คุณลักษณะของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นตามความคาดหวังของประชาชนในอำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยเรื่อนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาคุณลักษณะของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นตามความคาดหวังของประชาชนในอำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี และ
2) เพื่อศึกษาข้อเสนอแนะคุณลักษณะของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นตามความคาดหวังของประชาชนในอำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี รูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างคือประชาชนผู้มีสิทธิเลือกตั้งในอำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี จำนวน 400 คน โดยกำหนดขนาดตัวอย่างจากตารางของทาโร่ ยามาเน่ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัย พบว่า 1) คุณลักษณะของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นตามความคาดหวังของประชาชนในอำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี พบว่า ภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( = 3.76, S.D. = 0.42) โดยด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดคือ ด้านคุณธรรมจริยธรรม ( = 3.85, S.D. = 0.40) ส่วนด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำสุดคือ ด้านภาวะผู้นำ ( = 3.55, S.D. = 0.37) และ
2) ข้อเสนอแนะต่อคุณลักษณะของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นตามความคาดหวังของประชาชนในอำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี พบว่า ประชาชนในอำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี มีความคาดหวังต่อคุณลักษณะของผู้บริหารด้านคุณธรรมและจริยธรรมมากที่สุด คิดเป็นร้อยละ 51.65 สะท้อนให้เห็นว่าประชาชนให้ความสำคัญกับความประพฤติและความซื่อสัตย์ในการปฏิบัติหน้าที่ของผู้บริหารในฐานะที่ได้รับการยอมรับและได้รับความไว้วางใจต่อการบริหารงานในระดับท้องถิ่น
ข้อค้นพบเชิงนัยสำคัญ ประชาชนให้ความสำคัญกับคุณธรรมจริยธรรมสูง สะท้อนว่าบริบทเมืองขยายตัวประชาชนต้องการความซื่อสัตย์และโปร่งใสมากกว่าภาวะผู้นำที่
โดดเด่น
Article Details
เอกสารอ้างอิง
โกวิทย์ พวงงาม. (2555). การปกครองท้องถิ่นไทย : หลักการและมิติใหม่ในอนาคต. กรุงเทพฯ: วิญญูชน.
จินดา โพธิ์บำรุง. (2566). ความคาดหวังของประชาชนต่อนโยบายการพัฒนาท้องถิ่น กรณีศึกษา เทศบาลตำบลท่าเรือ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. ใน การค้นคว้าอิสระตามหลักสูตรรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารรัฐกิจและกิจการสาธารณะ. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
จีรพรรณ กาญจนะจิตรา. (2558). การพัฒนาชุมชน. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
เจตน์ ดิษฐอุดม. (2562). ผู้บริหารท้องถิ่น. เรียกใช้เมื่อ 21 ธันวาคม 2568 จาก https://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=ผู้บริหารท้องถิ่น
ธวัชชัย โตมา. (2567). คุณลักษณะที่พึงประสงค์ของผู้บริหารท้องถิ่นตามความคิดเห็นของประชาชนในเขตตำบลโนนค้อ อำเภอโนนคูณ จังหวัดศรีสะเกษ. วารสารวิชาการวิจัยและพัฒนาท้องถิ่น, 2(1), 30-39.
พระพรหมวิหาร อติธมฺโม (แดนดงยิ่ง). (2565). คุณลักษณะของนักการเมืองท้องถิ่นที่พึงประสงค์ของประชาชนในเขตเทศบาลนครขอนแก่น. วารสารบัณฑิตสาเกต ปริทรรศน์, 7(2), 36-45.
พิชญาณี เชิงคีรีไชยยะ, นารีนาถ วงษ์ปรีดา และสิริวิทย์ สุขกันต์. (2567). วิถีชีวิตและอัตลักษณ์ชุมชน อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์ (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 11(3), 75-85.
พีรพงษ์ แสงแก้ว และกัมปนาท วงษ์วัฒนพงษ์. (2564). หลักธรรมาภิบาลกระบวนการบริหารจัดการภาครัฐแนวใหม่ ภายใต้สถานการณ์โควิด 19. Journal of Roi Kaensarn Academi, 6(11), 303-316.
รัชมงคล เจริญผล, จิรายุ ทรัพย์สิน และชัย สมรภูมิ. (2568). คุณลักษณะของผู้นำท้องถิ่นในยุคปัจจุบันที่ประชาชนพึงประสงค์ในพื้นที่เทศบาลตำบลทุ่งหลวง อำเภอสุวรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารวิชาการบัณฑิตศึกษา, 3(3), 1-12.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย. (2560). รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. กรุงเทพฯ: สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2564). ภาวะผู้นำ: ทฤษฎีและนานาทัศนะร่วมสมัยปัจจุบัน. กรุงเทพฯ: ทิพยวิสุทธิ์.
สถาพร เทียมเวหา. (2562). คุณลักษณะของผู้นำท้องถิ่นกับประสิทธิภาพในการบริหารเทศบาลเมืองปู่เจ้าสมิงพราย อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ. ใน การศึกษาค้นคว้าอิสระตามหลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต แขนงวิชาบริหารรัฐกิจ สาขาวิชาวิทยาการจัดการ. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สรรค์ชัย ไชยสกุลวงศ์ และพระครูปลัดสุพรรณ ปสนฺนมโน (สีกลาง). (2568). ภาวะผู้นำในการบริหารองค์กรให้ประสบความสำเร็จ. วารสารบัณฑิตศึกษาชัยภูมิปริทรรศน์, 3(1), 39-46.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2560). หลักธรรมาภิบาลของการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ.
สุชาติ ผาสุก และวัชระ ชาติมนตรี. (2565). ความคิดเห็นของผู้นำชุมชนที่มีต่อการปฏิบัติงานขององค์การบริหารส่วนตำบลสนามชัย อำเภอสตึก จังหวัดบุรีรัมย์. วารสารสันติสุขปริทรรศน์, 3(1), 21-29.
สุดเขต สกุลทอง. (2566). ความคาดหวังของประชาชนต่อบทบาทของนักการเมืองท้องถิ่นที่มีผลต่อการบริหารแนวใหม่ กรณีศึกษาเทศบาลเมืองเชียงใหม่ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่. วารสารสังคมศาสตร์และศาสตร์รวมสมัย, 4(1), 16-29.
เสกสรรค์ สนวา ฉัตรณรงค์ศักดิ์ สุธรรมดี และวิไลลักษณ์ ขาวสอาด. (2561). คุณลักษณะ ของผู้นำองค์การภาครัฐสมัยใหม่. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์, 20 (พิเศษ), 399-411.
Bartol, M. K., & Martin, C. (1998). Management Quality. New York: Prentice-Hall.
Brown, M. E., Treviño, L. K., & Harrison, D. A. (2005). Ethical leadership: A social learning perspective for construct development and testing. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 97(2), 117-134.
Cameron, K. M., & Whetten, W. E. (1983). Overcoming Resistance to Change. Human Relation, 1(11), 512-532.
Hughes, R. L., Ginnett, R. C., & Curphy, G. J. (2022). Leadership: Enhancing the Lessons of Experience. (10th ed.). New York: McGraw-Hill.
Malik, P. (2021). Change leadership: How to lead change effectively. Retrieved January 10, 2023, from https://www.whatfix.com/blog/change-leadership/
Marshall, C., & Rossman, G. B. (1995). Designing Qualitative Research. (2nd ed.). Thousand Oaks, CA: Sage.
Northouse, P. G. (2021). Leadership: Theory and practice. New York: Sage Publications.