การพัฒนาชุดการสอนรายวิชา TRM 225 งานมัคคุเทศก์ - ธาระวานิช, นพปฎล (วารสารพัฒนาการเรียนการสอน มหาวิทยาลัยรังสิต, 2026)
การวิจัยในครั้งนี้มีจุดประสงค์เพื่อสร้างสื่อการสอนหรือนวัตกรรม เพื่อพัฒนาบทเรียน วิชางานมัคคุเทศก์ ให้มีเนื้อหาสอดคล้องกันตั้งแต่ต้นจนจบ เพื่อปรับปรุงการจัดการเรียนการ สอนและการฝึกปฏิบัติในรายวิชาให้สอดคล้องกับประมวลรายวิชา เพื่อให้นักศึกษาได้รับ ความรู้และประสบการณ์ ซึ่งจะสามารถนำไปประยุกต์ในการปฏิบัติงานจริง นอกจากนี้ยัง ทำการศึกษาเปรียบเทียบความรู้ ความเข้าใจของนักศึกษาที่มีต่อบทเรียนก่อนและหลัง การเรียนการสอน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษา ประกอบด้วย นักศึกษาชั้นปีที่ 2 และ 3 คณะอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวและการบริการ มหาวิทยาลัยรังสิต ที่ลงทะเบียนเรียนรายวิชา งานมัคคุเทศก์ จำนวน 110 คน และนักศึกษาที่ศึกษารายวิชานี้ ในมหาวิทยาลัยของรัฐและ ของเอกชนแห่งอื่นๆ อีก จำนวน 165 คน ได้แก่ นักศึกษาคณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัย ศิลปากร วิทยาเขตสารสนเทศเพชรบุรี จำนวน 70 คน นิสิตคณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัย ศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร จำนวน 30 คน นักศึกษาคณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัย ราชภัฏกาญจนบุรี จำนวน 25 คน และนักศึกษาคณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม จำนวน 40 คน โดยให้ทำแบบสอบถามความรู้ความเข้าใจก่อนการเรียนเพื่อเปรียบเทียบกับความรู้ ความเข้าใจหลังการเรียนการสอน และให้ทำแบบสอบถามความพึงพอใจที่มีต่อบทเรียนวิชา งานมัคคุเทศก์ จากนั้นนำข้อมูลมาวิเคราะห์เพื่อหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบ ค่าทีด้วยโปรแกรมสำเร็จรูป SPSS for window ผลการวิจัยพบว่า 1. การเปรียบเทียบความรู้ ความเข้าใจที่มีต่อบทเรียนก่อนและหลังการเรียน การสอนของนักศึกษาคณะอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวและการบริการ มหาวิทยาลัยรังสิต จำนวน 110 คน นักศึกษาคณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตสารสนเทศ เพชรบุรี จำนวน 70 คน นิสิตคณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร จำนวน 30 คน นักศึกษาคณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี จำนวน 25 คน และนักศึกษาคณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม จำนวน 40 คน พบว่า คะแนน ความเข้าใจบทเรียนหลังการเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 2. ระดับความพึงพอใจของนักศึกษาที่มีต่อบทเรียนวิชางานมัคคุเทศก์ คณะ อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวและการบริการ มหาวิทยาลัยรังสิต จำนวน 110 คน มีค่าเฉลี่ย เท่ากับ 4.18 แสดงว่า นักศึกษามีความพึงพอใจต่อการเรียนการสอนในระดับมาก นักศึกษา คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตสารสนเทศเพชรบุรี จำนวน 70 คน มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.96 แสดงว่านักศึกษามีความพึงพอใจต่อในการเรียนการสอน ในระดับ ปานกลาง ระดับความพึงพอใจของนิสิตคณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร จำนวน 30 คน มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.15 แสดงว่า นักศึกษามีความพึงพอใจต่อ การเรียนการสอนในระดับมาก ระดับความพึงพอใจของนักศึกษาคณะ วิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี จำนวน 25 คน มีค่าเฉลี่ยอยู่ระหว่าง 3.76 แสดงว่า นักศึกษา มีความพึงพอใจต่อการเรียนการสอนในระดับปานกลาง และระดับความพึงพอใจของนักศึกษา คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม จำนวน 40 คน มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.07 แสดงว่า นักศึกษามีความพึงพอใจต่อการเรียนการสอนในระดับมาก 3. จากการวิจัยครั้งนี้ ได้ผลสรุปว่า เนื้อหารายวิชางานมัคคุเทศก์ของคณะ อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวและการบริการในปัจจุบันมีความสมบูรณ์ และมีมาตรฐานที่ดี พอสมควร แต่ควรมีการเพิ่มเติมแบบฝึกหัดท้ายบทในแต่ละบทเพื่อเป็นการประเมินความรู้ ที่นักศึกษาได้รับ และเตรียมความพร้อมในการสอบจริง สำหรับระยะเวลาในการเรียนนั้น มีความเหมาะสมดีแล้ว แต่ควรปรับให้มีความยืดหยุ่นในการเรียนการสอน ในกรณีที่ นักศึกษายังไม่เข้าใจเนื้อหาในบางหัวข้อ และควรมีการปรับปรุงเนื้อหาการเรียนการสอน ในรายวิชาให้มีความทันสมัยยิ่งขึ้น โดยการเพิ่มกรณีศึกษาเพื่อให้นักศึกษามีความเข้าใจ ในบทเรียนมากยิ่งขึ้น มีการฝึกปฏิบัติงาน เพื่อให้นักศึกษาได้รับประสบการณ์จากการ ทำงานจริง และควรมีการปรับปรุงสภาพแวดล้อมในห้องเรียนให้มีความสะอาดเรียบร้อย และ มีอุปกรณ์การสอนที่มีประสิทธิภาพ และอยู่ในสภาพพร้อมใช้งาน