การพัฒนาการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษา โดยใช้วงจรเดมมิ่ง (PDCA) สำหรับสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองคาย

Main Article Content

อารักษ์ คำสิงห์
พัชรินทร์ ชมภูวิเศษ
นวัตกร หอมสิน

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้วัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาองค์ประกอบการพัฒนาการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษาฯ 2) การออกแบบแนวทางการพัฒนาการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษาฯ เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี แบ่งเป็น 2 ระยะ คือ ระยะที่ 1 การศึกษาองค์ประกอบการพัฒนาการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษา กลุ่มผู้ให้ข้อมูล ได้แก่ ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 5 คน และระยะที่ 2 การออกแบบแนวทางการพัฒนาการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษาฯ  แบ่งออกเป็น 2 ตอน คือ 2.1) การหาแนวทางการพัฒนาการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษาฯ กลุ่มผู้ให้ข้อมูล ประกอบด้วย ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 9 คน 
ใช้วิธีการสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง โดยการวิเคราะห์เนื้อหา 2.2) การประเมินแนวทางการพัฒนาการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษาฯ กลุ่มผู้ให้ข้อมูล ประกอบด้วย ผู้ทรงคุณวุฒิ  จำนวน 9 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 


          ผลการวิจัย พบว่า


  1. องค์ประกอบการพัฒนาการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษาฯ ได้ 8 องค์ประกอบ ประกอบด้วย 1.1 กำหนดมาตรฐานการศึกษาของสถานศึกษา 1.2 จัดทำแผนพัฒนาการจัดการศึกษาของสถานศึกษาที่มุ่งคุณภาพตามมาตรฐานการศึกษาของสถานศึกษา 1.3 จัดระบบบริหารและสารสนเทศ 1.4 ดำเนินงานตามแผนพัฒนาการจัดการศึกษาของสถานศึกษา 1.5 จัดให้มีการติดตามตรวจสอบคุณภาพการศึกษา 1.6 จัดให้มีการประเมินคุณภาพภายในตามมาตรฐานการศึกษาของสถานศึกษา 1.7 จัดทำรายงานประจำปี ที่เป็นรายงานประเมินคุณภาพภายใน 1.8 จัดให้มีการพัฒนาคุณภาพการศึกษาอย่างต่อเนื่อง

  2. 2. การออกแบบแนวทางการพัฒนาการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษาฯ 1 แนวทางการพัฒนาการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษาฯ ประกอบด้วย 8 แนวทาง ด้านละ 62 แนวทาง ซึ่งแนวทางที่มีผลการประเมินมากที่สุด คือ ด้านกำหนดมาตรฐานการศึกษาของสถานศึกษา 2.2 ผลการประเมินแนวทางด้านความเหมาะสม ด้านความเป็นไปได้ และความเป็นประโยชน์ของแนวทางการพัฒนาการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษาฯ โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด

Article Details

ประเภทบทความ
บทความ

เอกสารอ้างอิง

กฎกระทรวงการประกันคุณภาพการศึกษา พ.ศ. 2561. (2561). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 135 ตอนที่ 11 ก หน้า 3–7.

มลิวัลย์ พาศรี. (2557). การประกันคุณภาพภายในสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545. (2545). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 119 ตอนที่ 123 ก หน้า 16-21 (19 ธันวาคม 2545).

พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ (ฉบับที่ 4). (2562). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 136 ตอนที่ 57 ก หน้า 49 (1 พฤษภาคม 2562).

วีระยุทธ ชาตะกาญจน. (2552). การบริหารคุณภาพการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2561). แนวทางการดำเนินงานการประกันคุณภาพการศึกษาของสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2552). ข้อเสนอการปฏิรูปการศึกษาในทศวรรษที่สอง (พ.ศ. 2552-2561). กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.

______. (2563). แนวทางการจัดทำรายงานการประเมินตนเองของสถานศึกษา (SAR) ตามมาตรฐานการศึกษาของชาติ. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.

สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (องค์การมหาชน). (2564). แนวทางการประเมินคุณภาพภายนอกภายใต้สถานการณ์ปกติและสถานการณ์พิเศษ. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.

สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (องค์การมหาชน). (2564). รายงานผลการประเมินคุณภาพภายนอกสถานศึกษาระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน รอบสี่. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.

สุวิมล ว่องวาณิช. (2562). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

Deming, W. E. (1986). Out of the crisis. Cambridge, MA: Massachusetts Institute of Technology, Center for Advanced Engineering Study.

Lim, D. (2009). Testing the effectiveness of a quality assurance system: The example of Hong Kong. Journal of Vocational Education & Training, 61(2), 183–202.