คุณลักษณะผู้บริหารท้องถิ่นที่พึงประสงค์โดยยึดประชาชนเป็นศูนย์กลาง ของเขตพื้นที่ไชน่าทาวน์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อวิเคราะห์คุณลักษณะผู้บริหารท้องถิ่นที่พึงประสงค์โดยยึดประชาชนเป็นศูนย์กลางของเขตพื้นที่ไชน่าทาวน์ 2) เพื่อศึกษาปัญหาและอุปสรรคเกี่ยวกับคุณลักษณะผู้บริหารท้องถิ่นที่พึงประสงค์โดยยึดประชาชนเป็นศูนย์กลางของเขตพื้นที่ไชน่าทาวน์ และ 3) เพื่อเสนอแนวทางการพัฒนาคุณลักษณะผู้บริหารท้องถิ่นที่พึงประสงค์โดยยึดประชาชนเป็นศูนย์กลางของเขตพื้นที่ไชน่าทาวน์ เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ
ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ได้แก่ ผู้บริหาร หัวหน้าฝ่าย และเจ้าหน้าที่ของสำนักงานเขตสัมพันธวงศ์ และสำนักงานเขตป้อมศัตรูพ่าย และประชาชนทั่วไป จำนวน 22 คน ใช้วิธีเจาะจงและเก็บข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยตีความ เปรียบเทียบ จัดหมวดหมู่ตามเค้าโครง และสรุปผลในรูปแบบพรรณนา
ผลการวิจัยพบว่า 1) คุณลักษณะผู้บริหารท้องถิ่นที่พึงประสงค์โดยยึดประชาชนเป็นศูนย์กลางของเขตพื้นที่ไชน่าทาวน์ ได้แก่ มีความกระตือรือร้น ประชาชนเข้าหาได้ง่าย มีความรู้ในการสื่อสาร ภาษา และเทคโนโลยี ตัดสินใจรวดเร็ว มีทักษะการแก้ไขปัญหา มีความสามารถในการบริหาร มีความเข้าใจและรอบรู้เกี่ยวกับกฎหมาย ระเบียบ ข้อบังคับ สามารถสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้อื่น รับฟังความคิดเห็นของประชาชน มีความโปร่งใสในการปฏิบัติงาน ซื่อสัตย์สุจริต ยุติธรรม 2) ปัญหาและอุปสรรค พบว่า ยังขาดความรู้ความสามารถ และทักษะในการบริหารงานไม่กล้าที่จะตัดสินใจ ขาดความกระตือรือร้น ขาดความเข้าใจ ในความต้องการของประชาชน ไม่พัฒนาตนเองอย่างต่อเนื่อง และ 3) แนวทางการพัฒนาควรต้องพัฒนาภาวะผู้นําให้สอดคล้องกับความต้องการของประชาชน ควรมีการส่งเสริมให้เข้าร่วมการอบรมพัฒนาตนเอง เป็นแบบอย่างที่ดีมีเป้าหมายในการบริหารงานไม่เลือกปฏิบัติเพื่อให้เป็นผู้บริหารท้องถิ่นที่พึงประสงค์ในสายตาของประชาชน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กรุงเทพมหานคร. (2559). การแบ่งส่วนราชการภายในหน่วยงานและการกำหนดอำนาจหน้าที่ของส่วนราชการกรุงเทพมหานคร. เรียกใช้เมื่อ 22 มิถุนายน 2566 จาก https://infocenter.oic.go.th/
ชูตระกูล ไชยเสนา. (2564). คุณลักษณะผู้นำยุคใหม่กับสมรรถนะการบริหารงานแบบมืออาชีพ ของข้าราชการองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดสิงห์บุรี. วารสารวิทยาลัยนครราชสีมา (สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 15(1), 82-96.
ธนาคารกรุงเทพ. (2564). 7 เหตุผลที่ทำให้ผู้นำล้มเหลวแบบฉับพลัน. เรียกใช้เมื่อ 22 มิถุนายน 2566 จาก https://www.bangkokbanksme.com/en/reasons-for-failure
ธีรนัย เชาว์ปรีชา. (2564). คุณภาพการให้บริการที่ส่งผลต่อความพึงพอใจของผู้ใช้บริการ สำนักงานเขตดอนเมือง กรุงเทพมหานคร. ใน ภาคนิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาบริหารธุรกิจ. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
นันทวรรณ อิสรานุวัฒน์ชัย. (2560). ภาวะผู้นำที่พึงประสงค์ในยุคโลกาภิวัตน์: ศึกษาจากหลักพุทธธรรม. ใน วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหายุทธพิชาญ โยธสาสโน และคณะ. (2566). ผู้นำและภาวะผู้นำที่พึงประสงค์. วารสารวนัมฎองแหรกพุทธศาสตรปริทรรศน์, 10(1), 153-168.
สมบัติ สินลือนาม. (2555). คุณสมบัติที่พึงประสงค์ของผู้บริหารท้องถิ่นตามหลักทศพิธราชธรรม และหลักการบริหารยุคโลกาภิวัฒน์ในทัศนะของประชาชนผู้มีสิทธิ เลือกตั้ง กรณีศึกษาเฉพาะในเขตเทศบาลตำบลศาลายา อำเภอพุทธมณฑล จังหวัด นครปฐม. วารสารวิทยบริการ, 23(1), 70-80.
สนุก สิงห์มาตร และคณะ. (2560). คุณลักษณะภาวะผู้นําของผู้บริหารองค์กรในศตวรรษที่ 21. ใน การประชุมวิชาการเสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษาครั้งที่ 2 มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม 2560. หน้า 487-493.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2559). การบริหารราชการโดยยึดประชาชน เป็นศูนย์กลาง. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ.
สำนักงานเขตสัมพันธวงศ์. (2566). แผนปฏิบัติราชการประจำปี พ.ศ. 2566 ของสำนักงาน เขตสัมพันธวงศ์. กรุงเทพฯ: สำนักงานเขตสัมพันธวงศ์.
สุภางค์ จันทวานิช. (2554). การวิเคราะห์ข้อมูลในการวิจัยเชิงคุณภาพ. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุวรรณ์ แก้วนะ. (2562). คุณลักษณะผู้นำทางการเมืองท้องถิ่นที่พึงประสงค์ตามทัศนะของประชาชน อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่. วารสารสถาบันวิจัยญาณสังวร, 8(2), 245-253.
อภิพัฒน์ สมพงษ์. (2565). คุณลักษณะของนายกองค์การบริหารส่วนตำบลที่พึงประสงค์ของประชาชนตำบลสำโรงตาเจ็น อำเภอขุขันธ์ จังหวัดศรีสะเกษ. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 7(3), 1109-1122.
อดุลย์ กองสัมฤทธิ์. (2557). การบริหารจัดการที่ส่งผลต่อแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของพนักงาน: กรณีศึกษาองค์การบริหารส่วนตำบลในเขตอำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี. ใน การค้นคว้าอิสระหลักสูตรปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต วิชาเอกการจัดการทั่วไป คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
อัญชลี มีบุญ. (2561). คุณธรรม จริยธรรม สำหรับผู้บริหารที่สอดคล้องกับการปกครองในองค์กรภาครัฐ. Veridian E-Journal, Silpakorn University ฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์สังคมศาสตร์ และศิลปะ, 11(3), 1399-1408.
Bennis, W. G. (2000). Managing the Dream: Reflections on Leadership and Change. Cambridge, MA: Perseus.
Covey, S. R. (2001). Principle – Centered Leadership. New York: Simon & Schuster.
Davis, K. (1981). Human Behavior at Work: Organizational Behavior. New York: McGraw-Hill.
David, F. R. (2007). Strategic Management: Concepts and Case. (11th ed.). New Jersey: Prentice Hall.
Kirkpatrick, A. S., & Edwin, L. A. (2002). Leadership: do traits matter?. Academy of Management Executive, 5(2), 48-60.
Robbins, S. P. (2004). Organization Behavior. Australia: Printice-Hall.
Stogdill, R.M. (2004). Handbook of Leadership: A Survey of Theory and Research. New York: Free Press.
Yukl, G. A. (2004). Leadership in Organizations. Eagle Wood Cliffs: Prentice-Hall.
