รายงานการวิจัยและพัฒนารูปแบบการบริหารการพัฒนาทักษะ การจัดการเรียนรู้เพื่อเสริมสร้างสมรรถนะพื้นฐานอาชีพสำหรับนักเรียนของครูผู้สอนโรงเรียนวังพิกุลวิทยศึกษา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา พิษณุโลก อุตรดิตถ์

Main Article Content

เทียมใจ สิทธิศักดิ์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) การศึกษาวิเคราะห์สภาพความต้องการของครูผู้สอน 2) ยกร่างและตรวจสอบ 3) ศึกษาผลการทดลองใช้ และ 4) ประเมินผลรูปแบบการบริหารการพัฒนาทักษะการจัดการเรียนรู้เพื่อเสริมสร้างสมรรถนะพื้นฐานอาชีพสำหรับนักเรียน ครูผู้สอนโรงเรียนวังพิกุลวิทยศึกษา การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยและพัฒนา ดำเนินการ 4 ขั้นตอน ได้แก่ การศึกษาความต้องการ การพัฒนาและตรวจสอบรูปแบบโดยผู้เชี่ยวชาญ การทดลองใช้ผ่านการอบรมเชิงปฏิบัติการและชุมชนเรียนรู้ทางวิชาชีพ (PLC) พร้อมการนิเทศติดตาม และการประเมินผลโดยการสนทนากลุ่ม กลุ่มเป้าหมายประกอบด้วยผู้บริหาร ครูผู้สอน และผู้ทรงคุณวุฒิ ซึ่งได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบสอบถาม แบบทดสอบ แบบประเมิน และแบบบันทึกการสนทนากลุ่ม เก็บรวบรวมข้อมูลทั้งเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ร้อยละ และการวิเคราะห์เนื้อหา


ผลการวิจัย พบว่า 1) ผลการศึกษาและวิเคราะห์สภาพความต้องการ พบว่า ผู้บริหารและครูผู้สอนมีความคิดเห็นสอดคล้องกันว่า การพัฒนารูปแบบควรตั้งอยู่บนฐานแนวคิดทางวิชาการ แนวคิดการพัฒนา และทฤษฎีระบบร่วมกับวงจรคุณภาพ 2) ผลการยกร่างและตรวจสอบรูปแบบ พบว่า รูปแบบที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วยกระบวนการดำเนินงาน 9 ขั้นตอน ครอบคลุมตั้งแต่การศึกษาสภาพจนถึงการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ 3) ผลการทดลองใช้รูปแบบ พบว่า ครูผู้สอนมีผลสัมฤทธิ์หลังการอบรมสูงกว่าก่อนการอบรม มีความรู้ความเข้าใจเพิ่มขึ้นจากกระบวนการชุมชนเรียนรู้ทางวิชาชีพ และมีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้ในระดับมาก และ 4) ผลการประเมินรูปแบบ พบว่า รูปแบบมีความเป็นไปได้ในระดับมาก และมีความคุ้มค่าในระดับมากที่สุด

Article Details

ประเภทบทความ
บทความ

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แนวทางการเสริมทักษะและสร้างเสริมประสบการณ์อาชีพให้กับนักเรียน. กรุงเทพฯ: สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา.

ฉันทนา ภุมมา. (2563). การพัฒนารูปแบบการบริหารด้วยชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพเพื่อส่งเสริมทักษะอาชีพของนักเรียนโรงเรียนวัดหนองศาลา (ประชานุกูล). นครปฐม: โรงเรียนวัดหนองศาลา(ประชานุกูล) สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครปฐม เขต 1 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

นงนุช ชุมภูเทพ. (2560). รูปแบบการบริหารเพื่อส่งเสริมอาชีพของนักเรียนโรงเรียนขยายโอกาสที่ตั้งอยู่บนที่สูงและทุรกันดาร ในเขตภาคเหนือด้านตะวันตก. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 21(4), 142-153.

พรพนา ศรีสถานนท์. (2564). การพัฒนาคุณภาพการศึกษาเพื่อเสริมสร้างทักษะวิชาชีพแก่นักเรียนในท้องถิ่นโดยใช้เทคนิคพี่เลี้ยงโรงเรียน. วารสารรัชต์ภาคย์ มหาวิทยาลัยรัชต์ภาคย์, 15 (40), 227-235.

วีนัฐดา แก้วโท. (2564). การพัฒนารายวิชาการงานอาชีพเพื่อส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ตามทฤษฎีโครงสร้างสติปัญญาของกิลฟอร์ด สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6. วารสารครุศาสตร์ปริทัศน์ฯ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, 8(2), 254-260.

สำนักคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). การขับเคลื่อนการศึกษามัธยมศึกษาไทย 4.0 เพื่อการมีงานทำแห่งศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมชนสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). แนวทางการดำเนินงานโครงการพัฒนาครูรูปแบบครบวงจร ประจำปีงบประมาณ 2561. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12. (พ.ศ.2560-2564). กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษาชาติ.

สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ. (2562). ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2561-2580. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.

สุภาวดี มาศบาง. (2566). แนวทางการจัดการศึกษาเพื่อพัฒนาทักษะอาชีพฐานชุมชนโดยวิทยาลัยชุมชน. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพัฒนศึกษา. มหาวิทยาลัยนเรศวร.

อุมาพร อ่อนคำ. (2561). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้โดยใช้ชุมชนเป็นฐาน เพื่อสร้างทักษะอาชีพในท้องถิ่นของนักเรียนโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษายโสธร. วารสารสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 5(2), 279-293.