การศึกษารูปแบบของอุปกรณ์บังแดดและช่องแสงทางด้านข้าง เพื่อช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการใช้แสงสว่างธรรมชาติภายในห้องเรียน : กรณีศึกษาอาคารเรียนคณะวิชาสถาปัตยกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ นครราชสีมา - โพธิพิทักษ์ ฉันทมน (วารสารพัฒนาการเรียนการสอน มหาวิทยาลัยรังสิต, 2025)
การศึกษาวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบอุปกรณ์บังแดดและช่องแสงทางด้านข้าง ที่มีความเหมาะสมกับลักษณะของห้องเรียนของอาคารเรียนคณะวิชาสถาปัตยกรรม มหาวิทยาลัย เทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ นครราชสีมา เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการใช้ แสงสว่างจากธรรมชาติภายในห้องเรียนโดยคำนึงถึงค่าระดับความส่องสว่าง ค่าความสม่ำเสมอของความ ส่องสว่าง และสภาวะแสงบาดตา (Glare) ขอบเขตของการวิจัยในครั้งนี้ ทำการวิจัยห้องเรียนคณะวิชาสถาปัตยกรรม อาคารเรียน คณะวิชา สถาปัตยกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน ซึ่งมีขนาด 9.00 x 9.00 ม. สูง 3.20 ม. มีทางเดิน ด้านหน้า (Single Corridor) โดยมีวิธีการวิจัย ดังนี้คือ 1. ศึกษารูปแบบอุปกรณ์บังแดด เพื่อเลือกชนิดของรูปแบบที่เหมาะสมต่องานวิจัย 2. ศึกษาโปรแกรมคอมพิวเตอร์ที่สามารถจำลองสภาพแสงธรรมชาติภายในอาคาร ซึ่งในการ วิจัยครั้งนี้ใช้โปรแกรม Desktop Radiance 2.0 ทำการเปรียบเทียบค่าความส่องสว่างที่ได้จากการคำนวณ ของ โปรแกรมคอมพิวเตอร์กับผลที่วัดได้จากหุ่นจำลองที่วางไว้ใต้สภาพท้องฟ้าจริง เพื่อศึกษาความถูกต้อง แม่นยำของโปรแกรม 3. ทำการทดลองโดยใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์เพื่อจำลองสภาพแสงสว่างธรรมชาติภายใน ห้องเรียนที่มีรูปแบบของช่องแสงทางด้านข้าง รูปแบบอุปกรณ์บังแดด ทิศทางของห้องเรียน และช่วงเวลา ที่ทำการทดลองที่แตกต่างกัน 4. วิเคราะห์ผลการทดลองเพื่อหารูปแบบของช่องแสงทางด้านข้าง และอุปกรณ์บังแดดที่ เหมาะสม สำหรับทิศทางการวางห้องเรียน โดยคำนึงถึงปริมาณแสงที่เหมาะสมกับลักษณะการใช้งาน ค่าความสม่ำเสมอของความส่องสว่าง และสภาวะแสงบาดตา (Glare) ผลของการศึกษาวิจัยพบว่าห้องเรียนชั้นที่ 3 ของอาคารเรียนที่ทำการวิจัยของคณะวิชา สถาปัตยกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ นครราชสีมา ที่มีช่องแสงทางด้านข้างอยู่ทางทิศตะวันออกประกอบกับอุปกรณ์บังแดดในแนวตั้ง ให้แสงธรรมชาติที่เข้า มาภายในห้องเรียน มีความเหมาะสม และมีประสิทธิภาพดีที่สุด