ความสัมพันธ์ระหว่างแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครูกับประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดเทศบาลนครสงขลา - เอ้งเถี้ยว ปรียานุช; จำปาเหลือง มณฑา (เสฏฐวิทย์ปริทัศน์, 2025)
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครู สังกัดเทศบาลนครสงขลา 2) ศึกษาประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดเทศบาลนครสงขลา และ 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครูกับประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดเทศบาลนครสงขลา ประชากรที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ครูในโรงเรียน สังกัดเทศบาลนครสงขลา ประจำปี 2567 จำนวน 370 คน โดยการกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่าง โดยใช้ตารางสำเร็จรูปของเครจซี่และมอร์แกน ได้ขนาดกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 191 คน และใช้วิธีการสุ่มอย่างง่าย ด้วยวิธีการจับสลากแบบไม่ใส่คืน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามแบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ มีค่าดัชนีความสอดคล้องระหว่างข้อคำถามทุกข้อ เท่ากับ 1.00 และมีค่าความเชื่อมั่นของแบบสอบถาม ตอนที่ 2 เท่ากับ .893 ตอนที่ 3 เท่ากับ .916 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการหาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน ผลการวิจัยพบว่า 1) แรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครู สังกัดเทศบาลนครสงขลา โดยรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก ( x̅ = 4.46, S.D. = .24) เรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปหาน้อย คือ ด้านความสำเร็จ นการปฏิบัติงาน ด้านความรับผิดชอบ ด้านลักษณะงานที่ปฏิบัติ ด้านความก้าวหน้าในตำแหน่งหน้าที่ ตามลำดับ 2) ประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดเทศบาลนครสงขลา โดยรวมและรายด้านอยู่ใน ระดับมาก ( x̅ = 4.49, S.D. = .25) เรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปหาน้อย คือ ดานความสามารถในการพัฒนานักเรียนใหมีทัศนคติเชิงบวก ด้านความสามารถในการผลิตนักเรียนที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูง ด้านความสามารถในการปรับตัวให้เข้ากับสิ่งแวดล้อม และด้านความสามารถในการแกปญหาในสถานศึกษา 3) ความสัมพันธ์ระหว่างแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครูกับประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดเทศบาลนครสงขลา ในภาพรวม มีความสัมพันธ์กันเชิงบวก ในระดับสูง มีค่าสัมประสิทธิ์ เท่ากับ (rxy = .772) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01