แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำทางการเรียนการสอนของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบูรณ์ เขต 2
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีความมุ่งหมายเพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบันและปัญหาภาวะผู้นำทางการเรียนการสอนของผู้บริหารสถานศึกษา และ 2) นำเสนอแนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำทางการเรียนการสอนของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบูรณ์ เขต 2 โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed Methods Research) ประชากรที่ใช้ในการวิจัย คือ ผู้บริหารและข้าราชการครู จำนวน 1,325 คน จาก 125 โรงเรียน กลุ่มตัวอย่างได้แก่ ผู้บริหารและครู จำนวน 297 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบแบ่งชั้นภูมิ (Stratified Random Sampling) เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ และแบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพการปฏิบัติงานด้านภาวะผู้นำทางการเรียนการสอนโดยรวมอยู่ในระดับมาก (= 3.85) แต่พบปัญหาด้านการส่งเสริมบรรยากาศทางวิชาการและการนิเทศภายใน เนื่องจากภาระงานอื่นที่นอกเหนือจากการสอน 2) แนวทางการพัฒนาประกอบด้วย 4 ด้านสำคัญ คือ (1) การพลิกโฉมวิสัยทัศน์สู่การปฏิบัติจริง (2) การบริหารหลักสูตรที่ยืดหยุ่นและบูรณาการบริบทท้องถิ่นเพชรบูรณ์ (3) การสร้างชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ (PLC) อย่างเป็นระบบ และ (4) การใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการนิเทศการสอน
Article Details
บทความที่ได้รับการพิจารณาจากคณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิและเผยแผ่ในวารสารฉบับนี้ เป็นทัศนคติและข้อคิดเห็นส่วนบุคคลของผู้เขียนแต่ละท่าน ไม่ถือว่าเป็นทัศนะคติและความรับผิดชอบของบรรณาธิการ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารสิทธิจินดา ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารสังคมศาสตร์บูรณาการ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรจากวารสารสิทธิจินดา ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กลุ่มบริหารงานบุคคล สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบูรณ์ เขต 2. (2568). ข้อมูล ข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา ปีการศึกษา 2568. เพชรบูรณ์: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบูรณ์ เขต 2.
บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2553). ผู้นำทางการศึกษาเชิงสร้างสรรค์. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
รุ่ง แก้วแดง. (2546). ประกันคุณภาพการศึกษา. กรุงเทพฯ: วัฒนาพานิช.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2555). แนวคิด ทฤษฎี และประเด็นการวิจัยทางการบริหารการศึกษา. กรุงเทพฯ: ทิพยวิสุทธิ์.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบูรณ์ เขต 2. (2568). รายงานข้อมูลสารสนเทศทางการศึกษา ประจำปีการศึกษา 2568. เพชรบูรณ์: กลุ่มนโยบายและแผน สพป.เพชรบูรณ์ เขต 2.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2563). รายงานผลการดำเนินงานโรงเรียนขนาดเล็ก. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สุรศักดิ์ วิชิต. (2559). การพัฒนารูปแบบภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 18(2), 120-132.
เสริมศักดิ์ วิศาลาภรณ์. (2551). ภาวะผู้นำ: แนวคิดและทฤษฎี. กรุงเทพฯ: อักษรบัณฑิต.
Best, J. W., & Kahn, J. V. (2006). Research in education (10th ed.). Boston: Pearson Education.
Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychological testing (5th ed.). New York: Harper & Collins.
Hallinger, P., & Murphy, J. (1985). Assessing the instructional management behavior of principals. The Elementary School Journal, 86(2), 217-247.
Hord, S. M. (1997). Professional learning communities: Communities of continuous inquiry and improvement. Austin, TX: Southwest Educational Development Laboratory.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Leithwood, K., Louis, K. S., Anderson, S., & Wahlstrom, K. (2004). How leadership influences student learning. New York: The Wallace Foundation.
Likert, R. (1932). A technique for the measurement of attitudes. Archives of Psychology, 140, 1- 55.
