รูปแบบการพัฒนาคุณภาพชีวิตตามหลักจักร 4
คำสำคัญ:
รูปแบบ, การพัฒนาคุณภาพชีวิต, จักร 4บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. เพื่อศึกษาแนวคิดการพัฒนาคุณภาพชีวิต 2. เพื่อศึกษาแนวทางการพัฒนาคุณภาพชีวิตตามหลักจักร 4 ของประชาชนตำบลอุโมงค์ อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน และ 3. เพื่อเสนอรูปแบบการพัฒนาคุณภาพชีวิตตามหลักจักร 4 ของประชาชนตำบลอุโมงค์ อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน เป็นการวิจัยแบบผสมผสาน โดยการวิจัยเชิงเอกสารและเชิงคุณภาพ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการสัมภาษณ์เชิงลึกและการสนทนากลุ่มเฉพาะ แล้วนำมาวิเคราะห์เรียบเรียง และสังเคราะห์เป็นรูปแบบการพัฒนาคุณภาพชีวิตตามหลักจักร 4
ผลการวิจัยพบว่า
- แนวคิดเกี่ยวกับการพัฒนาคุณภาพชีวิต การพัฒนาคุณภาพชีวิตเน้นสร้างสมดุลทั้งกาย ใจ สังคม และปัญญา โดยใช้หลักธรรมในพุทธศาสนา เช่น ศีล สมาธิ ปัญญา และหลักจักร 4 เพื่อความสุขอย่างยั่งยืน
- การพัฒนาคุณภาพชีวิตในตำบลอุโมงค์มีการพัฒนาหลายด้านทั้งโครงสร้างพื้นฐาน การศึกษา สุขภาพ เศรษฐกิจ และสิ่งแวดล้อม โดยประยุกต์ใช้หลักจักร 4 ทำให้เกิดชุมชนที่มีคุณภาพชีวิตดีและสมดุลทั้งทางกาย จิตใจ และสังคม
- รูปแบบการพัฒนาคุณภาพชีวิตในตำบลอุโมงค์ ใช้หลักจักร 4 อย่างบูรณาการเพื่อพัฒนาทั้งสิ่งแวดล้อม จริยธรรม จิตใจ และการทำความดี ส่งผลให้ชุมชนอยู่ร่วมกันอย่างมีคุณธรรมและสงบสุขอย่างยั่งยืน
เอกสารอ้างอิง
ชัยวัฒน์ ปัญจพงษ์ และคณะ. (2546). คู่มือฉบับสมบูรณ์ฉบับประชากรศึกษา. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์โอเดียนสโตร์.
ถนอมขวัญ อยู่สุข. (2564). การพัฒนาคุณภาพชีวิตเชิงพุทธของผู้เกษียณอายุการปฏิบัติงานจากกรมชลประทาน. ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์. (2553). จิตวิทยาการบริการงานบุคคล. กรุงเทพมหานคร : ศูนย์สื่อเสริม กรุงเทพมหานคร.
พระครูสิริสุตานุยุต, ธวัชชัย ไชยวุฒิ และพัลลภ หารุคำจา. (2565). รูปแบบการพัฒนาคุณภาพชีวิตชุมชนตำบลอุโมงค์. รายงานวิจัย. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2537). การศึกษาเพื่อสันติภาพ. กรุงเทพมหานคร : มูลนิธิพุทธรรม.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2551). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์. พิมพ์ครั้งที่ 11. (ชําระเพิ่มเติมครั้งที่ 1). กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาสุทิตย์ อาภากโร และเขมณัฎฐ์ อินทรสุวรรณ. (2553). ตัวชี้วัดความสุข : กลยุทธ์การสร้างและการใช้เพื่อชุมชนเป็นสุข. กรุงเทพมหานคร : สถาบันเสริมสร้างการเรียนรู้เพื่อชุมชนเป็นสุข.
ไพริน ศิริพันธ์. (2566). ประสิทธิผลการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุตามแนวทางการดูแลผู้สูงอายุระยะยาวจังหวัดตราด. วารสารวิชาการกรมสนับสนุนบริการสุขภาพ, 19(3), 37 – 38.
มนัส จันทร์พวง และคณะ. (2566). การถอดบทเรียนการพัฒนาคุณภาพชีวิตโดยการใช้ทุนทางวัฒนธรรมของชุมชนตำบลพระหลวง อำเภอสูงเม่น จังหวัดแพร่. วารสาร มจร โกศัยปริทรรศน์, 1(1), 11 – 12.
มานพ นักการเรียน. (2566). พระพุทธศาสนากับแนวคิดเรื่องคุณภาพชีวิต. สืบค้นเมื่อ 30 ตุลาคม 2566, แหล่งที่มา : https ://sites.google.com/site/gem2kkr/word-of-the-week/schadenfreu deshah- dn-froi-duhnoun.
วิทย์ วิศทเวทย์. (2553). ปรัชญา. กรุงเทพมหานคร : ไทยวัฒนาพานิช.
เสริมศักดิ์ แสงสุข และ บุญร่วม คำเมืองแสน. (2560). การพัฒนาคุณภาพชีวิตด้วยหลักพุทธธรรมของ นักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏ หมู่บ้านจอมบึง อำเภอจอมบึง จังหวัดราชบุรี. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 5(3), 99 – 100.
อดุลย์ กันธิดา และ พระครูประวิตรวรานุยุต. (2564). การศึกษาการพัฒนาคุณภาพชีวิตที่ดีในทัศนะของพระพุทธศาสนา. วารสารปรัชญาอาศรม, 3(2), 31.
อรรถพันธ์ สารวงศ์. (2563). องค์กรปกครองส่่วนท้องถิ่นต้นแบบคุุณธรรม : กรณีศึกษาเทศบาลตำบลอุุโมงค์ จังหวัดลำพูน. รายงานฉบับสมบูรณ์. สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ.
