แนวทางการพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ และความต้องการจำเป็นของการพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร 2) ศึกษาแนวการพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร และ 3) ประเมินแนวการพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร การดำเนินการวิจัยออกเป็น 3 ระยะ โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน ระยะที่ 1 ศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ และความต้องการจำเป็นของการพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารและข้าราชการครู จำนวน 342 คน สุ่มแบบแบ่งชั้น ตามขนาดของโรงเรียนแล้วสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือวิจัยเป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ (IOC = 0.60-1.00) สภาพปัจจุบันมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.93 สภาพพึงประสงค์มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.97 สถิติที่ใช้ คือ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และดัชนีความต้องการจำเป็น ระยะที่ 2 การพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร โดยการสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้างผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 5 คน โดยการเลือกแบบเจาะจง และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) ระยะที่ 3 การประเมินแนวทางการพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เครื่องมือเป็นแบบประเมินด้านความเหมาะสมและความเป็นประโยชน์ โดยผู้บริหารสถานศึกษา จำนวน 5 คน ที่ได้จากการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือวิจัยคือแบบประเมิน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัย พบว่า 1) สภาพปัจจุบันของการพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร โดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง และสภาพที่พึงประสงค์อยู่ในระดับมาก ความต้องการจำเป็นโดยรวมอยู่ระหว่าง 0.361-0.461 2) แนวการพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร ประกอบด้วย ด้านการรู้และเข้าใจดิจิทัล จำนวน 5 แนวทาง ด้านด้านการใช้ดิจิทัลอย่างมีประสิทธิภาพ จำนวน 6 แนวทาง ด้านการสร้างสรรค์นวัตกรรมดิจิทัล จำนวน 6 แนวทาง ด้านจริยธรรมและความปลอดภัยทางดิจิทัล จำนวน 6 แนวทาง และด้านการสร้างวัฒนธรรมทางดิจิทัล จำนวน 5 แนวทาง รวมทั้งหมด 28 แนวทางการพัฒนาและผลการยืนยันใช้ได้ทุกแนวทางการพัฒนา 3) การประเมินแนวทางในด้านความเหมาะสม โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด และการประเมินแนวทางในด้านความเป็นประโยชน์ โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด
Article Details
เอกสารอ้างอิง
จักรพงษ์ บรรณารักษ์. (2564). แนวทางการนำเทศบาลนครอุดรธานีสู่การเป็นองค์กรดิจิทัล. ใน วิทยานิพนธ์ รป.ม.อุดรธานี. มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี
จิณณวัตร ปะโคทัง. (2561). ภาวะผู้นำยุคดิจิทัลสำหรับผู้บริหารสถานศึกษามืออาชีพ. (พิมพ์ครั้งที่ 1). อุบลราชธานี: ศิริธรรมออฟเซ็ท
ดำรงค์ ชลสุข. (2563). มติชนมิตครู 20 ทักษะที่จำเป็นสำหรับครูยุค 4.0. เรียกใช้เมื่อ 5 พฤษภาคม 2568 จาก https://www.matichon.co.th/education/news_ 1890713
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
พรพิมล อินทรรักษา. (2564). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 4. วารสารพุทธสังคมวิทยาปริทรรศน์, 6(3), 115-129.
ภัทร์ พลอยแหวน และ สมบูรณ์ ศิริสรรหิรัญ. (2566). แนวทางการพัฒนาการบริหารจัดการภาครัฐสู่องค์การดิจิทัลเพื่อสนับสนุนการจัดการศึกษา. วารสารการเมืองการปกครอง Journal of Politics and Governance (JOPAG), 13(3), 38 - 57.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2561). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. (พิมพ์ครั้งที่ 1) กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สัญญา พันพิลา. (2562). ความสามารถด้านดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาปึงกาฬ. ใน วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิตแขนงวิชาบริหารการศึกษา สาขาวิชาศึกษาศาสตร์. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมธิราช.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 3. (2568). แผนปฏิบัติการประจำปี 2568. เรียกใช้เมื่อ 1 พฤษภาคม 2568 จากhttps://drive.google.com/drive/folders/1Ozm_aI3wGvJQg-EbHN4r9s2VrdKiZ1WW
สำนักงานคณะกรรมการดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2562). นโยบายและแผนระดับชาติว่าด้วยการพัฒนาดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม พ.ศ. 2561-2580. เรียกใช้เมื่อ 7 พฤษภาคม 2568 จาก https://ict.moph.go.th/upload_file/files/ daa49779bd3cd0c06774529009f03f1e.PDF
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 – 2579. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 พ.ศ. 2566-2570. เรียกใช้เมื่อ 7 พฤษภาคม 2568 จาก https://www.nesdc.go.th/wordpress/wp-content/uploads/2025/02/article_file_ 20230307173518.pdf
อดิศักดิ์ ด้านวังขวา. (2564). สมรรถนะทางเทคโนโลยีดิจิทัลของผู้บริหารโรงเรียน สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลพบุรี เขต 2. วารสารโครงการทวิปริญญาทางรัฐ ประศาสนศาสตร์และบริหารธุรกิจ, 1 (2), 3-14.
Cronbach, L. J. (1970). Essentials of psychological test (5th ed.). New York : Harper Collins.
European Commission. (2004). Key competences for lifelong learning: A European reference framework directorate-general for
education and culture. Retrieved from http://europa.eu.int/com/education/policies/2010/doc/ basicframe.pdf.
Guskey.T.R. (2000). Evaluating professional development. CA: Corwin Press.
