การบริหารงานวิชาการเพื่อพัฒนาทักษะอาชีพของนักเรียนในโรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสระบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้วัตถุประสงค์ 1. เพื่อศึกษาสภาพการดำเนินงานด้านวิชาการที่มุ่งเสริมสร้างความเชี่ยวชาญด้านอาชีพแก่นักเรียนระดับมัธยมศึกษาในพื้นที่จังหวัดสระบุรี และ2. เพื่อเปรียบเทียบการดำเนินงานดังกล่าวโดยจำแนกตามขนาดของโรงเรียน กลุ่มผู้ให้ข้อมูลประกอบด้วยผู้บริหารและครูผู้สอนในโรงเรียนมัธยมศึกษาจังหวัดสระบุรีจำนวนทั้งสิ้น จำนวน 311 ราย ประกอบด้วย ผู้บริหาร 16 คน ครู 295 คน โดยวิธีสุ่มอย่างง่าย เก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถามชนิดมาตราส่วน 5 ระดับ ด้านที่ 1 การจัดประสบการณ์เรียนรู้เพื่อเสริมสร้างความเชี่ยวชาญด้านอาชีพ ด้านที่ 2 การสร้างสรรค์สื่อ นวัตกรรมและเทคโนโลยีเพื่อส่งเสริมความเชี่ยวชาญด้านอาชีพ ด้านที่ 3 การวัดประเมินผลความสำเร็จด้านอาชีพ ด้านที่ 4 การปรับปรุงพัฒนาหลักสูตรอาชีพของโรงเรียน และด้านที่ 5 การใช้กระบวนการสืบเสาะหาความรู้เพื่อพัฒนาความเชี่ยวชาญด้านอาชีพ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงบรรยาย ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบสมมติฐานด้วยการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียวและเปรียบเทียบรายคู่ด้วยวิธีของเชฟเฟ่ที่ระดับนัยสำคัญ .05
ผลการวิจัยพบว่า 1. การบริหารงานวิชาการเพื่อพัฒนาทักษะอาชีพในภาพรวมมีผลการดำเนินงานอยู่ในระดับมาก (x̄=4.30, S.D.=0.16) เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่าทุกด้านมีผลการดำเนินงานอยู่ในระดับมากเช่นกัน โดยเรียงลำดับจากมากไปน้อยดังนี้ ด้านการจัดประสบการณ์เรียนรู้เพื่อเสริมสร้างความเชี่ยวชาญด้านอาชีพ (x̄=4.35, S.D.=0.22) ด้านการสร้างสรรค์สื่อและเทคโนโลยีทันสมัยเพื่อส่งเสริมงานอาชีพ (x̄=4.31, S.D.=0.22) ด้านการใช้กระบวนการสืบเสาะหาความรู้เพื่อพัฒนาความเชี่ยวชาญด้านอาชีพ (x̄=4.29, S.D.=0.22) ด้านการปรับปรุงพัฒนาหลักสูตรอาชีพของโรงเรียน (x̄=4.28, S.D.=0.22) และด้านการวัดประเมินผลความสำเร็จด้านอาชีพ (x̄=4.28, S.D.=0.23) ตามลำดับ 2. ผลการเปรียบเทียบการบริหารงานวิชาการเพื่อพัฒนาทักษะอาชีพจำแนกตามขนาดโรงเรียน พบว่าในภาพรวมไม่พบความแตกต่าง ยกเว้นด้านการใช้กระบวนการสืบเสาะหาความรู้เพื่อพัฒนาความเชี่ยวชาญด้านอาชีพที่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ดิษฐวัฒน์ ธนกรเต็มมูล. (2567). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการเพื่อส่งเสริมทักษะอาชีพของนักเรียน ในโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา เขตตรวจราชการที่ 4. วารสารสังคมศาสตร์วิจัย, 15(1), 133-148.
นงนุช ชมภูเทพ. (2560). รูปแบบการบริหารเพื่อส่งเสริมอาชีพของนักเรียนโรงเรียนขยาย โอกาสทางการศึกษา บนพื้นที่สูงและทุรกันดาร เขตภาคเหนือฝั่งตะวันตก. ใน ปริญญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ปัญจาภา ส่งเสริม. (2566). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงาน คณะกรรมการการอาชีวศึกษาภาคตะวันออก. วารสารสหวิทยาการวิจัย และวิชาการ, 3(1), 387-400.
วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสตรีสดศรีสฤษดิ์วงศ์.
สำนักบริหารงานการมัธยมศึกษาตอนปลาย สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). การขับเคลื่อนการศึกษามัธยมศึกษาไทย 4.0 เพื่อการมีงานทำในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Likert, R. (1976). Management styles and the human component. New York: AMACOM.
