การจัดการเลือกตั้งและความพร้อมของคณะกรรมการเลือกตั้ง ที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการเลือกตั้งท้องถิ่นในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา

บทคัดย่อ

บทความวิจัยวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับประสิทธิผลของการเลือกตั้งท้องถิ่น 2) วิเคราะห์การจัดการเลือกตั้งและความพร้อมของคณะกรรมการการเลือกตั้งที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของการเลือกตั้งท้องถิ่นในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา และ 3) เสนอแนวทางในการพัฒนาประสิทธิผลของการเลือกตั้งท้องถิ่นในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา การวิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน โดยอาศัยกรอบแนวคิดและทฤษฎีทางการจัดการของ Henri Fayol, John Sheldrake (1996), Downing and Thackrey (1971) และ Gibson และคณะ (1982) การวิจัยเชิงปริมาณมีกลุ่มประชากรคือประชาชนที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไปและอาศัยอยู่ในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา จำนวน 820,451 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างจำนวน 384 คน โดยใช้ตารางของเครจีและมอร์แกน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือแบบสอบถามแบบมาตรประมาณค่า 5 ระดับ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติการแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ สำหรับการวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึกนักการเมืองท้องถิ่น ข้าราชการในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และประชาชนทั่วไป รวมจำนวน 15 คน และนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์เชิงเนื้อหา

ผลการวิจัย พบว่า ระดับประสิทธิผลของการเลือกตั้งท้องถิ่นในจังหวัดพระนครศรีอยุธยาโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่าทั้ง 5 ด้านอยู่ในระดับมาก โดยด้านการผลิตมีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมาคือด้านความพึงพอใจ ด้านการปรับเปลี่ยน และด้านการพัฒนา ขณะที่ด้านประสิทธิภาพมีค่าเฉลี่ยต่ำสุด นอกจากนี้ การจัดการเลือกตั้งและความพร้อมของคณะกรรมการการเลือกตั้งจำนวน 5 ด้าน ได้แก่ ด้านการวางแผน ด้านการควบคุม ด้านทางกาย ด้านสติปัญญา และด้านสิ่งแวดล้อม สามารถร่วมกันพยากรณ์ประสิทธิผลของการเลือกตั้งท้องถิ่นได้ร้อยละ 65.7 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05และ 3) แนวทางการพัฒนาที่สำคัญคือการจัดสรรทรัพยากรและงบประมาณอย่างเหมาะสมเพื่อส่งเสริมการพัฒนาองค์ความรู้และศักยภาพของบุคลากรผ่านการฝึกอบรมและพัฒนาทักษะอย่างต่อเนื่องอันจะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานและยกระดับการเลือกตั้งท้องถิ่นให้มีคุณภาพยิ่งขึ้น