การบริหารทรัพยากรมนุษย์และแรงจูงใจในการทำงาน ที่ส่งผลต่อความผูกพันต่อองค์การของพนักงานระดับปฏิบัติการ กรณีศึกษาจากอุตสาหกรรมผลิตชิ้นส่วนยานยนต์ ในเขตนิคมอุตสาหกรรมอมตะซิตี้ ชลบุรี

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับความคิดเห็นเกี่ยวกับการบริหารทรัพยากรมนุษย์ แรงจูงใจในการทำงาน เพื่อวิเคราะห์การบริหารทรัพยากรมนุษย์ที่ส่งผลต่อความผูกพันต่อองค์การ และเพื่อแรงจูงใจในการทำงานที่ส่งผลต่อความผูกพันต่อองค์การของพนักงานระดับปฏิบัติการ บริษัทผลิตชิ้นส่วนยานยนต์ในเขตนิคมอุตสาหกรรมอมตะซิตี้ ชลบุรีโดยศึกษาในรูปแบบงานวิจัยเชิงปริมาณและใช้เครื่องมือแบบสอบถามในการเก็บรวบรวมข้อมูลกับกลุ่มตัวอย่างที่เป็นพนักงานระดับปฏิบัติการ จำนวน 389 ตัวอย่าง โดยใช้การสุ่มตัวอย่างแบบสโนว์บอล สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์การถดถอยแบบพหุคูณ ผลการศึกษาพบว่า การบริหารทรัพยากรมนุษย์ส่งผลต่อความผูกพันต่อองค์การของพนักงานระดับปฏิบัติการอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 โดยสามารถทำนายความผูกพันต่อองค์การได้ร้อยละ 4.4 เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ด้านการสรรหาและคัดเลือกและด้านการประเมินผลการปฏิบัติงาน มีผลต่อความผูกพันต่อองค์การอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ขณะที่แรงจูงใจในการทำงานทั้งด้านปัจจัยจูงใจและปัจจัยค้ำจุนไม่ส่งผลต่อความผูกพันต่อองค์การของพนักงานระดับปฏิบัติการอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05