การบริหารความเสี่ยงของเทศบาลนครนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการบริหารความเสี่ยงของเทศบาลนครนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี และ 2) เปรียบเทียบระดับการบริหารความเสี่ยงของเทศบาลนครนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ประชากร คือ บุคลากรเทศบาลนครนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี จำนวน 138 คน กลุ่มตัวอย่างจำนวน 73 คน กำหนดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้การคัดเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบสมมติฐาน ด้วยค่าสถิติ t - test และ One - Way ANOWA
ผลการวิจัยพบว่า
1) ระดับการบริหารความเสี่ยงของเทศบาลนครนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี โดยภาพรวม อยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า อยู่ในระดับมาก 3 ด้านคือ ความเสี่ยงด้านกลยุทธ์ ความเสี่ยงด้านการดำเนินงาน และความเสี่ยงด้านการปฏิบัติตามกฎหมาย/กฎระเบียบ ตามลำดับ และอยู่ในระดับปานกลาง 1 ด้านคือ ความเสี่ยงด้านการเงิน
2) ผลการเปรียบเทียบระดับการบริหารความเสี่ยงของเทศบาลนครนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล พบว่า เพศ อายุ ระดับการศึกษา และสถานภาพบุคลากร โดยภาพรวมไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กานตรัตน์ ศรีสถาน. (2568). การจัดการความเสี่ยงขององค์การบริหารส่วนจังหวัดสงขลา. ใน วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
จิรวัฒน์ รัตนประดิษฐ์. (2566). การบริหารความเสี่ยงของเทศบาลตำบลกระจัน จังหวัดสุพรรณบุรี. ใน การค้นคว้าอิสระรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐ ประศาสนศาสตร์. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
เจนเนตร มณีนาค. (2558). การบริหารจัดการความเสี่ยงระดับองค์การ. กรุงเทพฯ: ไฟนอล การพิมพ์.
ชฎาภรณ์ เซ่งคลิ้ง. (2562). การบริหารความเสี่ยงกับการพัฒนาองค์การ. เรียกใช้เมื่อ 6 มกราคม 2569 จาก http://www.tsu.ac.th/ists/
ณภัทร ทองอินทร์. (2567). การบริหารความเสี่ยงของนายกเทศมนตรีเทศบาลตำบลกกโก อำเภอเมือง จังหวัดลพบุรี. ใน วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. มหาวิทยาลัยรังสิต.
ณัฐพล ใจจริง และกฤษณ์ วงศ์วิเศษธร. (2561). อำนาจหน้าที่ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า.
ดวงใจ ช่วยตระกูล. (2557). การบริหารความเสี่ยงในสถานศึกษาระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
เทพทัต ตระกูลสิน. (2566). การบริหารความเสี่ยงของเทศบาลตำบลสนามไชย อำเภอนายายอาม จังหวัดจันทบุรี. ใน วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองการปกครอง. มหาวิทยาลัยบูรพา.
เทศบาลนครนนทบุรี. (2567). แผนอัตรากำลัง 3 ปี ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2567-2569 เทศบาลนครนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี. นนทบุรี: เทศบาลนครนนทบุรี.
เทศบาลนครนนทบุรี. (2564). ข้อมูลเทศบาลนครนนทบุรี. เรียกใช้เมื่อ 6 มกราคม 2569 จาก https://nakornnont.go.th/announce/detail/139/data.html
เทศบาลนครนนทบุรี. (2568). ประกาศเทศบาลนครนนทบุรี เรื่อง นโยบายการบริหารความเสี่ยงของเทศบาลนครนนทบุรี ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2569. เรียกใช้เมื่อ 6 มกราคม 2569 จาก https://nakornnont.go.th/files/com_announce/2025-12_9feaeab770a176c.pdf
เทศบาลตำบลชนบท. (2564). การสอบทานประสิทธิภาพและประสิทธิผลระบบประเมินความเสี่ยงด้านการทุจริต ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2564. เรียกใช้เมื่อ 4 มกราคม 2569 จาก https://cnb.go.th/index.php?show=menu&file=detail&id=581
เทศบาลเมืองสะเดา. (2566). คู่มือบริหารจัดการความเสี่ยง (ฉบับปรับปรุง). เรียกใช้เมื่อ 2 มกราคม 2569 จาก https://www.oic.go.th/FILEWEB/CABINFOCENTER45/DRAWER058/GENERAL/DATA0000/00000461.PDF
ธร สุนทรายุทธ. (2555). การบริหารจัดการเชิงปฏิรูป: ทฤษฎี วิจัย และปฏิบัติทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: เนติกุลการพิมพ์.
นฤเบศวร์ บาบุญ. (2566). การบริหารความเสี่ยงกับคุณภาพการบริหารขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดอุดรธานี. ใน วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี.
นันทิพัฒน์ มิ่งเจริญ. (2567). การบริหารความเสี่ยงของเทศบาลตำบลปากน้ำท่าเรือ อำเภอเมืองระนอง จังหวัดระนอง. ใน วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองการปกครอง. มหาวิทยาลัยบูรพา.
นิชาภา เวชยกุล. (2567). การบริหารจัดการความเสี่ยงสำนักงานศาลยุติธรรม. ใน การค้นคว้าอิสระรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
นิรภัย จันทร์สวัสดิ์. (2561). การบริหารความเสี่ยงจากทฤษฎีสู่การปฏิบัติ. กรุงเทพฯ: สูตรไพศาล.
ประเสริฐ อัครประถมพงศ์. (2554). การบริหารจัดการความเสี่ยง. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
พิชัย จรรย์ศุภรินทร์ และคณะ. (2558). คู่มือการบริหารความเสี่ยงชุมนุมสหกรณ์แห่งประเทศไทย. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
ภูรดา เจริญชัย. (2567). การบริหารความเสี่ยงกับประสิทธิผลขององค์การบริหารส่วนตำบลคลองนกกระทุง อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม. ใน วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. มหาวิทยาลัยรังสิต.
วิทยา อินทร์สอน และคณะ. (2563). แนวทางการพัฒนาระบบสมรรถนะเพื่อการบริหารทรัพยากรมนุษย์. เรียกใช้เมื่อ 7 มกราคม 2569 จาก http://www.thailandindustry. com/onlinemag
ศุภธา คำมุข. (2565). การจัดการความเสี่ยงที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของเทศบาลตำบลควนโดน อำเภอควนโดน จังหวัดสตูล. ใน สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
สหทรรศน์ เลิศสกุล. (2565). การบริหารความเสี่ยงของกรมสอบสวนคดีพิเศษ. ใน การค้นคว้าอิสระรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2557). คู่มือการบริหารความเสี่ยงสำหรับหน่วยงานภาครัฐ. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ.
สิริวัลลิ์ ฉันสิริวงศ์. (2566). การบริหารความเสี่ยงในองค์กรเทศบาลนคร: แนวทางการจัดการความเสี่ยงเพื่อประสิทธิภาพและความยั่งยืน. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองปลิง. (2564). การบริหารจัดการความเสี่ยงองค์การบริหารส่วนตำบลหนองปลิง. เรียกใช้เมื่อ 2 มกราคม 2569 จาก https://nongplingsaraburi.go.th/UserFiles/File/p1.1/pk1/cc.63.pdf
อัญชนา ณ ระนอง. (2559). การจัดการความเสี่ยงและภาวะวิกฤติ. กรุงเทพฯ: แสงสว่างเวิลด์เพลส.
อารีนุช พวงศิริ. (2566). การบริหารความเสี่ยง กรณีศึกษา: องค์การบริหารส่วนจังหวัดอุบลราชธานี. ใน วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสน ศาสตร์. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
James, R. (2007). Categorizing Risk: Risk Categories Help Users Identify, Understand, and Monitor Their Organizations’ Potential Risks-Risk Watch. Retrieved January 15, 2026, from http://www.findarticles.com
