การพัฒนาหมู่บ้านต้นแบบเศรษฐกิจพอเพียงของบ้านหล่ายงาว หมู่ 1 อำเภอเวียงแก่น จังหวัดเชียงราย*
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ของการวิจัย คือ (1) เพื่อศึกษาระดับการพัฒนาหมู่บ้านต้นแบบเศรษฐกิจพอเพียงของบ้านหล่ายงาว หมู่ 1 อำเภอเวียงแก่น จังหวัดเชียงราย และ (2) เพื่อศึกษาข้อเสนอแนะการพัฒนาหมู่บ้านต้นแบบเศรษฐกิจพอเพียงของบ้านหล่ายงาว หมู่ 1 อำเภอเวียงแก่น จังหวัดเชียงราย การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ประชากรที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ หัวหน้าครัวเรือนในพื้นที่บ้านหล่ายงาว หมู่ 1 อำเภอเวียงแก่น จังหวัดเชียงราย จำนวน 226 ครัวเรือน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างตามสูตรของ Taro Yamane ได้กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 222 คน ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบอย่างง่าย เครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัย พบว่า (1) ระดับการพัฒนาหมู่บ้านต้นแบบเศรษฐกิจพอเพียงของบ้านหล่ายงาว หมู่ 1 อำเภอเวียงแก่น จังหวัดเชียงราย โดยภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง ( = 3.35, S.D. = 0.62) เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านการมีภูมิคุ้มกันในตัวที่ดีอยู่ในระดับมาก ( = 3.53, S.D. = 0.70) ขณะที่ด้านความพอประมาณ ด้านความมีเหตุผล ด้านเงื่อนไขความรู้ และด้านเงื่อนไขคุณธรรม อยู่ในระดับปานกลางทั้งหมด และ (2) ข้อเสนอแนะการพัฒนาหมู่บ้านต้นแบบเศรษฐกิจพอเพียงของบ้านหล่ายงาว หมู่ 1 อำเภอเวียงแก่น จังหวัดเชียงราย พบว่า ควรส่งเสริมการใช้จ่ายอย่างพอเพียง การมีส่วนร่วมในการวางแผนพัฒนาชุมชน การพึ่งพาตนเองและความเข้มแข็งของชุมชน การอบรมอาชีพและการใช้เทคโนโลยีในชุมชน รวมทั้งการส่งเสริมความสามัคคีและการช่วยเหลือเกื้อกูลกันในชุมชน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
จิรายุ อิศรางกูร ณ อยุธยา. (2551). คำปรารถในคำพ่อสอน ประมวลพระบรมราโชวาทและ พระราชดำรัสเกี่ยวกับเศรษฐกิจพอเพียง. กรุงเทพฯ: มูลนิธิพระดาบส.
ฐิติมา บุญสุข. (2565). การพัฒนาคุณภาพชีวิตตามหลักเศรษฐกิจพอเพียงของชุมชนบ้านไร่กร่าง อำเภอบ้านลาด จังหวัดเพชรบุรี. ใน สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. มหาวิทยาลัยสยาม.
พิศาล เครือลิต. (2565). การพัฒนาหลักสูตรเสริมสร้างคุณลักษณะอยู่อย่างพอเพียงตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ยุวัฒน์ วุฒิเมธี. (2557). หลักการพัฒนาชุมชนและการพัฒนาชนบท. กรุงเทพฯ: ไทยอนุเคราะห์ไทย.
วิไลพร ไชยโย. (2556). รูปแบบการพัฒนาศักยภาพของผู้นำท้องถิ่นกับการบริหารจัดการ ภาครัฐแนวใหม่. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.
ศรีประภา ศรีสำราญ. (2564). การพัฒนาชุมชนต้นแบบตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง: กรณีศึกษาหมู่บ้านเศรษฐกิจพอเพียงต้นแบบหมู่บ้านกลาง ตำบลกาหลง อำเภอเมือง สมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร. ใน การค้นคว้าอิสระรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงและการประยุกต์ใช้. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจ และสังคมแห่งชาติ.
สำนักงานทะเบียนที่ว่าการอำเภอเวียงแก่น. (2568). สรุปจำนวนผู้มีสิทธิเลือกตั้งในเขตพื้นที่ตำบลหล่ายงาว. เชียงราย: สำนักงานทะเบียนที่ว่าการอำเภอเวียงแก่น.
สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดเชียงราย. (2564). ชุมชนคุณธรรมบ้านหล่ายงาว. เชียงราย: สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดเชียงราย.
สุพรรณี เดชเดชา. (2566). การพัฒนาชุมชนตามแนวทางปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของหมู่บ้านเศรษฐกิจพอเพียงต้นแบบบ้านหัวอ่าว อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม. ใน วิทยานิพนธ์สังคมสงเคราะห์ศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสังคมสงเคราะห์ศาสตร์. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สุเมธ ตันติเวชกุล. (2566). เศรษฐกิจพอเพียง: แนวทางการพัฒนาที่ยั่งยืน. มูลนิธิชัยพัฒนา.
เสถียร เชยประทับ. (2558). การสื่อสารและการพัฒนา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.
อภิชัย ด้วงวิเศษ. (2565). การพัฒนาหมู่บ้านต้นแบบเศรษฐกิจพอเพียงโดยการมีส่วนร่วมของชุมชนชีววิถีบ้านน้ำเกี๋ยน อำเภอภูเพียง จังหวัดน่าน. ใน การค้นคว้าอิสระ. รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
อัษฎาวุธ สุวัตถี. (2565). กลยุทธ์การบริหารสถานศึกษาตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงของโรงเรียนประถมศึกษาในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญา การศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
