อิทธิพลของปัจจัยส่วนประสมการตลาดที่มีต่อการตัดสินใจเลือกเข้าศึกษาต่อของนักศึกษา คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี
คำสำคัญ:
ปัจจัยส่วนประสม, การตลาด, การตัดสินใจบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับความคิดเห็นของนักศึกษาที่มีต่อปัจจัยส่วนประสมการตลาดของคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี 2) ศึกษาระดับการตัดสินใจเลือกเข้าศึกษาต่อของนักศึกษาในคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี และ 3) ศึกษาอิทธิพลของปัจจัยส่วนประสมการตลาดที่มีต่อการตัดสินใจเลือกเข้าศึกษาต่อของนักศึกษา คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ ประชากร ได้แก่ นักศึกษาปริญญาโท สาขาการบริหารธุรกิจ
คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี จำนวน 1,200 คน กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักศึกษาปริญญาโท สาขาการบริหารธุรกิจ คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี จำนวน 291 คน กำหนดขนาดตัวอย่างด้วยการเทียบตารางของเครจซีและมอร์แกน เครื่องมือวิจัยเป็นแบบสอบถาม สถิติวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ การถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน
ผลการวิจัยพบว่า
- ปัจจัยส่วนประสมการตลาดของคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากและทุกด้านอยู่ในระดับมาก
- การตัดสินใจเลือกเข้าศึกษาต่อของนักศึกษาในคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก
- ปัจจัยส่วนประสมการตลาดด้านกระบวนการให้บริการ ด้านลักษณะทางกายภาพ ด้านบุคลากร และด้านช่องทางการจัดจำหน่ายมีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเลือกเข้าศึกษาต่อของนักศึกษา คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
เอกสารอ้างอิง
ฉัตยาพร เสมอใจ. (2560). พฤติกรรมผู้บริโภค. กรุงเทพมหานคร: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
ธนพล มณีพงษ์. (2567). ปัจจัยส่วนผสมการตลาดบริการที่ส่งผลต่อความพึงพอใจและการตัดสินใจเลือกเข้าศึกษาในคณะบริหารธุรกิจ. วารสารนวัตกรรมทางธุรกิจและวิทยาการจัดการ, 15(1), 112-125.
ศิริวรรณ เสรีรัตน์ และคณะ. (2560). การบริหารการตลาดยุคใหม่. กรุงเทพมหานคร: ธรรมสาร.
สุรศักดิ์ เธียรกมล, วีระชัย สิทธิธรรม, และสมพงษ์ ผ่องโสภา. (2565). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเข้าศึกษาต่อในระดับปริญญาตรีของนักศึกษาในมหาวิทยาลัยเอกชน. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยเครือข่ายภาคใต้, 9(3), 201-215.
Blackwell, R. D., Miniard, P. W., & Engel, J. F. (2017). Consumer behavior (11th ed.). South-Western.
Booms, B. H., & Bitner, M. J. (1981). Marketing strategies and organization structures for service firms. American Marketing Association.
Chapman, D. W. (1981). A model of student college choice. The Journal of Higher Education, 52(5), 490–505.
Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297–334.
Cronbach, L. J. (1974). Essentials of psychological testing (3rd ed.). Harper & Row.
Ivy, J. (2008). A new higher education marketing mix: The 7Ps for MBA marketing. International Journal of Educational Management, 22(4), 288–299.
Kotler, P., & Keller, K. L. (2016). Marketing management (15th ed.). Pearson Education.
Kotler, P., & Keller, K. L. (2022). Marketing management (16th ed.). Pearson Education.
Kotler, P., Kartajaya, H., & Setiawan, I. (2021). Marketing 5.0: Technology for humanity. Wiley.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
McCarthy, E. J. (1964). Basic marketing: A managerial approach. Richard D. Irwin.
OECD. (2021). Education at a glance 2021: OECD indicators. OECD Publishing.
Ratten, V. (2020). Coronavirus (Covid-19) and entrepreneurship: Cultural, lifestyle and societal changes. Journal of Entrepreneurship in Emerging Economies, 12(5), 747–761.
Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 2, 49–60.
Schiffman, L. G., & Wisenblit, J. (2015). Consumer behavior (11th ed.). Pearson.
Schiffman, L. G., & Wisenblit, J. (2019). Consumer behavior (12th ed.). Pearson.
Solomon, M. R. (2020). Consumer behavior: Buying, having, and being (13th ed.). Pearson.
Yamamoto, G. T. (2021). The effects of marketing mix on student choice of university: A case study. Journal of Marketing for Higher Education, 31(2), 1–20.
