war volunteers: A case study of Ban Khiangfa of Sa Doe Phong subdistrict in Khao Kho district of Phetchabun province. [Unpublished doctoral dissertation]. National Institute of Development Administration.

Rawal, N. (2008). Social inclusion and exclusion: A review. Dhaulagiri Journal of Sociology and Anthropology, 2, 161-180.

Sachs, J. D., Schmidt-Traub, G., Mazzucato, M., Messner, D., Nakicenovic, N., & Rockstrom, J. (2019). Six transformations to achieve the Sustainable Development Goals. Nature sustainability, 2(9), 805-814.

SDG Move Team. (2023). ข้อมูลเบื้องต้นเกี่ยวกับ SDGs. SDG Move. https://www.sdgmove.com/intro-to-sdgs/

Silander, D. (2019). The European Commission and Europe 2020: Smart, sustainable and inclusive growth. In D. Silander & B. Brigovscek (Eds.), Smart, sustainable, and inclusive growth (pp. 12–35). Edward Elgar Publishing.

Silver, H. (1994). Social exclusion and social solidarity: Three paradigms. International Labour Review, 133(5-6), 531-578.

Tomislav, K. (2018). The concept of sustainable development: From its beginning to the contemporary issues. Zagreb International Review of Economics & Business, 21(1), 67-94.

Unit, S. E., & Britain, G. (2001). Preventing social exclusion. Cabinet Office.

Williams, K. D. (2007). Ostracism. Annual Review of Psychology, 58, 425-452.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2024-06-04

รูปแบบการอ้างอิง

ปัญญามี ท. . (2024). การพัฒนาที่ยั่งยืนตามแนวคิดความครอบคลุมทางสังคม. วารสารบริหารการพัฒนานวัตกรรมเชิงบูรณาการ, 4(1), 58–73. สืบค้น จาก https://so12.tci-thaijo.org/index.php/IIDMJ/article/view/1248

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ