แนวทางการบูรณาการในการสอนสังคมศึกษา: สู่การเรียนรู้ยุคดิจิทัล

ผู้แต่ง

  • พระครูใบฎีกาธนู ธนวฑฺฒโน (เนียมวงศ์) วิทยาลัยสงฆ์พุทธชินราช มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
  • กิตติศักดิ์ แท่งทอง วิทยาลัยสงฆ์พุทธชินราช มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
  • พระสมพงษ์ ณฏฺฐิโก (เฒ่าเง้า) วิทยาลัยสงฆ์พุทธชินราช มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

คำสำคัญ:

การบูรณาการ, สังคมศึกษา, ยุคดิจิทัล, นวัตกรรมการศึกษา

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวทางการบูรณาการในการสอนสังคมศึกษาเพื่อมุ่งสู่การเรียนรู้ในยุคดิจิทัลโดยเน้นพัฒนาแนวทางการจัดการเรียนรู้ที่ตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงของเทคโนโลยีและพฤติกรรมผู้เรียนในศตวรรษที่ 21ซึ่งมุ่งเน้นการมีส่วนร่วม การคิดวิเคราะห์ และการใช้เทคโนโลยีเป็นเครื่องมือในการเข้าถึงองค์ความรู้เนื้อหาครอบคลุมการบูรณาการเทคโนโลยีดิจิทัลใน 4 ด้านสำคัญ ได้แก่ การบูรณาการในเนื้อหาสาระ ในกระบวนการเรียนรู้การพัฒนาพลเมืองดิจิทัล และบทบาทใหม่ของครู เพื่อช่วยให้การจัดการเรียนรู้ทันสมัย สอดคล้องกับบริบทสังคมโลกปัจจุบันสร้างประสบการณ์การเรียนรู้ที่ลึกซึ้งและมีความหมายแก่ผู้เรียน จากการศึกษาพบว่า การนำเทคโนโลยี เช่น VR/AR, Big Data,GIS, Social Media และ Gamification มาบูรณาการ ช่วยส่งเสริมการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วม ทำให้ผู้เรียนเข้าใจปัญหาทางสังคมเศรษฐกิจ และวัฒนธรรมได้อย่างลึกซึ้ง อีกทั้งยังช่วยพัฒนาทักษะการคิดเชิงวิพากษ์ การแก้ปัญหา และการสื่อสารในโลกดิจิทัลพร้อมปลูกฝังคุณลักษณะของ “พลเมืองดิจิทัล” ที่มีจิตสำนึกความรับผิดชอบ ขณะเดียวกัน ครูต้องปรับบทบาทเป็นผู้อำนวยความสะดวกเพื่อสร้างบรรยากาศที่เปิดกว้างและส่งเสริมศักยภาพผู้เรียน บทความนี้จึงชี้ให้เห็นว่า การบูรณาการเทคโนโลยีไม่เพียงยกระดับคุณภาพแต่ยังเป็นแนวทางสำคัญในการพัฒนาผู้เรียนให้พร้อมต่อการดำรงชีวิตในสังคมยุคดิจิทัลอย่างยั่งยืน

เอกสารอ้างอิง

ธีรพล โชติสวัสดิ์. (2563). แนวคิดการบูรณาการการเรียนรู้ในสาระสังคมศึกษา. วารสารครูสังคมศึกษา, 11(2), 45–59.

ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2564). การเรียนรู้ในยุคดิจิทัล: ทักษะและสมรรถนะสำหรับครูยุคใหม่. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

วิจารณ์ พานิช. (2560). การศึกษาเพื่อศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงศ์.

ศิริพร สินธุ. (2565). นวัตกรรมการเรียนรู้สังคมศึกษาในยุคดิจิทัล. นนทบุรี: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2563). รายงานการพัฒนาแนวทางการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.

สุนันทา พฤกษ์สงวน. (2562). การพัฒนาครูสังคมศึกษาในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ประภัสสร พงศ์ภักดี. (2564). การบูรณาการเทคโนโลยีดิจิทัลในการจัดการเรียนรู้สังคมศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 47(3): 112-127.

วิไลวรรณ ศรีสุข. (2565). ผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 กับการพัฒนาทักษะดิจิทัลเพื่อการเรียนรู้ตลอดชีวิต. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 8(2): 45–59.

ศศิธร วัฒนกุล. (2565). การบูรณาการสื่อดิจิทัลกับการเรียนการสอนสังคมศึกษาในยุคดิจิทัล. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร, 14(2): 82.

สุวิมล แก้วประดิษฐ์. (2565). แนวทางการจัดการเรียนรู้สังคมศึกษาด้วยเทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อพัฒนาทักษะศตวรรษที่ 21. วารสารครุศาสตร์, 50(1): 88–102.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

03-06-2026

รูปแบบการอ้างอิง

พระครูใบฎีกาธนู ธนวฑฺฒโน (เนียมวงศ์), กิตติศักดิ์ แท่งทอง, & พระสมพงษ์ ณฏฺฐิโก (เฒ่าเง้า). (2026). แนวทางการบูรณาการในการสอนสังคมศึกษา: สู่การเรียนรู้ยุคดิจิทัล. วารสาร มจร โกศัยปริทรรศน์, 4(2), 252–267. สืบค้น จาก https://so12.tci-thaijo.org/index.php/jmkr/article/view/6491