การนำหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงมาประยุกต์ใช้ในการดำรงชีวิตของบุคลากรเทศบาลตำบลบ้านใหม่ อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี

Main Article Content

สมชาติ อ่อนประดิษฐ์
กัญจน์ณัฏฐ์ สังข์นาค
ธนกฤต โพธิ์เงิน

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์ระดับการนำหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงมาประยุกต์ใช้ในการดำเนินชีวิต 2) เปรียบเทียบการประยุกต์ใช้ตามลักษณะส่วนบุคคล และ 3) เสนอแนวทางพัฒนาการใช้หลักปรัชญาดังกล่าว งานวิจัยใช้ระเบียบวิธีเชิงปริมาณ โดยอ้างอิงกรอบแนวคิดการประยุกต์ใช้ของจิรายุ อิศรางกูร ณ อยุธยา (2548) กลุ่มตัวอย่างคือบุคลากรเทศบาลตำบลบ้านใหม่ อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี จำนวน 92 คน จาก 125 คน ตามเกณฑ์ตารางของ Krejcie & Morgan เครื่องมือวิจัยคือแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติพื้นฐาน ได้แก่ การแจกแจงความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบ t-test รวมทั้ง One-way ANOVA


          ผลการวิจัยสรุปได้ว่า 1) การประยุกต์ใช้หลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงโดยรวมอยู่ในระดับมาก โดยด้านคุณธรรมมีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมาคือความมีเหตุผล ความรู้ ความพอประมาณ และการมีภูมิคุ้มกัน 2) การเปรียบเทียบตามปัจจัยส่วนบุคคล พบว่า เพศและอายุราชการไม่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ ขณะที่อายุ ระดับการศึกษา และรายได้มีความแตกต่างทางสถิติที่ระดับ .05 3) แนวทางพัฒนา ได้แก่ การสร้างวินัยทางการเงิน การใช้จ่ายอย่างมีเหตุผลและพอประมาณ การส่งเสริมการออม การปลูกฝังเหตุผลในการตัดสินใจ และการพัฒนาคุณธรรมควบคู่กับความรู้เพื่อสร้างความสมดุลในการดำเนินชีวิต

Article Details

ประเภทบทความ
บทความ

เอกสารอ้างอิง

จิรายุ อิศรางกูร ณ อยุธยา. (2551). คำปรารภ" ใน คำพ่อสอน ประมวลพระบรมราโชวาท

และพระราชดำรัสเกี่ยวกับเศรษฐกิจพอเพียง. กรุงเทพฯ: มูลนิธิพระดาบส.

ปริศนา โลมากุล. (2560). การประยุกต์ใช้แนวคิดเศรษฐกิจพอเพียงในชีวิตประจำวันของ

ประชาชน ในอำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี. ใน งานนิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต.

มหาวิทยาลัยบูรพา.

มนชยา แถมเงิน. (2556). ความรู้ความเข้าใจหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงที่ส่งต่อการ

ประยุกต์ใช้ ของประชาชนในเขตจังหวัดอุบลราชธานี. วารสารบัณฑิตศึกษา, 17(76),

สำนักงานโครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ(UNDP). (2550). รายงานการพัฒนาคนของประเทศ ไทย ปี 2550: เศรษฐกิจพอเพียงกับการพัฒนาคน. กรุงเทพฯ: สำนักงานโครงการพัฒนา แห่งสหประชาชาติประจำประเทศไทย

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2552). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม แห่งชาติ ฉบับที่ 10 (พ.ศ.2550-2554). กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการ

พัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.

สํานักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ. (2550). พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู้หัวกับ

เศรษฐกิจพอเพียง. กรุงเทพฯ: อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.

สํานักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2554ก). การทรงงานพัฒนาประเทศของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว. กรุงเทพฯ: ศูนย์การพิมพ์เพชรรุ่ง.

สุธาสินี คงกล่อม. (2557). การประยุกต์ใช้ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงของสมาชิกกลุ่มอาชีพองค์การบริหารส่วนตําบลดงละคร อําเภอเมือง จังหวัดนครนายก. ใน บริหารธุรกิจ

มหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์.

เสาวนารถ เล็กเลอสินธุ์. (2560). ความรู้ความเข้าใจและการประยุกต์ใช้หลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงในการพัฒนาเศรษฐกิจชุมชน ตำบลบางใหญ่ อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี.

วารสารมนุษยศาสตร์ และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธนบุรี, 11(25), 88-98.

อาคม เติมพิทยาไพสิฐ. (2554). เศรษฐกิจสร้างสรรค์ ของไทย. เรียกใช้เมื่อ 12 มีนาคม 2568

จาก http://www.nesdb.go.th/ewt_w3c/ewt_dl_link.php?nid=2774