โปรแกรมเสริมสร้างสมรรถนะครูด้านการจัดทำวิจัยในชั้นเรียน สำหรับโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 2
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาองค์ประกอบ สภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ ความต้องการจำเป็น และแนวทางการเสริมสร้างสมรรถนะครูด้านการจัดทำวิจัยในชั้นเรียนสำหรับโรงเรียนขนาดเล็ก และ 2) สร้าง ตรวจสอบยืนยัน และประเมินความเหมาะสม ความเป็นไปได้ และความเป็นประโยชน์ของโปรแกรมเสริมสร้างสมรรถนะครูด้านการจัดทำวิจัยในชั้นเรียนสำหรับโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 2 เป็นการวิจัยแบบผสมวิธี ดำเนินการ 2 ระยะ กลุ่มตัวอย่างในระยะที่ 1 ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและครูในโรงเรียนขนาดเล็ก จำนวน 285 คน ได้มาด้วยการสุ่มแบบแบ่งชั้น กลุ่มผู้ให้ข้อมูลแนวปฏิบัติที่ดี จำนวน 6 คน ระยะที่ 2 ผู้ทรงคุณวุฒิตรวจสอบยืนยันและประเมินความเหมาะสม จำนวน 7 คน และผู้มีส่วนได้ส่วนเสียประเมินความเป็นไปได้และความเป็นประโยชน์ จำนวน 15 คน ได้มาด้วยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง และแบบประเมิน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าดัชนีความต้องการจำเป็น (PNI modified) และการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัย พบว่า 1) สมรรถนะครูด้านการจัดทำวิจัยในชั้นเรียนมี 5 องค์ประกอบ ได้แก่ การวิเคราะห์และระบุปัญหา การศึกษาเอกสารที่เกี่ยวข้อง การเก็บรวบรวมข้อมูล การวิเคราะห์ข้อมูลและแปลความหมายข้อมูล และการสรุปผลและรายงานผลการวิจัย สภาพปัจจุบันโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง (x̄ = 3.09) สภาพที่พึงประสงค์โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (x̄ = 4.63) ความต้องการจำเป็นเรียงลำดับจากมากไปหาน้อย คือ การเก็บรวบรวมข้อมูล (PNI modified = 0.60) เป็นลำดับสูงสุด 2) โปรแกรมประกอบด้วย 5 องค์ประกอบ ได้แก่ หลักการ วัตถุประสงค์ เนื้อหาสาระ แนวทางการพัฒนา (ตามหลักการ 70 : 20 : 10) และการวัดและประเมินผล ผลการประเมินความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด (x̄ = 4.66) ความเป็นไปได้อยู่ในระดับมากที่สุด (x̄ = 4.72) และความเป็นประโยชน์อยู่ในระดับมากที่สุด (x̄ = 4.72)
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่ง ประเทศไทย.
ชูศรี วงศ์รัตนะ. (2553). เทคนิคการใช้สถิติเพื่อการวิจัย. (พิมพ์ครั้งที่ 12). กรุงเทพฯ: ไทเนรมิตกิจ อินเตอร์ โปรเกรสซิฟ.
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). วิธีการทางสถิติสำหรับการวิจัย เล่ม 1. (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
พิมพันธ์ เตชะคุปต์. (2544). การเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ: แนวคิด วิธี และเทคนิคการสอน. กรุงเทพฯ: เดอะมาสเตอร์กรุ๊ป แมเนจเม้นท์.
ไพจิตร สะดวกการ และศิริกาญจน์ โกสุม. (2545). การวิจัยในชั้นเรียน. กรุงเทพฯ: สถาบันราชภัฏสวนดุสิต.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2563). แนวทางการพัฒนาวิชาชีพครูอย่างต่อเนื่อง. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2546). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 2. (2567). รายงานผลการดำเนินงานประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2567. ขอนแก่น: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 2.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 – 2579. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.
สุรวาท ทองบุ. (2550). การวิจัยทางการศึกษา. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2558). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2559). การวิจัยปฏิบัติการในชั้นเรียน. (พิมพ์ครั้งที่ 18). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อาภรณ์ ภู่วิทยพันธ์. (2559). กลยุทธ์การพัฒนาบุคลากรด้วยแนวคิด 70 : 20 : 10. กรุงเทพฯ: เอช อาร์ เซ็นเตอร์.
Armstrong, M. (2010). Armstrong's handbook of human resource management practice (11th ed.). London: Kogan Page.
Barr, R. D., & Keating, J. (1990). Developing professional development programs. Alexandria, VA: ASCD.
Bradley, J. (2008). Action research in education. Boston: Pearson.
Charles, J. (2013). The 70:20:10 framework for learning and development. London: Kogan Page.
Charney, C., & Conway, K. (2005). The trainer's tool kit. (2nd ed.). New York: AMACOM.
Cochran-Smith, M., & Lytle, S. L. (2009). Inquiry as stance: Practitioner research for the next generation. New York: Teachers College Press.
Creswell, J. W. (2012). Educational research: Planning, conducting, and evaluating quantitative and qualitative research. (4th ed.). Boston: Pearson.
Darling-Hammond, L. (2000). Teacher quality and student achievement: A review of state policy evidence. Education Policy Analysis Archives, 8(1), 1–44.
Dyer, L., et al. (2013). Human resource development. Boston: Cengage Learning.
Jennings, C., & Heijnen, V. (2015). 70:20:10 towards 100% performance. Maastricht: Sutler Media.
Kanaya, T., & McMillan, J. H. (2005). Program evaluation in education. Boston: Allyn & Bacon.
Kemmis, S., & McTaggart, R. (2014). The action research planner: Doing critical participatory action research. Singapore: Springer.
Lombardo, M. M., & Eichinger, R. W. (1996). The career architect development planner. (1st ed.). Minneapolis: Lominger.
Mondy, R. W. (2010). Human resource management. (11th ed.). Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall.
Parry, S. B. (1997). Evaluating the impact of training. Alexandria. VA: American Society for Training and Development.
Wiersma, W. (2000). Research methods in education: An introduction. (7th ed.). Boston: Allyn & Bacon.