ภาวะผู้นำในการพัฒนาท้องถิ่นตามหลักอธิษฐานธรรม 4 ของผู้บริหารและบุคลากรท้องถิ่น ในเขตอำเภอศีขรภูมิ จังหวัดสุรินทร์ - เวชสุวรรณ อาจวิขัย, พระจักรกฤษ ธมฺมจกฺกเมธี (โรจนกร) (เสฏฐวิทย์ปริทัศน์, 2023)
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อศึกษาระดับภาวะผู้นำในการพัฒนาท้องถิ่นตามหลักอธิษฐานธรรม 4 2) เพื่อเปรียบเทียบภาวะผู้นำในการพัฒนาท้องถิ่นตามหลักอธิษฐานธรรม 4 จำแนกตาม เพศ อายุ ระดับการศึกษา และตำแหน่ง 3) เพื่อศึกษาข้อเสนอแนะเกี่ยวกับภาวะผู้นำในการพัฒนาท้องถิ่นตามหลักอธิษฐานธรรม 4 กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารและบุคลากรท้องถิ่นสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตอำเภอศีขรภูมิ จังหวัดสุรินทร์ จำนวน 250 คน เป็นงานวิจัยเชิงปริมาณ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ มีค่าอำนาจจำแนก ระหว่าง 0.43-0.93 และมีความเชื่อมั่นเท่ากับ .977 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติที่ใช้ในการทดสอบสมมติฐานได้แก่ ค่า t-test และ F-test (One-Way ANOVA) ผลการวิจัยพบว่า: 1) ระดับภาวะผู้นำในการพัฒนาท้องถิ่นตามหลักอธิษฐานธรรม 4 โดยรวมและรายด้าน อยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายด้านโดยเรียงจากด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงไปต่ำ ได้แก่ ภาวะผู้นำแบบมีส่วนร่วม (อุปสมะ) รองลงมา ภาวะผู้นำแบบสนับสนุน(สัจจะ) ภาวะผู้นำแบบสั่งการ (ปัญญา) และด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุดคือ ภาวะผู้นำแบบบรรลุผลสำเร็จ (จาคะ) 2) ผลการเปรียบเทียบระดับความคิดเห็นที่มีต่อภาวะผู้นำในการพัฒนาท้องถิ่นตามหลักอธิษฐานธรรม 4 จำแนกตามเพศ อายุ ระดับการศึกษา และตำแหน่ง โดยรวมและรายด้าน ไม่แตกต่างกัน 3) ข้อเสนอแนะภาวะผู้นำในการพัฒนาท้องถิ่นตามหลักอธิษฐานธรรม 4 พบว่า ผู้บริหารควรส่งเสริมสนับสนุน การประสานงาน กับชุมชนหน่วยงานอื่น สร้างความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน ร่วมกันแสดงความคิดเห็นเพื่อให้เกิดการแลกเปลี่ยนความรู้ทำให้เกิดปัญญา และสร้างกัลยามิตรต่อกัน ร่วมสนับสนุนวางแผนดำเนินการเพื่อแก้ไขปัญหา ติดตามและประเมินผลเพื่อผลประโยชน์และผู้บริหารมีความจริงใจใน สัจจะ รับฟังความคิดเห็นของบุคลากรเพื่อปรับปรุงงาน (อุปสมะ)