รูปแบบการสอนศีลธรรมในโรงเรียนโดยใช้ Active Learning เป็นฐาน - สิริปญฺโญ (บุญปก), พระสิริโชติ; พระครูวาปีจันทคุณ; สวนมะไฟ, ไพฑูรย์ (เสฏฐวิทย์ปริทัศน์, 2024)
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาสภาพการเรียนการสอนศีลธรรมในโรงเรียนในปัจจุบัน 2) เพื่อศึกษากระบวนการจัดการเรียนการสอนแบบ Active Learning 3) เพื่อนำเสนอรูปแบบการสอนศีลธรรมในโรงเรียนโดยใช้ Active Learning เป็นฐาน เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) โดยศึกษาข้อมูลจากเอกสารและภาคสนาม นำมาเสนองานวิจัยในลักษณะพรรณนาวิเคราะห์ (Descriptive Analysis) ผลการวิจัยพบว่า การสอนศีลธรรมในโรงเรียนที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน พระสอนศีลธรรมได้ทำการสอนแบบบรรยาย และยกตัวอย่างประกอบบ้าง การสอนศีลธรรมในโรงเรียนมีรูปแบบการรวมชั้นเรียนทุกชั้นมาไว้ในชั่วโมงสุดท้ายของสัปดาห์ (Home Room) แล้วทำการสอนแบบใช้กิจกรรมสวดมนต์นั่งสมาธิและบรรยายธรรม กระบวนการจัดการเรียนการสอนแบบ Active Learning คือ กระบวนการที่เน้นผู้เรียนเป็นหลัก ไม่บังคับ หรือยัดเยียดความรู้ ไม่เน้นการบรรยาย แต่เป็นการจัดกระบวนการ หรือทำกิจกรรมการเรียนรู้ ที่ทำให้ผู้เรียนได้ตระหนักรู้จากภายในสู่ภายนอก เพื่อให้เกิดคุณค่าการเรียนรู้อย่างแท้จริง รูปแบบการสอนศีลธรรมในโรงเรียนโดยใช้ Active Learning เป็นฐาน เป็นการสอนแบบบูรณาการไตรสิกขา คือ การสอนในคาบนั้นๆ พระสอนศีลธรรมจะต้องออกแบบกิจกรรมให้ผู้เรียนได้ใช้ ศีล สมาธิ ปัญญา หรือได้ใช้กาย ได้ใช้จิตใจ และได้ใช้ความคิด ในการเรียนคาบนั้นๆ ซึ่งจากการศึกษาวิจัยสามารถสรุปได้เป็น 3 ขั้นตอน คือ 1) ขั้นตอนการเล่นหรือการทำกิจกรรม 2) ขั้นตอนการถอดบทเรียนและนำเสนอทั้งในกลุ่มย่อยและหน้าชั้น 3) ขั้นตอนของการสรุปเนื้อหาสาระข้อธรรมที่นำมาสอนในครั้งนั้นๆ ถ้าหากพระสอนศีลธรรมในโรงเรียนนำเอารูปแบบการสอนศีลธรรมโดยใช้ Active Learning เป็นฐาน ไปปรับหรือประยุกต์ใช้ ก็จะทำให้เกิดประสิทธิภาพในการเรียนการสอนวิชาพระพุทธศาสนามีมากขึ้น นักเรียนก็จะสามารถเข้าใจและเข้าถึงข้ออรรถข้อธรรมนั้นๆ ได้ดีกว่าการสอนแบบบรรยาย