การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน หน่วยการเรียนรู้ ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงเลี้ยงชีวิต และความเป็นพลเมืองโลก ของนักเรียน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้โครงงานเป็นฐาน

Main Article Content

ชลิต โคจรนา
อิสรา พลนงค์

บทคัดย่อ

การวิจัยในครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน หน่วยการเรียนรู้ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงเลี้ยงชีวิต จากการจัดการเรียนรู้โดยใช้โครงงานเป็นฐาน ก่อนเรียนและหลังเรียน 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน หน่วยการเรียนรู้ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงเลี้ยงชีวิต จากการจัดการเรียนรู้โดยใช้โครงงานเป็นฐานหลังเรียนกับเกณฑ์ร้อยละ 70
3) เปรียบเทียบความเป็นพลเมืองโลก ก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้โดยใช้โครงงานเป็นฐาน
4) ศึกษาประสิทธิภาพการปฏิบัติโครงงานของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้โครงงานเป็นฐาน กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยในครั้งนี้ ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 จำนวน 20 คน ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 โรงเรียนบ้านท่าดินดำ อำเภอชัยบาดาล จังหวัดลพบุรี โดยได้มาจากการสุ่มแบบกลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้โครงงานเป็นฐาน จำนวน 2 แผน รวม 6 ชั่วโมง เครื่องมือที่ใช้เก็บข้อมูล ได้แก่ แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน หน่วยการเรียนรู้ ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงเลี้ยงชีวิต แบบสอบถามความเป็นพลเมืองโลก แบบประเมินประสิทธิภาพการปฏิบัติโครงงาน วิเคราะห์ข้อมูลสถิติ ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที Wilcoxon Signed-Rank test และ Runs test


ผลการศึกษา พบว่า 1) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้โครงงานเป็นฐาน หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้โครงงานเป็นฐานหลังเรียนสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 70 3) ความเป็นพลเมืองโลกของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้โครงงานเป็นฐาน หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน และ 4) ประสิทธิภาพการปฏิบัติโครงงานของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่ผ่านการจัดการเรียนรู้โดยใช้โครงงานเป็นฐาน คุณภาพของชิ้นงานโดยรวมทั้งสองชิ้นงานอยู่ในระดับดีเยี่ยม

Article Details

ประเภทบทความ
บทความ

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2550). แนวทางการจัดการเรียนรู้แบบโครงงาน. (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์.

ชมพูนุช เจริญวนวิจิตร และวัชรินทร ศรีรักษา. (2560). ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาศิลปะ เรื่อง ทัศนศิลป์สู่ชุมชนทุ่งดอกกระเจียว โดยการจัดการเรียนรู้แบบใช้โครงงานเป็นฐานบูรณาการปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. วารสารศึกษาศาสตร์ ฉบับวิจัยบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยขอนแก่น, 12(4), 3.

ณิชยาดา ภูชิตานุรักษ์, พรใจ ลี่ทองอิน และจิตติมา เจือไทย. (2560). ผลของการจัดการเรียนรู้สังคมศึกษาโดยใช้โครงงานเป็นฐานเพื่อเสริมสร้างทักษะการทํางานเป็นทีม. ใน ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

ดุษฎี โยเหลา และคณะ. (2557). การศึกษาการจัดการเรียนรู้แบบ PBL ที่ได้จากโครงการสร้างชุดความรู้เพื่อสร้างเสริมทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 ของเด็กและเยาวชน: จากประสบการณ์ความสำเร็จของโรงเรียนไทย. (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: ทิพยวิสุทธิ์.

ทิศนา แขมมณี. (2550). ศาสตร์การสอนองค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มี ประสิทธิภาพ. (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: สํานักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ทวีศักดิ์ พันธ์คำมูล. (2565). การประเมินคุณภาพชิ้นงานของผู้เรียนในการจัดกิจกรรมการเรียนรู้. วารสารศึกษาศาสตร์, 33(2), 242–243.

ปาจรีย์ รัตนานุสนธิ์. (2557). การพัฒนาตัวบ่งชี้คุณลักษณะความเป็นพลโลกของนักเรียนระดับมัธยมศึกษา. วารสารอิเล็กทรอนิกส์ ทางการศึกษา, 9(2), 693.

พงษ์นรินทร์ เม่าทับ. (2563). การจัดการเรียนรู้โดยใช้การเรียนรู้แบบโครงงานเป็นฐานร่วมกับการใช้คำถามตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง เพื่อพัฒนาความสามารถในการทำโครงงานของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.

ภาณุพงศ์ พิมพ์ศรี และสาคร อัฒจักร. (2565). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และความสามารถในการคิดวิเคราะห์ด้วยการจัดการเรียนรู้แบบโครงงานเป็นฐาน เรื่อง สถาบันการเงินและเศรษฐกิจประเทศไทย ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วารสารมหาจุฬา นาครทรรศน์, 9(6), 160-172.

ภูวดล คารินทา และวสันต์ สรรพสุข. (2566). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ตามแนวคิดชุมชนเป็นฐานร่วมกับการศึกษาเชิงวิพากษ์ เพื่อส่งเสริมคุณลักษณะความเป็นพลเมืองโลกของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 15(2), 117-193.

วิภาดา พินลา และคณะ. (2562). การเรียนรู้เชิงรุกในวิชาสังคมศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). ศาสตร์พระราชากับการพัฒนาอย่างยั่งยืนตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ

อัสหมะ หะยียูโซะ และศิริขวัญ ชิณศรี. (2567). แนวทางการจัดการเรียนรู้สังคมศึกษาเชิงรุกเพื่อพัฒนาความเป็นพลเมืองโลกในระดับมัธยมศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี, 35(3), 1-14.

Oxfam. (2015). Educationfor GlobalCitizenshipA guide forschool. Retrieved October 13, 2025 from

https://oxfamilibrary.openrepository.com/ bitstream/handle/10546/620105/edu-global-citizenship-schools-guide-091115- en.pdf?isAllowed=y&sequence=11

Unesco. (2015). Global Citizenship Education: Topics and Learning Objectives. October 16, 2025 from https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000232993

United Nations. (2015). Transforming our world: The 2030 agenda for sustainable development. October 16, 2025 from https://docs.un.org/en/A/RES/70/1