แนวทางการดูแลช่วยเหลือนักเรียนกลุ่มมีปัญหาพฤติกรรมการใช้ ความรุนแรง ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนในสังกัดสำนักงาน เขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสระบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการใช้ความรุนแรงของนักเรียนระดับมัธยมศึกษา วิเคราะห์ลักษณะและรูปแบบของพฤติกรรมรุนแรง รวมถึงนำเสนอแนวทางการแก้ไขปัญหาอย่างบูรณาการ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้นในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสระบุรี โดยใช้วิธีเลือกเฉพาะกลุ่มที่มีปัญหาพฤติกรรมการใช้ความรุนแรง เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถามที่ผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาและมีค่าความเชื่อมั่นสูง เก็บรวบรวมข้อมูลเชิงปริมาณ และเชิงคุณภาพ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและการทดสอบสมมติฐาน ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมรุนแรงประกอบด้วยปัจจัยภายใน เช่น โรคประจำตัว สภาวะอารมณ์ไม่คงที่ การควบคุมตนเองต่ำ ปัจจัยด้านครอบครัว เช่น การใช้ความรุนแรงในครอบครัว การขาดความอบอุ่น ปัญหาเศรษฐกิจ ปัจจัยทางสังคม เช่น การคบเพื่อนที่มีพฤติกรรมรุนแรง อิทธิพลจากกลุ่มเพื่อนและสื่อ และปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อม เช่น การพบเห็นเหตุการณ์รุนแรงในโรงเรียนหรือชุมชน พฤติกรรมรุนแรงที่พบบ่อยที่สุดคือ การทำร้ายร่างกาย รองลงมาคือการทำลายทรัพย์สิน การใช้วาจารุนแรง และการกลั่นแกล้งผ่านสื่อออนไลน์
ผลการศึกษายังพบว่า เพศที่อยู่อาศัย และอาชีพของผู้ปกครองมีผลต่อทัศนคติต่อพฤติกรรมรุนแรงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ข้อเสนอแนะจากการวิจัยชี้ให้เห็นถึงความจำเป็นในการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับนักเรียน เสริมทักษะชีวิต การมีส่วนร่วมของครอบครัว
การรณรงค์รู้เท่าทันสื่อ การออกแบบพื้นที่เรียนให้ปลอดภัย และการดูแลใกล้ชิดจากครูและผู้ปกครอง
Article Details
เอกสารอ้างอิง
เบญจวรรณ ขำอเนก. (2559). สภาพปัญหา สาเหตุ และแนวทางแก้ไขปัญหาพฤติกรรมก้าวร้าว: กรณีศึกษานักเรียนประถมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนแห่งหนึ่งในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารครุศาสตร์, 23(2), 45–60.
สุจิตรา คำผา และ Sujitra Kumpa (2557). ทัศนคติของนักเรียนที่มีต่อพฤติกรรมการใช้ความรุนแรงของวัยรุ่น: กรณีศึกษานักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนทีปังกรณ์วิทยาพัฒน์ (วัดน้อยใน) ในพระราชูปถัมภ์ฯ. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2567). รายงานสถิติการเกิดเหตุความรุนแรงในสถานศึกษา ปีการศึกษา 2566–2567. กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม. กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ. (2565). โครงการ “สังคมไทยไร้ความรุนแรง”: รายงานโครงการติดตามสภาวการณ์เด็กและเยาวชนรายจังหวัด (Child Watch). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์จังหวัดสระบุรี. (2566). รายงานสถานการณ์ความรุนแรงในครอบครัวจังหวัดสระบุรี ประจำปี 2566. กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.
เอกสิทธิ์ ประครองศรี, สมบัติ ท้ายเรือคํา, บังอร กุมพล. (2013). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อเจตคติต่อพฤติกรรมความรุนแรงของนักเรียน ระดับมัธยมศึกษาปีที่ 5 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา มัธยมศึกษา เขต 21. Journal of Educational Measurement Mahasarakham University, 19(2), 240-252.
United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization. (2017). School violence and bullying: Global status report. UNESCO. เรียกใช้เมื่อ 1 สิงหาคม 2568 จาก https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000246970
World Health Organization. (2021). Global school-based student health survey: Thailand 2021 fact sheet. WHO. 1 สิงหาคม 2568 จากhttps://www.who.int/publications/m/item/global-school-based-student-health-survey
