การปกครองแนวพุทธเพื่อการพัฒนาสังคมอย่างยั่งยืน

Main Article Content

สุรพงษ์ วีระศิลป์ชัย
สุปรีชา ชำนาญพุฒิพร

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวคิดและหลักการของการปกครองแนวพุทธ วิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างการปกครองแนวพุทธกับการพัฒนาสังคมอย่างยั่งยืน และเสนอแนวทางการประยุกต์ใช้หลักพุทธธรรมในการพัฒนาสังคมไทย โดยใช้การศึกษาจากเอกสาร แนวคิด ทฤษฎี และงานวิชาการที่เกี่ยวข้อง ผลการศึกษาพบว่า การปกครองแนวพุทธเป็นรูปแบบการบริหารและการใช้อำนาจที่ยึดหลักธรรมเป็นพื้นฐาน โดยมีหลักธรรมสำคัญ ได้แก่ ทศพิธราชธรรม สังคหวัตถุ 4 พรหมวิหาร 4 และอปริหานิยธรรม 7 ซึ่งมุ่งส่งเสริมคุณธรรม จริยธรรม ความยุติธรรม ความรับผิดชอบ และการมีส่วนร่วมของประชาชน อันเป็นองค์ประกอบสำคัญของธรรมาภิบาลและการพัฒนาสังคมอย่างยั่งยืน นอกจากนี้ยังพบว่า หลักพุทธธรรมสามารถนำมาประยุกต์ใช้เพื่อเสริมสร้างความโปร่งใสในการบริหารงาน ลดปัญหาการทุจริต สร้างความเป็นธรรมทางสังคม ลดความเหลื่อมล้ำ พัฒนาทรัพยากรมนุษย์ และสร้างสมดุลระหว่างเศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อมได้อย่างมีประสิทธิภาพ การประยุกต์ใช้การปกครองแนวพุทธควรดำเนินการอย่างบูรณาการในทุกระดับ ตั้งแต่ระดับบุคคล องค์กร ชุมชน และภาครัฐ โดยยึดหลักคุณธรรม จริยธรรม และประโยชน์สุขของส่วนรวมเป็นสำคัญ ซึ่งจะนำไปสู่การพัฒนาสังคมที่มีความมั่นคง เป็นธรรม สงบสุข และยั่งยืนในระยะยาว

Article Details

ประเภทบทความ
บทความ

เอกสารอ้างอิง

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2543). การพัฒนาที่ยั่งยืน. กรุงเทพฯ: มูลนิธิพุทธธรรม.

______. (2546). ภาวะผู้นำ. กรุงเทพฯ: มูลนิธิพุทธธรรม.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2559). ธรรมาธิปไตยกับการพัฒนาสังคม. กรุงเทพฯ: มูลนิธิพุทธธรรม.

พระราชวรมุนี (ป.อ. ปยุตฺโต). (2540). พุทธธรรม. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

______. (2540). พุทธธรรม. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

วศิน อินทสระ. (2554). พุทธจริยศาสตร์. กรุงเทพฯ: ธรรมดา.

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2566). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566–2570). กรุงเทพฯ: สำนักงานสภาพัฒนาการ

Castells, M. (2010). The Rise of the Network Society. (2nd ed.). Oxford: Wiley-Blackwell.

Heywood, A. (2019). Politics. (5th ed.). London: Red Globe Press.

Midgley, J. (2014). Social Development: Theory and Practice. London: Sage Publications.

Sachs, J. D. (2015). The Age of Sustainable Development. New York: Columbia University Press.

Stiglitz, J. E. (2012). The Price of Inequality. New York: W.W. Norton & Company.

Todaro, M. P., & Smith, S. C. (2020). Economic Development. (13th ed.). Boston: Pearson.

United Nations Development Programme (UNDP). (1997). Governance for Sustainable Human Development. New York: UNDP.

United Nations. (2015). Transforming Our World: The 2030 Agenda for Sustainable Development. New York: United Nations.

World Commission on Environment and Development (WCED). (1987). Our Common Future. Oxford: Oxford University Press.