การบริหารจัดการรูปแบบการจัดการเรียนการสอนออนไลน์เพื่อเสริมสร้างทักษะการอ่านการเขียนในช่วงสถานการณ์ Covid - 19 ในเขตพื้นที่จังสกลนคร

Main Article Content

พิสิษฐ์ ยอดวันดี
บุญเพ็ง สิทธิวงษา
ไชยพร สมานมิตร

บทคัดย่อ

 การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาการบริหารจัดการรูปแบบการจัดการเรียนการสอนออนไลน์ 2) เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการบริหารจัดการรูปแบบการจัดการเรียนการสอนออนไลน์ และ 3) เพื่อศึกษาแนวทางการบริหารจัดการรูปแบบการจัดการเรียนการสอนออนไลน์เพื่อเสริมสร้างทักษะการอ่านการเขียนในช่วงสถานการณ์ Covid - 19 ในเขตพื้นที่จังสกลนคร เป็นการวิจัยแบบผสานวิธีประกอบด้วยการวิจัยเชิงปริมาณและการวิจัยเชิงคุณภาพ กลุ่มตัวอย่างประชาชนผู้ปกครองของนักเรียนตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 – ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 จำนวน 400 คน และกลุ่มเป้าหมายที่ให้ข้อมูลในการสัมภาษณ์ จำนวน 10 คน เครื่องมือวิจัยคือแบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยคำนวณความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ และการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงพรรณนา


          ผลการวิจัยพบว่า 1) การบริหารจัดการรูปแบบการจัดการเรียนการสอนออนไลน์อยู่ในระดับปานกลาง โดยเรียงลำดับจากมากไปหาน้อยได้ดังนี้ ด้านการจัดกิจกรรมพื้นฐานเป็นอันดับแรก รองลงมาคือด้านการจัดกลุ่มอ่านและด้านการจัดทีมร่วมกันเรียนรู้ 2) ปัจจัยด้านการประเมินผลโดยกลุ่มเพื่อน (X4) ด้านการฝึกโดยอิสระ (X3) มีอิทธิพลต่อการบริหารจัดการรูปแบบการจัดการเรียนการสอนออนไลน์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และ
3) จำเป็นต้องมีการวางแผนในการจัดทีมร่วมกันเรียนรู้ร่วมกันในเรียนการสอน โดยที่มีสมาชิกมีความสามารถแตกต่างกันที่มีการตั้งเป้าหมายอย่างชัดเจน โดยให้แต่ละคนในกลุ่มมีส่วนร่วมในการเรียนรู้และมีการแลกเปลี่ยนความเห็นซึ่งกัน และต้องมีการวางแผนในการจัดการเรียนการสอนกลุ่มอ่านจัดกลุ่มอ่านอย่างชัดเจน

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กัลยา วานิชย์บัญชา. (2560). การวิเคราะห์สถิติชั้นสูงด้วย SPSS for Window. (พิมพ์ครั้งที่ 12). กรุงเทพฯ: ห้างหุ้นส่วนจํากัด สามลดา.

ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. (2552). 80 นวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ.กรุงเทพฯ: แดเน็กซ์ อินเตอร์คอร์ปอเรชั่น.

พิทยา บวรวัฒนา. (2556). รัฐประศาสนศาสตร์ ทฤษฎีและแนวคิดการศึกษา (ค.ศ.1887-ค.ศ.1970). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ดรุณนภา นาชัยฤทธิ์. (2562). การพัฒนาการเรียนการสอนบนบทเรียนออนไลน์ด้วยเทคนิคการเรียนรู้แบบ กรณีศึกษาเพื่อส่งเสริมการคิดแก้ปัญหาของนักศึกษาครู. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

ปราโมทย์ ชูเดช. (2550). อ่านสำคัญอย่างไร มีวิธีใดสร้างความสนใจในการอ่าน. วารสารศิลปะศาสตร์ปริทัศน์, 2(3), 123-133.

ภิญโญ วงษ์ทอง. (2564). การจัดการเรียนรู้ออนไลน์บนฐานวิถีชีวิตใหม่สำหรับนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาตอนปลาย. วารสารรัชภาคย์, 15(43), 101-117.

รินทร์ณฐา บวรวัชรเศรษฐ์ และวรางคณา โสมะนันทน์. (2564). การศึกษาการจัดการเรียนการสอนช่วงสถานการณ์ COVID-19 สำหรับนักเรียนที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนต่ำ. วารสารวิจัยและพัฒนาการศึกษาพิเศษ, 10(2), 121-135.

รุจิร์ ภู่สาระ และจันทรานี สงวนนาม. (2545). การบริหารหลักสูตรในสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: บุ๊คพอยท์.

สำนักงานคณะกรรมการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2552). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.

Yamane, Taro. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. Third editio. Newyork : Harper and Row Publication.