ศึกษาบทบาทการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของ พระเทพรัตนกวี (สุรินทร์ ชุตินฺธโร) - สุทฺธรตโน (วงษ์แก้ว), พระมหานิกรณ์; วิจิตรปัญญา, สราวุฒย์; ศรียะอาจ, กฤต (เสฏฐวิทย์ปริทัศน์, 2026)
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ดังนี้ 1) เพื่อศึกษาการเผยแผ่ในคัมภีร์พระพุทธศาสนาเถรวาท 2) เพื่อ ศึกษาการเผยแผ่พระพุทธศาสนา ของพระเทพรัตนกวี (สุรินทร์ ชุตินฺธโร) 3) เพื่อศึกษาบทบาทการเผยแผ่ พระพุทธศาสนาของพระเทพรัตนกวี (สุรินทร์ ชุตินฺธโร) ใช้วิธีวิจัยเชิงคุณภาพ โดยศึกษาวิเคราะห์ข้อมูลจาก เอกสาร และการสัมภาษณ์ กลุ่มเป้าหมายจ านวน 25 รูป/คน น าเสนอผลการวิจัยด้วยพรรณนาวิธี ผลการวิจัยพบว่า: 1) การเผยแผ่พระพุทธศาสนาในคัมภีร์เถรวาทสะท้อนถึงรากฐานที่พระพุทธเจ้าทรงวางไว้เป็นต้นแบบแก่พระสงฆ์ ทั้งด้านการแสดงธรรมให้เหมาะสมแก่บุคคลและกาลเทศะ ด้านการประพฤติปฏิบัติที่เป็นแบบอย่าง ด้านการสืบสานและรักษาพระธรรมวินัยไม่ให้เสื่อมสูญ ตลอดจนการเป็นผู้นำจิตวิญญาณของชุมชน ดังนั้น การเผยแผ่จึงมิใช่เพียงการถ่ายทอดคำสอน แต่ยังครอบคลุมถึงบทบาทพระสงฆ์ในฐานะผู้สืบต่อพุทธปณิธานและหลักประกันความมั่นคงของพระพุทธศาสนา 2) การเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระเทพรัตนกวี (สุรินทร์ ชุตินฺธโร) ครอบคลุมภารกิจสำคัญ 6 ด้าน ได้แก่ การปกครอง การศึกษา การศึกษาสงเคราะห์ การเผยแผ่ การสาธารณูปการ และการสาธารณะสงเคราะห์ โดยท่านได้วางรากฐานการบริหารคณะสงฆ์ ส่งเสริมการเรียนพระปริยัติธรรม–สามัญ สนับสนุนการศึกษาแก่เยาวชน และเผยแผ่ผ่านสื่อสิ่งพิมพ์ วิทยุ และการบรรยายธรรม อีกทั้งยังสร้างศาสนวัตถุ จัดกิจกรรมช่วยเหลือประชาชน และส่งเสริมการบรรพชาสามเณรภาคฤดูร้อน เพื่อปลูกฝังคุณธรรมแก่เยาวชน 3) บทบาทการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระเทพรัตนกวี (สุรินทร์ ชุตินฺธโร) เป็นกระบวนการบูรณาการที่ครอบคลุมทั้งศาสนาและสังคม โดยท่านใช้ปัญญาและการสื่อสารอย่างเป็นระบบ ปรับวิธีการเผยแผ่ให้เหมาะกับยุคสมัย สร้างเครือข่ายพระธรรมทูตและการอบรมพระสงฆ์สามเณร พร้อมผสานธรรมะกับการพัฒนาการศึกษาและสังคม อีกทั้งยังดำรงตนเป็น ต้นแบบแห่งคุณธรรมและภาวะผู้นำ ก่อให้เกิดองค์ความรู้ใหม่ด้าน “การเผยแผ่เชิงบูรณาการ” ที่ครอบคลุมมิติธรรมะ มิติสังคม และมิติเชิงระบบ