รูปแบบการบริหารจัดการโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา ในยุคดิจิทัลทรานส์ฟอร์เมชัน การบูรณาการพุทธบริหารศาสตร์ สู่นวัตกรรมศาสนทายาทอัจฉริยะ
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและวิเคราะห์แนวทางการบริหารจัดการโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา ในยุคดิจิทัลทรานส์ฟอร์เมชัน ผลการศึกษาพบว่าสถาบันการศึกษาของคณะสงฆ์กำลังเผชิญกับความท้าทายเชิงโครงสร้างและความเหลื่อมล้ำทางเทคโนโลยี การบริหารแบบดั้งเดิมเริ่มพบข้อจำกัดในการตอบสนองต่อมาตรฐานการศึกษาชาติ แม้พระราชบัญญัติการศึกษาพระปริยัติธรรม พ.ศ. 2562 จะช่วยปลดล็อกข้อจำกัดด้านงบประมาณและสถานะทางกฎหมาย แต่การขับเคลื่อนสู่ประสิทธิภาพสูงสุดจำเป็นต้องมีรูปแบบการบริหารที่ทันสมัย องค์ความรู้ใหม่ที่ค้นพบคือ "โมเดลพุทธบริหารดิจิทัลเชิงบูรณาการ" (IDBAM Model) ซึ่งเน้นการผสานโลกวิทยและธรรมวิทยผ่านระบบนิเวศการเรียนรู้อัจฉริยะ การสร้างเครือข่ายความร่วมมือ และการใช้ธรรมาภิบาลข้อมูล เพื่อพัฒนาศาสนทายาทให้มีสมรรถนะในศตวรรษที่ 21 (Smart Monks) ที่พร้อมเป็นผู้นำทางจิตวิญญาณในสังคมสากลอย่างยั่งยืน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2542). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภา.
ชัยอนันต์ สมุทวณิช. (2542). การศึกษาคือการสร้างสรรค์. กรุงเทพฯ: สำนักงานปฏิรูปการศึกษา.
ธนวรรธน์ อิ่มสมโภชน์. (2563). การบริหารจัดการสถานศึกษายุคดิจิทัล. นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2538). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระอุดรคณารักษ์ (อุดร อุตฺตมเมธี). (2552). รูปแบบการบริหารโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ภารดี อนันต์นาวี. (2551). หลักการ แนวคิด ทฤษฎีการบริหารการศึกษา. ชลบุรี: มนตรี.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2556). กระบวนทัศน์ใหม่ทางการศึกษาในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: ทิพยวิสุทธิ์.
สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ. (2562). พระราชบัญญัติการศึกษาพระปริยัติธรรม พ.ศ. 2562. กรุงเทพฯ: สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.