การส่งเสริมหลักพุทธธรรมที่ปรากฏในทศชาติชาดกเพื่อการพัฒนาคุณภาพชีวิตชุมชนบ้านคู(ยาบี) ตำบลยาบี อำเภอหนองจิก จังหวัดปัตตานี
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาแนวคิดเกี่ยวกับการพัฒนาคุณภาพชีวิตของชุมชนบ้านคู(ยาบี) ตำบลยาบี อำเภอหนองจิก จังหวัดปัตตานี 2) ศึกษาหลักพุทธธรรมที่ปรากฏในทศชาติชาดก 3) ส่งเสริมหลักพุทธธรรมที่ปรากฏในทศชาติชาดกเพื่อการพัฒนาคุณภาพชีวิตชุมชนบ้านคู(ยาบี) ตำบลยาบี อำเภอหนองจิก จังหวัดปัตตานี เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ซึ่งผู้วิจัยจะสำรวจและเก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์เชิงลึก การวิเคราะห์ข้อมูลและสรุปผล โดยนำข้อมูลจากที่ได้ทั้งหมดมาวิเคราะห์ ประมวลความ สรุปผล และนำเสนอในรูปแบบการเขียนบรรยายเชิงพรรณนา
ผลการวิจัยพบว่า 1) แนวคิดเกี่ยวกับการพัฒนาคุณภาพชีวิต คือ การยกระดับความเป็นอยู่ของประชาชนให้ดีขึ้นสามารถดำรงชีวิตพึ่งพาตนเองได้และสร้างชุมชนให้เกิดความสุข ความมั่นคง 2) หลักพุทธธรรมที่ปรากฏในทศชาติชาดก คือ เรื่องราวหรือชาดกสิบชาติของพระโพธิสัตว์ ในที่นี้ศึกษาการบำเพ็ญบารมี หลักทาน หลักศีล หลักความเพียร และหลักปัญญา เป็นแนวทางและแบบอย่างในการดำเนินชีวิตตามหลักธรรมของพระพุทธศาสนา 3) การส่งเสริมหลักพุทธธรรมที่ปรากฏในทศชาติชาดกเพื่อการพัฒนาคุณภาพชีวิตชุมชนบ้านคู(ยาบี) ตำบลยาบี อำเภอหนองจิก จังหวัดปัตตานี โดยศึกษาการส่งเสริมหลักทาน หลักศีล หลักความเพียรและหลักปัญญา ซึ่งเป็นแนวทางสำคัญในการพัฒนาคุณภาพชีวิต ช่วยปลูกฝังให้คนรู้จักการให้ ช่วยให้คนควบคุมตนเอง มีระเบียบวินัย และช่วยให้คนมีความรู้ความเข้าใจในเหตุผล คิดอย่างรอบคอบ และตัดสินใจได้ถูกต้อง เพื่อสร้างความรักความสามัคคีในชุมชนและอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุข
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กันยา วงศ์ชัยวัฒน์. (2560). แนวทางการประยุกต์ใช้หลักพุทธธรรมเพื่อการพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุหลังเกษียณอายุ. ใน พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
เดชา บุญมาสุข. (2559). การบูรณาการหลักพุทธธรรมเพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตที่ยั่งยืน. ใน พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ปฐมพงศ์ บูชาบุตร. (2564). ศึกษาวิเคราะห์สุนทรียธรรมในทศชาติชาดกของพระโพธิสัตว์ในคัมภีร์ขุททกนิกาย มหานิบาตชาดก. ใน วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระเฉลิม ถิรปุญฺโญ (ดีเลิศ). (2565). ศึกษาการพัฒนามนุษย์ตามหลักสัมมัปปธาน 4 ในพระพุทธศาสนาเถรวาท. ใน วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระธรรมปิฎก (ป. อ. ปยุตโต). (2546). พจนานุกรมพุทธศาสตร์. (พิมพ์ครั้งที่ 12). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2555). พุทธธรรมฉบับปรับขยาย. (พิมพ์ครั้งที่ 32). กรุงเทพฯ: มูลนิธิธรรมทาน.
พระมหาปิยะ วิชฺชาปิโย (พฤกษวัน). (2565). การวิเคราะห์หลักธรรมในทศชาติชาดกที่ปรากฏบนจิตรกรรมฝาผนังพระอุโบสถ วัดสุวรรณาราม ราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร. ใน วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระไตรปิฎกศึกษา. มหาวิทยาลัย มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระวินัย วิสุทฺธสาโร (เกษมสุข). การวิเคราะห์คุณค่าของหลักธรรมที่ปรากฏในมหาเวสสันดรชาดก. ใน วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระสุทัศน์ จารุธมฺโม (เย็นใจ). (2560). วิเคราะห์การพัฒนาปัญญาในพระพุทธศาสนาเถรวาท. ใน วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทยฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
วิทยา ทองดี และสุรพล พรมกุล. (2559). การพัฒนาคุณภาพชีวิตตามหลักศีล 5 ของบุคลากรทางการศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สมจิตร์ พยัคษา. (2561). ศึกษาการให้ทานเพื่อส่งเสริมความสามัคคีของพุทธศาสนิกชน ในอำเภอประโคนชัย จังหวัดบุรีรัมย์. ใน วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.