อิทธิพลปัจจัยการป้องกันการทุจริตที่ส่งผลต่อการบริหารงานตามหลักธรรมาภิบาลขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดเชียงใหม่ - ปัจฉิมสวัสดิ์ กุสุมามาลย์ (เสฏฐวิทย์ปริทัศน์, 2026)
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ระดับปัจจัยการป้องกันการทุจริต และการบริหารงานตามหลักธรรมาภิบาล 2) เปรียบเทียบปัจจัยการบริหารงานตามหลักธรรมาภิบาล จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล และ 3) นำเสนอความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยการป้องกันการทุจริตที่ส่งผลต่อการบริหารงานตามหลักธรรมาภิบาล กลุ่มตัวอย่าง คือ ข้าราชการ ลูกจ้างประจำ และพนักงานจ้างขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดเชียงใหม่ จำนวน 235 คน สุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้น เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ การแจกแจงความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์การกระจาย และการวิเคราะห์สหสัมพันธ์คาโนนิคอล ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับการป้องกันการทุจริต ด้านอำนาจบารมี ( =3.90, S.D.=.613, C.V.=.15) มีค่าเฉลี่ยสูงสุด และการบริหารงานตามหลักธรรมาภิบาล ด้านหลักความคุ้มค่า ( =3.87, S.D.=.573, C.V.=.14) มีค่าเฉลี่ยสูงสุด 2) ข้าราชการ ลูกจ้างประจำ และพนักงานจ้างภายในองค์กรบริหารส่วนจังหวัดเชียงใหม่ ที่มีปัจจัยส่วนบุคคลด้าน เพศ อายุ ตำแหน่งงาน รายได้เฉลี่ยต่อเดือน และระดับการศึกษา ที่แตกต่างกัน ไม่ส่งผลต่อการบริหารงานตามหลักธรรมาภิบาลขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดเชียงใหม่ และ 3) การวิเคราะห์สหสัมพันธ์คาโนนิคอลฟังค์ชั่นที่ 1 แสดงให้เห็นว่าความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรการป้องกันการทุจริต โดยมีค่าอิทธิพลเท่ากับ .906 แปลความได้ว่า การป้องกันการทุจริตส่งผลต่อการบริหารงานตามหลักธรรมาภิบาลขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งสนับสนุนสมมติฐานการวิจัยครั้งนี้