การพัฒนาการปกครองส่วนท้องถิ่นตามแนวพระพุทธศาสนา
คำสำคัญ:
การพัฒนา, การปกครอง, พระพุทธศาสนา, หลักธรรมบทคัดย่อ
บทความนี้นำเสนอแนวคิดการนำหลักธรรมทางด้านพระพุทธศาสนาด้านหลักอปริหานิยธรรม ซึ่งเป็นธรรมสำหรับการปกครองที่จะช่วยป้องกันความเสื่อม นำไปสู่ความเจริญรุ่งเรื่องของหมู่คณะ องค์กร หน่วยงานต่าง ๆ ซึ่งนำไปสู่ความเจริญรุ่งเรื่องในสังคมและทำให้สังคมเกิดการพัฒนาและนำมาซึ่งความสงบสุขเป็นระเบียบเรียบร้อยในสังคม เป็นพื้นฐานหลักในการมาพัฒนาการปกครองส่วนท้องถิ่น
เอกสารอ้างอิง
ทศพร ศิริสัมพันธ์. (2535). คู่มือเทคนิควิธีการส่งเสริมประสิทธิภาพในหน่วยราชการ. กรุงเทพมหานคร : ศูนย์ปฏิบัติการโครงการส่งเสริมประสิทธิภาพในส่วนราชการ สำนักงาน ก.พ.พระราชบัญญัติ ระเบียบข้าราชการพลเรือน.
ปรมะ สตะเวทิน. (2538). หลักนิเทศศาสตร์. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพมหานคร: ภาพพิมพ์.
ประธาน คงฤทธิศึกษากร. (2524). บทบาทสมาชิกสภาท้องถิ่นในการเป็นกรรมการสภา. กรุงเทพมหานคร : สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
ประหยัด หงส์ทองคำ. (2526). การปกครองท้องถิ่นไทย. กรุงเทพมหานคร : ไทยวัฒนาพานิช.
พระอธิการวรวุฒิ สุเมโธ (มีธรรม). (2563). “พฤติกรรมของประชาชนในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2562 ในจังหวัดนครราชสีมา เขตเลือกตั้งที่ 5”. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์ (บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ลิขิต ธีรเวคิน. (2548). การเมืองการปกครองไทย. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพมหานคร :มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
วิทยา จิตนุพงศ์. (2550). การปกครองท้องถิ่นไทย. พระนครศรีอยุธยา : คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์.
สมคิด เลิศไพฑูรย์. (2547). กฎหมายการปกครองท้องถิ่น. กรุงเทพมหานคร : คณะรัฐมนตรีและราชกิจจานุเบกษา.
สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2555). การปกครองส่วนท้องถิ่นและอำนาจหน้าที่ของกำนันและผู้ใหญ่บ้าน. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.
อุทัย หิรัญโต. (2523). การปกครองส่วนท้องถิ่น. กรุงเทพมหานคร : โอเดียนโตร์.
ราชกิจจานุเบกษา. (2560) “รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2560”. ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 134 ตอนที่ 40 ก.
ชัยวัฒน์ ถิระพันธุ์ และ ปาริชาต สถาปิตานนท์. (2547). การประชุมอย่างสร้างสรรค์. กรุงเทพมหานคร :ม.ป.ท.
