ปัจจัยที่มีผลต่อความสำเร็จในการลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเลย: การศึกษาเปรียบเทียบระหว่างผู้สมัครหน้าใหม่และ ผู้สมัครที่มีประสบการณ์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อความสำเร็จในการลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกองค์การบริหารส่วนจังหวัด (ส.อบจ.) เลย (2) เปรียบเทียบปัจจัยความสำเร็จระหว่างผู้สมัครหน้าใหม่และผู้สมัครที่มีประสบการณ์ และ (3) เสนอแนวทางการพัฒนาศักยภาพผู้สมัครรับเลือกตั้งท้องถิ่น การวิจัยนี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน ประกอบด้วยการวิจัยเชิงปริมาณด้วยแบบสอบถามกับผู้สมัครจำนวน 98 คน และการวิจัยเชิงคุณภาพด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้สมัครที่ได้รับเลือกตั้งจำนวน 24 คน
ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยที่มีผลต่อความสำเร็จประกอบด้วย (1) เครือข่ายทางสังคมและฐานเสียง (β = 0.452) (2) ทรัพยากรในการหาเสียง (β = 0.385) (3) นโยบายและวิสัยทัศน์ (β = 0.347) (4) ภาพลักษณ์และความน่าเชื่อถือ (β = 0.328) และ (5) กลยุทธ์การรณรงค์หาเสียง (β = 0.312) โดยผู้สมัครที่มีประสบการณ์มีความได้เปรียบในด้านเครือข่ายทางสังคมและฐานเสียง ในขณะที่ผู้สมัครหน้าใหม่มีจุดเด่นด้านนวัตกรรมในการรณรงค์หาเสียงและการใช้สื่อสังคมออนไลน์ แนวทางการพัฒนาที่สำคัญประกอบด้วยการพัฒนาเครือข่าย การพัฒนานโยบาย และการพัฒนาทักษะการสื่อสารทางการเมือง
Article Details
บทความที่ได้รับการพิจารณาจากคณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิและเผยแผ่ในวารสารฉบับนี้ เป็นทัศนคติและข้อคิดเห็นส่วนบุคคลของผู้เขียนแต่ละท่าน ไม่ถือว่าเป็นทัศนะคติและความรับผิดชอบของบรรณาธิการ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารสิทธิจินดา ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารสังคมศาสตร์บูรณาการ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรจากวารสารสิทธิจินดา ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
ชัยยุทธ ถาวรานุรักษ์. (2566). การเมืองท้องถิ่นในยุคดิจิทัล: กรณีศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารสังคมศาสตร์, 15(2), 45-67.
ณรงค์ เส็งประชา. (2567). นวัตกรรมการรณรงค์หาเสียงเลือกตั้งท้องถิ่นในประเทศไทย. วารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์, 12(1), 78-95.
ธเนศวร์ เจริญเมือง. (2563). การกระจายอำนาจกับการพัฒนาประชาธิปไตยไทย. สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ประจักษ์ ก้องกีรติ. (2566). คนรุ่นใหม่กับการเมืองท้องถิ่นไทย. วารสารสังคมวิทยามานุษยวิทยา, 42(1), 89-112.
พิชญ์ พงษ์สวัสดิ์. (2566). สื่อสังคมออนไลน์กับการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองท้องถิ่น. วารสารนิเทศศาสตร์, 41(2), 156-178.
มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย. (2567). รายงานสถานการณ์ผู้สูงอายุไทย พ.ศ. 2567. มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย.
ลัดดาวัลย์ ตันติวิทยาพิทักษ์. (2565). การมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในการปกครองท้องถิ่นไทย. วารสารการเมืองการปกครอง, 12(3), 167-189.
วุฒิสาร ตันไชย. (2564). การเมืองท้องถิ่นไทยในศตวรรษที่ 21. สถาบันพระปกเกล้า.
สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย. (2567). รายงานการศึกษาศักยภาพการพัฒนาจังหวัดเลย. สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย.
สมชาย ปรีชาศิลปกุล. (2567). พลวัตการเมืองท้องถิ่นไทย. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้งประจำจังหวัดเลย. (2567). รายงานผลการจัดการเลือกตั้งสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดเลย. สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้งประจำจังหวัดเลย.
สำนักงานจังหวัดเลย. (2567). แผนพัฒนาจังหวัดเลย พ.ศ. 2566-2570. สำนักงานจังหวัดเลย.
สำนักงานสถิติจังหวัดเลย. (2567). รายงานสถิติจังหวัดเลย พ.ศ. 2567. สำนักงานสถิติจังหวัดเลย.
อมร รักษาสัตย์. (2566). การบริหารการเลือกตั้งท้องถิ่น: แนวคิดและการปฏิบัติ. สถาบันบัณฑิต
พัฒนบริหารศาสตร์.
เอนก เหล่าธรรมทัศน์. (2566). การเมืองภาคพลเมืองในการปกครองท้องถิ่นไทย. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
Creswell, J. W., & Plano Clark, V. L. (2018). Designing and conducting mixed methods research (3rd ed.). SAGE Publications.
Putnam, R. D. (1993). Making democracy work: Civic traditions in modern Italy. Princeton University Press.
Putnam, R. D. (2000). Bowling alone: The collapse and revival of American community. Simon & Schuster.
