รูปแบบการบริหารงานบุคคลตามหลักพุทธธรรมาภิบาล เพื่อเสริมสร้างการปฏิบัติงานอย่างมีความสุขในยุคดิจิทัล ของมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย - เอื้อกิจ อมร; พระเมธีวัชราภรณ์; เมยไธสง สุเทพ; ลาวะลี บรรจง; ชมชารี ฉัตรชัย (เสฏฐวิทย์ปริทัศน์, 2026)
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาองค์ประกอบและตัวบ่งชี้การบริหารงานบุคคลตามหลักพุทธธรรมาภิบาลเพื่อเสริมสร้างการปฏิบัติงานอย่างมีความสุขในยุคดิจิทัล 2) เพื่อตรวจสอบความเที่ยงตรงเชิงโครงสร้างและความเชื่อมั่นเชิงโครงสร้างขององค์ประกอบและตัวบ่งชี้การบริหารงานบุคคลตามหลักพุทธธรรมาภิบาลเพื่อเสริมสร้างการปฏิบัติงานอย่างมีความสุขในยุคดิจิทัล 3) เพื่อยืนยันองค์ประกอบการบริหารงานบุคคลตามหลักพุทธธรรมาภิบาลเพื่อเสริมสร้างการปฏิบัติงานอย่างมีความสุขในยุคดิจิทัลของมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ บุคลากรของมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย จำนวน 350 รูป/คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามแบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ สถิติที่ใช้ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน ผลการวิจัยพบว่า 1) องค์ประกอบและตัวบ่งชี้การบริหารงานบุคคลตามหลักพุทธธรรมาภิบาล เพื่อเสริมสร้างการปฏิบัติงานอย่างมีความสุขในยุคดิจิทัลของมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัยประกอบด้วย 8 องค์ประกอบ ได้แก่ (1) ความยุติธรรมและความโปร่งใส (2) การพัฒนาทักษะและการฝึกอบรม (3) ความร่วมมือและการทำงานเป็นทีม (4) การสนับสนุนและการสร้างแรงจูงใจ (5) การประเมินผลและการปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง (6) การสนับสนุนด้านสุขภาพและความสุขในการทำงาน (7) การสื่อสารภายในองค์กร และ (8) การใช้เทคโนโลยีดิจิทัล 2) ผลการตรวจสอบความเที่ยงตรงเชิงโครงสร้างและความเชื่อมั่นเชิงโครงสร้างขององค์ประกอบและตัวบ่งชี้การบริหารงานบุคคลตามหลักพุทธธรรมาภิบาลเพื่อเสริมสร้างการปฏิบัติงานอย่างมีความสุขในยุคดิจิทัลของมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย ทั้ง 8 องค์ประกอบและ 40 ตัวบ่งชี้ มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โมเดลมีความเที่ยงตรงเชิงโครงสร้าง (Construct Validity) ซึ่งพิจารณาจากค่า χ2 = 740.319, df = 728, p-value = 0.054, CFI = 0.976, TLI = 0.917, SRMR = 0.007, RMSEA = 0.036, χ2/df = 1.017 และความเชื่อมั่นเชิงโครงสร้าง เท่ากับ 0.996 ซึ่งมีค่ามากกว่า 0.60 แสดงว่าโมเดลมีความสอดคล้องและเหมาะสมกับข้อมูลเชิงประจักษ์