การประยุกต์ใช้หลักทิฏฐธัมมิกัตถะ 4 เพื่อเสริมสร้างความเข้มแข็ง ของชุมชนตำบลคลองแห อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา

Main Article Content

พระมหาไชยดิษย์ เตชธมฺโม (สุขสวัสดิ์)
กิตติพงศ์ สุวรรณวงศ์
พระเมธีวชิราภิรัต
พระครูบวรชัยวัฒน์
ปัณณพงศ์ วงศ์ณาศรี

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาแนวคิดทฤษฎีการเสริมสร้างความเข้มแข็งของชุมชนตำบลคลองแห อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา 2) เพื่อศึกษาหลักทิฏฐธัมมิกัตถะ 4 ในคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนา และ 3) เพื่อประยุกต์ใช้หลักทิฏฐธัมมิกัตถะ 4 ในการเสริมสร้างความเข้มแข็งของชุมชนตำบลคลองแห อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ และการศึกษาภาคสนาม โดยศึกษาข้อมูลจากเอกสารทางพระพุทธศาสนา แนวคิดและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง และการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ให้ข้อมูลสำคัญ หรือคน จากผู้นำชุมชน พระสงฆ์ และประชาชนในพื้นที่ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหาเชิงพรรณนา


ผลการวิจัยพบว่า 1) ศึกษาแนวคิดทฤษฎีการเสริมสร้างความเข้มแข็งของชุมชนตำบลคลองแห อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา พบว่า การเสริมสร้างความเข้มแข็งของชุมชนคลองแห มีรากฐานสำคัญจากการมีส่วนร่วมของประชาชน การสร้างเครือข่าย และการจัดการทรัพยากรอย่างมีระบบ ซึ่งเป็นหัวใจของการพัฒนาชุมชนอย่างยั่งยืน 2) หลักทิฏฐธัมมิกัตถะ 4 ในคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนา พบว่า หลักทิฏฐธัมมิกัตถะ 4 ซึ่งประกอบด้วย อุฏฐานสัมปทา          (ความขยันหมั่นเพียร), อารักขสัมปทา (การรักษา), กัลยาณมิตตตา (การคบมิตรดี) และ       สมชีวิตา (การดำรงชีวิตอย่างสมดุล) เป็นหลักธรรมที่เป็นแนวทางการดำเนินชีวิตที่นำไปสู่ความเจริญทั้งในระดับบุคคล และสังคม 3) ประยุกต์ใช้หลักทิฏฐธัมมิกัตถะ 4 ในการเสริมสร้างความเข้มแข็งของชุมชนตำบลคลองแห อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา พบว่า ชุมชนคลองแหสามารถประยุกต์ใช้หลักทิฏฐธัมมิกัตถะ 4 ได้แก่ อุฏฐานสัมปทา อารักขสัมปทา กัลยาณมิตตตา และสมชีวิตา ในการพัฒนาชุมชนได้อย่างเป็นรูปธรรม ครอบคลุมด้านเศรษฐกิจ สังคม วัฒนธรรม การศึกษา สิ่งแวดล้อม และสุขภาพ โดยชาวบ้านมีความขยันหมั่นเพียรในการประกอบอาชีพ รู้จักบริหารจัดการทรัพยากรอย่างเหมาะสม มีการรวมกลุ่มและสร้างเครือข่ายความร่วมมือภายในชุมชน ตลอดจนดำรงชีวิตอย่างพอเหมาะพอดี ส่งผลให้ชุมชนมีความเข้มแข็งและสามารถพึ่งพาตนเองได้

Article Details

ประเภทบทความ
บทความ

เอกสารอ้างอิง

โกวิทย์ พวงงาม. (2553). การจัดการตนเองของชุมชนและท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: บพิธการพิมพ์.

ประเวศ วะสี. (2541). ประชาคมตำบล: ยุทธศาสตร์เพื่อเศรษฐกิจพอเพียง ศีลธรรม และสุขภาพ. กรุงเทพฯ: หมอชาวบ้าน.

พระครูปลัดสัมพันธ์พิพัฒน์ เลขนาวิน และคณะ. (2566). การใช้หลักทิฏฐธัมมิกัตถสังวัตตนิกธรรมในการปฏิบัติงานบุคลากรในอำเภอภูเวียง จังหวัดขอนแก่น. ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2546). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2566). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. กรุงเทพฯ: มูลนิธิการศึกษาเพื่อสันติภาพ พระธรรมปิฎก.

พระมหาสุทิตย์ อาภากโร และคณะ. (2565). การพัฒนาชุมชนเข้มแข็งบนฐานทุนทางสังคมและการมีส่วนร่วมของประชาชน. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

สมศักดิ์ สามัคคีธรรม และคณะ. (2564). การมีส่วนร่วมของประชาชนกับการพัฒนาชุมชนอย่างยั่งยืน. กรุงเทพฯ: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.