การบริหารจัดการภาวะวิกฤตขยะของกลุ่มเขตกรุงธนใต้ กรุงเทพมหานคร

Main Article Content

รัฐโรจน์ อัครธนกุลกิตติ์
กมลพร กัลยาณมิตร
สถิตย์ นิยมญาติ
ชูชีพ เบียดนอก

บทคัดย่อ

 


การวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาการบริหารจัดการภาวะวิกฤตขยะของกลุ่มเขตกรุงธนใต้ กรุงเทพมหานคร (2) วิเคราะห์ปัญหาและอุปสรรคที่ส่งผลต่อการบริหารจัดการภาวะวิกฤตขยะของกลุ่มเขตกรุงธนใต้ กรุงเทพมหานคร และ (3) เสนอแนะแนวทางในการบริหารจัดการภาวะวิกฤตขยะของกลุ่มเขตกรุงธนใต้ กรุงเทพมหานครรูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ได้แก่ บุคลากรภาครัฐ ผู้ประกอบการภาคเอกชน ผู้นำชุมชน และประชาชนทั่วไป รวม 30 คน โดยใช้วิธีการคัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจง  เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ แบบสัมภาษณ์ ทำการวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การสรุปความแบบพรรณนา


ผลการวิจัยพบว่า (1) การบริหารจัดการภาวะวิกฤตขยะของกลุ่มเขตกรุงธนใต้ กรุงเทพมหานคร มีนโยบายที่สอดคล้องกับแผนพัฒนากรุงเทพมหานครและแนวทาง 3Rs ทรัพยากรบุคคล ยานพาหนะ และงบประมาณยังไม่เพียงพอ ขณะที่ระบบการจัดการขยะดำเนินได้ครบวงจรทั้งต้นทาง กลางทาง และปลายทาง แต่ต้องอาศัยความร่วมมือและเทคโนโลยีที่ทันสมัยเพิ่มเติม ด้านการประชาสัมพันธ์และการให้ความรู้มีความต่อเนื่อง มีการสื่อสารหลายช่องทางที่เข้าถึงประชาชนได้จริง แต่การมีส่วนร่วมของประชาชนยังอยู่ในระดับไม่สูงนัก โดยเฉพาะการคัดแยกขยะครัวเรือน (2) ปัญหาและอุปสรรคที่ส่งผลต่อการบริหารจัดการภาวะวิกฤตขยะของกลุ่มเขตกรุงธนใต้ กรุงเทพมหานคร พบว่า มีข้อจำกัดด้านโครงสร้างพื้นฐาน บุคลากรและแรงงานไม่เพียงพอ พฤติกรรมการทิ้งขยะไม่ถูกประเภท การมีประชากรแฝง การบังคับใช้นโยบายยังไม่เข้มงวด รวมถึงข้อจำกัดด้านเศรษฐกิจและสังคมของครัวเรือนบางส่วน และ (3) แนวทางการจัดการที่เหมาะสม พบว่า ควรมุ่งเน้นการปรับปรุงโครงสร้างและระบบการจัดการขยะ ควบคู่กับการพัฒนานโยบายและกฎหมายที่ชัดเจนพร้อมมาตรการทางเศรษฐกิจที่สนับสนุน อีกทั้งต้องส่งเสริมความร่วมมือและสร้างจิตสำนึกของประชาชนนำเทคโนโลยีมาประยุกต์ใช้ในการจัดการขยะอย่างครบวงจร และสร้างแรงจูงใจพร้อมเปิดโอกาสให้ทุกภาคส่วนเข้ามามีส่วนร่วมเพื่อยกระดับการจัดการขยะ

Article Details

ประเภทบทความ
บทความ

เอกสารอ้างอิง

กิติยา โต๊ะทอง. (2565). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการจัดการขยะของชุมชนในเขตเมือง กรณีศึกษา ชุมชนมัสยิดสุวรรณภูมิ เขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร. วารสารวิจัยราชภัฏธนบุรี รับใช้สังคม, 8(1), 147–161.

ชฎาพร ยางเงิน. (2568). การศึกษาแนวทางการจัดการขยะมูลฝอยในชุมชนเทศบาลร่วมใจสามัคคี อำเภอเมือง จังหวัดยโสธร. Journal of Academic and Research in Social Sciences, 1(1), 1-9.

ชัยนันท์ธรณ์ ขาวงาม. (2566). ปัจจัยที่มีผลต่อประสิทธิภาพในการบริหารจัดการขยะของเทศบาลตำบลวังพร้าว อำเภอเกาะคา จังหวัดลำปาง. วารสารวิทยาลัยนครราชสีมา สาขามนุษยศาสตร์และ สังคมศาสตร์, 18(2), 13–30.

ชุติกาญจน์ โคตมี, เสาวลักษณ์ นิกรพิทยา และวัชรินทร์ สุทธิศัย. (2566). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการจัดการขยะมูลฝอยในเขตเทศบาลตำบลสมเด็จจังหวัดกาฬสินธุ์. Journal of Modern Learning Development, 8(6), 145-163.

ฐิติมา ตั้งประเสริฐ. (2566). รูปแบบการจัดการขยะพลาสติกในประเทศไทยให้มีประสิทธิภาพ: ศึกษาการจัดการขยะในระดับสากล. ปริญญานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการทางสังคม คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

ภัทรารวีย์ ปัญญากุลวัฒน์. (2568). ผลสัมฤทธิ์การบริหารจัดการขยะของสำนักงานเขต ในกรุงเทพมหานคร. วารสารส่งเสริมและพัฒนาวิชาการสมัยใหม่, 3(4), 859-876.

วัลลภ แจ้งเหตุผล. (2564). แนวทางการบริหารจัดการขยะมูลฝอย: กรณีศึกษา สำนักงานเขตบางบอน กรุงเทพมหานคร. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์, ฉบับพิเศษ ครบรอบ 15 ปี มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์ (ธันวาคม 2564), 262-275.

สายัน เผื่อยา. (2565). ได้ศึกษาเรื่อง การพัฒนารูปแบบการจัดการขยะพลาสติกในจังหวัดสมุทรปราการตามหลักเศรษฐกิจหมุนเวียน. วารสารวิชาการ การจัดการภาครัฐและเอกชน, 4(3), 195-209.

สำนักสิ่งแวดล้อม กรุงเทพมหานคร. (2567). ข้อมูลปริมาณมูลฝอยที่จัดเก็บได้ ปีงบประมาณ 2567 ตั้งแต่ วันที่ 1 ตุลาคม 2566 ถึงวันที่ 30 กันยายน 2567 (รวม 366 วัน). กรุงเทพฯ: สำนักสิ่งแวดล้อม.

สิริ พรอินทรรุจิกุล และสมจิต ขอนวงค์. (2566). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดการขยะมูลฝอยในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลตำหนักธรรม อำเภอหนองม่วงไข่ จังหวัดแพร่. Journal of Lanna Societies, 1(2), 9-25.

สุพัตรา ใจเหมาะ และคณะ. (2566). การมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการขยะมูลฝอยตามหลัก 3Rs หมู่ที่ 7 บ้านทับจาก ตำบลทุ่งกระบือ อำเภอย่านตาขาว จังหวัดตรัง. ใน การประชุมวิชาการระดับชาติ ครั้งที่ 15 มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม 13 – 14 กรกฎาคม 2566 (น. 1958-1971). นครปฐม: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.

อมรรัตน ค้าโค, กิติพงษ์ แสนกาวี และพัชรีญา ฟองจันตา. (2568). ภาวะผู้นำสมัยใหม่เพื่อการเสริมสร้างนโยบายการกำจัดขยะที่มีประสิทธิภาพ. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 8(4), 342–351.

Coombs, W. T. (2010). Sustainability: A New and Complex “Challenge” for Crisis Managers. International Journal of Sustainable Strategic Management, 2(1), 4-16.

Sellnow, T. L., & Seeger, M. W. (2013). Theorizing Crisis Communication. Malden, MA: Wiley-Blackwell.

The World Bank. (2012). What a waste: A global review of solid waste management. Washington: Urban Development & Local Government Unit.