การมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนผ่านโซเชียลมีเดีย ในเขตพื้นที่อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ

Main Article Content

มนัสชนะพล คงน้ำจืด
ชาญชัย จิตรเหล่าอาพร

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษารูปแบบการใช้โซเชียลมีเดียของพรรคการเมืองในเขตพื้นที่อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ 2) เพื่อศึกษาการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนผ่านโซเชียลมีเดียในเขตพื้นที่อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยใช้แนวทางการวิจัยเชิงปรากฏการณ์วิทยา ประชากร คือ นักการเมืองท้องถิ่น สมาชิกพรรคการเมือง และประชาชนในพื้นที่อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ และกลุ่มตัวอย่างจำนวน 15 คน โดยใช้วิธีการคัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจง ร่วมกับการสุ่มแบบลูกโซ่ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือ แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้างและการสังเกตการณ์ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหาและการวิเคราะห์เชิงธีม


ผลการวิจัย พบว่า 1) พรรคการเมืองและนักการเมืองท้องถิ่นมีการใช้โซเชียลมีเดียเป็นเครื่องมือหลักในการสื่อสารทางการเมือง โดยมีรูปแบบสำคัญ ได้แก่ การเผยแพร่ข้อมูลข่าวสารและนโยบาย การนำเสนอเนื้อหาในรูปแบบที่หลากหลาย เช่น วิดีโอสั้น อินโฟกราฟิก และการถ่ายทอดสด รวมถึงการสื่อสารแบบสองทางและการใช้กลยุทธ์เพื่อกระตุ้นการมีส่วนร่วมของประชาชน และ 2) ประชาชนมีการมีส่วนร่วมทางการเมืองผ่านโซเชียลมีเดียในหลายระดับ ตั้งแต่การติดตามข่าวสาร การแสดงความคิดเห็น การแชร์ข้อมูล ไปจนถึงการเข้าร่วมกิจกรรมทางการเมืองออนไลน์และการมีปฏิสัมพันธ์กับพรรคการเมืองและหน่วยงานรัฐ อย่างไรก็ตาม ระดับและคุณภาพของการมีส่วนร่วมขึ้นอยู่กับปัจจัยสำคัญ ได้แก่ ทักษะการรู้เท่าทันสื่อของประชาชน และระดับการตอบสนองของพรรคการเมืองและหน่วยงานรัฐ

Article Details

ประเภทบทความ
บทความ

เอกสารอ้างอิง

กนกรัตน์ เลิศชูสกุล. (2567). ผลกระทบ ผลสะเทือน และสิ่งที่ตามมา ขบวนการเคลื่อนไหวคน รุ่นใหม่ ปี 2563–2564 ต่อการเมืองและสังคมไทย. วารสารสังคมศาสตร์, 54(2), 288-317.

ขวัญชนก อายุยืน และคณะ. (2566). ความเป็นพลเมืองดิจิทัลในประเทศไทย. Journal of Modern Learning Development, 9(5), 406-416.

บ้านเมือง. (2566). ผลการเลือกตั้ง จ.สมุทรปราการ “ก้าวไกล” กวาดเรียบ 8 เขต. เรียกใช้เมื่อ 1 สิงหาคม 2568 จาก https://www.banmuang.co.th/news/region/328906

พระณัฐวุฒิ พันทะลี และคณะ. (2565). การมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนผ่านสื่อสังคมออนไลน์. วารสารการจัดการและพัฒนาท้องถิ่น มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 2(1), 83-93.

มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. (2566). การเมืองหลังเลือกตั้ง 66: การเปลี่ยนแปลงกับพลังสื่อโซเชียล. เรียกใช้เมื่อ 1 สิงหาคม 2568 จาก https://tu.ac.th/thammasat-070666-politics-after-the-election

วัชรพงศ์ หงษ์สูง และคณะ. (2566). สื่อสังคมออนไลน์กับการมีส่วนร่วมทางการเมืองของ ประชาชนไทย. วารสารคอมพิวเตอร์และเทคโนโลยีสร้างสรรค์, 1(1), 29-33.

สุรศักดิ์ ศรีธรรมกุล และนฤมล อนุสนธิ์พัฒน์. (2568). พลังโซเชียลมีเดียกับการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองในปัจจุบัน. วารสารปัญญา, 31(1). 117-129.

Alodat, A. M., Al-Qora’n, L. F., & Abu Hamoud, M. (2023). Social media platforms and political participation: A study of Jordanian youth engagement. Social Sciences, 12(7), 402.

Barnes, S., & Kaase, M. (1979). Political action: Mass participation in five Western democracies. Sage.

Bennett, W. L., & Segerberg, A. (2012). The logic of connective action: Digital media and the personalization of contentious politics. Information, Communication & Society, 15(5), 739–768.

BBC News. (2023). เลือกตั้ง 2566: โจทย์ก้าวไกล “บริหารชัยชนะ” 14 ล้านเสียง. เรียกใช้

เมื่อ 1 สิงหาคม 2568 จาก https://www.bbc.com/thai/articles/cd1rvvl9ly6o

Chadwick, A. (2017). The hybrid media system: Politics and power. Oxford University Press.

Dahlgren, P. (2014). The political web: Media, participation and alternative democracy. Politologický časopis/Czech Journal of Political Science, 2.

Fox, S. (2014). Is it time to update the definition of political participation? Parliamentary Affairs, 67(2), 495–505.

Mossberger, K., Tolbert, C. J., & McNeal, R. S. (2007). Digital citizenship: The Internet, society, and participation. MIT Press.

Norris, P. (2002). Democratic phoenix: Reinventing political activism. Cambridge University Press.

Ragnedda, M., & Muschert, G. W. (2013). The digital divide. Routledge.

Tilly, C. (1995). Popular contention in Great Britain 1758–1834. Harvard University Press.

Van Deth, J. W. (2001). Studying political participation: Towards a theory of everything. In Joint Sessions of Workshops of the European Consortium for Political Research. Grenoble.