การพัฒนาระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนโดยการมีส่วนร่วมของ ครูประจำชั้นและผู้ปกครองนักเรียนโรงเรียนบ้านบางกัน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพังงา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพการดำเนินงานของระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน 2) พัฒนาแนวทางการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนโดยใช้การมีส่วนร่วมของครูประจำชั้นและผู้ปกครอง และ 3) ประเมินความเหมาะสมและความเป็นไปได้ของระบบที่พัฒนาขึ้นในโรงเรียนบ้านบางกัน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพังงา เป็นการวิจัยเชิงแบบผสมผสาน (Mixed Methods Research) โดยประชากรและกลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยผู้บริหารสถานศึกษา ครู และบุคลากรทางการศึกษา จำนวน 49 คน และผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 7 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์ และแบบประเมินระบบ การเก็บรวบรวมข้อมูลดำเนินการโดยการสำรวจความคิดเห็นและการสัมภาษณ์เชิงลึก วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณโดยใช้สถิติความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ส่วนข้อมูลเชิงคุณภาพใช้การวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัย พบว่า 1) สภาพการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนโดยรวมอยู่ในระดับมาก โดยด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด คือ ด้านการส่งต่อนักเรียนมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.1 อยู่ในระดับมาก และมีส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.61 2) ระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนที่พัฒนาขึ้นโดยประยุกต์ใช้วงจรคุณภาพเดมมิ่ง (PDCA) ประกอบด้วย 5 ด้าน ได้แก่ การรู้จักนักเรียนเป็นรายบุคคล 11 ข้อ การคัดกรองนักเรียน 11 ข้อ การส่งเสริมและพัฒนานักเรียน 11 ข้อ การป้องกันและแก้ไขปัญหา 11 ข้อ และการส่งต่อนักเรียน 11 ข้อ โดยเน้นการมีส่วนร่วมของครูประจำชั้นและผู้ปกครอง ซึ่งสามารถนำไปใช้เป็นกรอบพัฒนาระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนบ้านบางกันได้อย่างเป็นรูปธรรมและยั่งยืน และ 3) ผลการประเมินโดยผู้ทรงคุณวุฒิพบว่า การดำเนินงานตามระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนโดยการมีส่วนร่วมของครูประจำชั้นและผู้ปกครองนักเรียนโรงเรียนบ้านบางกัน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพังงามีผลการประเมินด้านความเหมาะสม และด้านความเป็นไปได้ในการนำไปปฏิบัติค่าเฉลี่ยเท่ากับ 1.00 อยู่ในระดับร้อยละ 100.00 ซึ่งมีความเหมาะสมและเป็นไปได้ทั้งสองด้าน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กนกวรรณ อุ่นจิตต์. (2566). การดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนในสถานศึกษาขนาดเล็ก. วารสารการศึกษาบัวบัณฑิต, 12(1), 27-36.
กรดา มลิลา. (2564). การบริหารระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชัยภูมิ เขต 1. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ.
ขวัญเนตร มูลทองจาด และนุชนรา รัตนศิระประภา. (2564). การดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนวัดอุดมรังสี. ใน วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร, 12(2), 35-49.
ชุติมา ประทุมชาติ. (2568). การดำเนินงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนบ้านปลวกแดง. วารสารชมรมบัณฑิตศิลป์, 3(1), 50-61.
เชาวลิต ยิ้มแย้ม. (2566). การจัดลำดับความต้องการจำเป็นในการพัฒนาการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
จุฑามาศ ช้างคำ. (2567). การพัฒนาแนวทางการบริหารจัดการระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนด้านการคัดกรองนักเรียน. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์.
ณัฐริณีย์ น้อยจันทร์ และคณะ. (2565). การพัฒนาการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนด้วย PLC. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 24(2), 310-322.
เด่นศักดิ์ สุริยะ. (2566). การดำเนินการระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนในกลุ่มโรงเรียนสังกัดเทศบาลนครเชียงราย. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี, 13(3), 100-109.
ปรียา ภัทรศรีไกร. (2565). การบริหารงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนในยุค New Normal. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด.
พิศมัย ถิ่นน้อย. (2563). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนโดยการมีส่วนร่วมของชุมชน. ใน ดุษฎีนิพนธ์. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ศุภวรรณ ศุภษร และนเรศ ขันธะรี. (2565). การมีส่วนร่วมของผู้ปกครองในการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน. วารสารบริหารการศึกษาบัวบัณฑิต, 22(1), 73-80.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). แนวทางการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
Epstein, J. L. (1995). School/family/community partnerships. Phi delta kappan, 76(9), 701-712.
Good, C. V. (1973). Dictionary of education (3rd ed.). McGraw–Hill Book Company.
Goodall, J., & Montgomery, C. (2014). Parental involvement to parental engagement: A continuum. Educational Review, 66(4), 399–410.
