จิตอาสาของมฆมาณพในอรรถกถาธรรมบท - พระครูปริยัติวรคุณ; สวนมะไฟ ไพฑูรย์; สิริจนฺโท พระนัฐวุฒิ (เสฏฐวิทย์ปริทัศน์, 2026)
เรื่องมฆมานพนั้นปรากฎอยู่ในอรรถกถา ขุททกนิกาย ธรรมบท อัปปมาทวรรคที่ 2 เป็นเรื่องราวของมาณพหนุ่มที่ได้ทำงานด้านจิตอาสา ด้วยการสร้างที่พักอาศัย สร้างศาลา สร้างถนน โดยท่านกระทำโดยไม่ได้หวังผลประโยชน์ส่วนตน แต่เป็นการกระทำเพื่อช่วยเหลือสังคม และมองเห็นความลำบากของผู้อื่นจึงทำการเตรียมพร้อมและเข้ากระทำเพื่อให้ผู้อื่นไม่ได้รับความเดือนร้อนจากภัยอันตรายทั้งปวง ถึงแม้ท่านจะเป็นผู้ที่มีจิตใจเมตตา และทำงานด้านจิตอาสาอยู่เป็นประจำ แต่ก็ยังถูกใส่ร้ายว่าเป็นโจร จึงทำให้มฆมาณพได้ต้องโทษประหาร แต่ด้วยอานุภาพแห่งบุญที่ท่านได้ทำตลอดทั้งท่านได้เจริญเมตตา ทำให้ภัยจากการถูกประหารไม่สามารถทำอะไรท่านได้และทำให้ท่านได้รับพระราชทานอภัยโทษตลอดทั้งได้รับการสรรเสริญและพระราชาได้มอบทรัพย์สินให้ ทั้งนี้การที่มฆมานพได้ทำงานด้านจิตอาสา ส่งผลให้ดึงดูดผู้คนได้มากระทำความดีและทำงานด้านจิตอาสาได้อีกด้วย ไม่ว่าจะเป็นสหายทั้ง 33 คน และภรรยาทั้ง 4 คน ของท่านได้เข้ามามีส่วนร่วมด้วย โดยท่านมฆมานพไม่ได้ชักชวนแต่อย่างใด และการกระทำของมฆมาณพที่ได้กระทำคุณงามความในชาติปัจจุบันทำให้เมื่อท่านตายไปแล้วได้เกิดเป็นเท้าวสักกะบนสวรรค์อีกด้วย